Funkcja σ

Funkcja σ (sigma), niekiedy d(n) – funkcja określona dla liczb naturalnych jako suma wszystkich dodatnich dzielników danej liczby.

Przykładowo: σ(6)=1+2+3+6=12.

Sumę k-tych potęg dzielników oznacza się przez σk(n), na przykład σ0(n) to liczba dzielników danej liczby, znana również jako funkcja τ.

Liczby spełniające równanie σ(n)=2n nazywa się liczbami doskonałymi, nierówność σ(n)>2n nadmiarowymi, a nierówność σ(n)<2n deficytowymi.

Twierdzenie

Jeśli n∈ℕ ma rozkład na czynniki pierwsze postaci n=p1α1p2α2…pkαk, to

σ(n)=p1α1+1−1p1−1⋅p2α2+1−1p2−1⋅…⋅pkαk+1−1pk−1.

Dowód

Każdy dzielnik naturalny liczby n można przestawić w postaci:

d=p1λ1p2λ2…pkλk,

gdzie:

λi∈ℤ, 0⩽λi⩽αi.
(1)

Ponieważ różnym układom liczb λ1…λk spełniającym (1) odpowiadają różne dzielniki n, więc:

σ(n)=∑p1λ1p2λ2…pkλk,
(2)

gdzie sumowanie rozciąga się na wszystkie układy liczb całkowitych spełniające (1).

Każdy składnik sumy (2) występuje dokładnie raz, dlatego tę sumę można „zwinąć” do postaci iloczynowej:

σ(n)=(1+p11+…+p1α1)(1+p21+…+p2α2)…(1+pk1+…+pkαk).

Z kolei i-ty czynnik powyższego iloczynu jest skończoną sumą szeregu geometrycznego o ilorazie pi, więc

1+pi1+…+piαi=piαi+1−1pi−1.

Stąd teza.

Bibliografia