40 gramowy okaz glaukodotu (pochodzenie: Szwecja) | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(Co,Fe)AsS |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, masywny |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny, rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
5,95 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
srebrzystobiała |
| Rysa |
czarna |
| Połysk |
metaliczny |
| Inne |
anizotropia: wyraźna pleochroizm: widoczny |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.EB.10c |
Glaukodot – bardzo rzadki minerał, zasobna w kobalt odmiana arsenopirytu. Po raz pierwszy został opisany w 1849 roku.
Tworzy kryształy o pokroju słupkowym zwykle pionowo zbrużdżone. Tworzy zbliźniaczenia. Minerał kruchy, nieprzezroczysty, wykazuje silny efekt anizotropii. Zwykle zawiera 10-22% Co. Towarzyszą mu pirotyn, chalkopiryt, kwarc oraz molibdenit.
Produkt hydrotermalny.
Miejsca występowania: