okaz z Niemiec | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
U4+(UO2)5O7·10H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–3 |
| Przełam |
muszlowy, nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
doskonała, dobra |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, grubotabliczkowy, igiełkowy, listewkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
elastyczny |
| Gęstość |
5,16 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
fioletowoczarna, ciemnofioletowa |
| Rysa |
brązowa, fioletowa |
| Połysk |
półmetaliczny, szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,674–1,92 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,246 pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny; Y = fioletowy; Z = ciemnofioletowy |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.GA.10 |
Ianthinit – bardzo rzadki minerał z gromady tlenków.
Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym, igiełkowym i grubotabliczkowym. Występuje w skupieniach rozetowych. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego i elastycznym. Posiada półmetaliczny bądź szklisty połysk i brązową lub fioletową rysę. Jest minerałem radioaktywnym.
Jest minerałem wtórnym występującym w nieutlenionych częściach złóż uranu. Towarzyszą mu zwykle becquerelit, kasolit, parsonsit, dewindtit, szoepit, uraninit, fourmarierit, uranopilit, gips, curit oraz piryt.
Występuje w Australii (Tasmania), Brazylii, DRK (Haut-Katanga), Egipcie, we Francji, Niemczech (Badenia–Wirtembergia, Bawaria), Grecji (Attyka), Indiach, we Włoszech, Meksyku (Chihuahua), na Słowacji i Stanach Zjednoczonych (Utah).