okaz z DRK | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ca(UO2)6O4(OH)6·8H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, pryzmatyczny, listewkowy, igiełkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
5,09–5,2 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
bursztynowa, żółta w odcieniach, pomarańczowa w odcieniach, brązowawa |
| Rysa |
żółta |
| Połysk |
diamentowy, tłusty |
| Współczynnik załamania |
1,725–1,83 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,095–0,100 pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny do jasnożółtego; Y = Z = żółty do ciemnożółtego |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.GB.10 |
Becquerelit – bardzo rzadki minerał z klasy tlenków.
Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym, listewkowym, igiełkowym i pryzmatycznym. Występuje w skupieniach drobnoziarnistych. Jest minerałem kruchym i przezroczystym do przeświecającego. Posiada żółtą rysę i diamentowy lub tłusty połysk. Jest minerałem radioaktywnym.
Występuje w strefach utleniania złóż uranu. Spotykany również w pegmatytach. Towarzyszą mu głównie curit, dewindtit, fourmarierit, kasolit, masuyit, rutherfordyn, szoepit, soddyit, uraninit, studtit, billietit, uranofan, wölsendorfit, uranopilit, johannit i zippeit.

Występuje w Argentynie, Australii (Terytorium Północne), Austrii (Salzburg), Brazylii, Kanadzie (Saskatchewan), Chinach, Czechach, Egipcie, DRK (Haut-Katanga, Lualaba), we Francji, Niemczech (Saksonia), we Włoszech (Lombardia), Meksyku (Chihuahua), na Madagaskarze, Namibii, Nowej Zelandii, Peru, Rumunii, Rosji, na Słowacji, RPA, Hiszpanii, Szwajcarii (Valais), Anglii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Utah). W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w okolicach Lubina, Radoniowa i Polkowic.