w towarzystwie rutherfordynu z DRK | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(UO2)8O2(OH)12·12H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5 |
| Łupliwość |
doskonała, słaba |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, krótkopryzmatyczny, płytkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
4,8 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielonawożółta, bursztynowa, żółta w odcieniach |
| Rysa |
żółta |
| Połysk |
diamentowy, półdiamentowy, szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,69–1,735 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,04 dyspersja (optyka): słaba do umiarkowanej pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny; Y = Z = cytrynowożółty |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.GA.05 |
Szoepit – bardzo rzadki minerał z rodziny tlenków.
Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju krótkopryzmatycznym, płytkowym i tabliczkowym. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego i kruchym. Posiada żółtą rysę oraz diamentowy, półdiamentowy lub szklisty połysk. Jest minerałem radioaktywnym.
Występuje w strefach utleniania złóż miedzi i uranu. Towarzyszą mu najczęściej rutherfordyn, malachit, billietit, gummit, cuproskłodowskit, uraninit, ianthinit, digenit, uranofan, curit, metatorbernit oraz cyrkon.

Występuje w Argentynie, Australii, Brazylii, Kanadzie, Chinach, Czechach, DRK (Lualaba, Haut–Katanga), Egipcie, we Francji, Gabonie, Niemczech (Badenia–Wirtembergia, Bawaria), na Węgrzech, we Włoszech, Japonii, Meksyku (Chihuahua), Namibii, Nowej Zelandii, Norwegii, Pakistanie, Rosji, Hiszpanii, Szwajcarii (Valais, Gryzonia), Tadżykistanie, Szkocji, na Ukrainie i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kolorado, Maine, Utah). W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w okolicach Kowar.