Guilleminit
 w towarzystwie malachitu z DRK | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ba(UO2)3(SeO3)2O2·3H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2 |
| Łupliwość |
doskonała, dobra |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, prostokątny |
| Przezroczystość |
przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
4,88 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
jasnożółta |
| Rysa |
bladożółta |
| Połysk |
woskowy, tłusty, matowy, ziemisty, szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,720–1,805 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,085 dyspersja (optyka): silna pleochroizm: silny; X = jasnożółty; Y = żółty; Z = bezbarwny |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.JJ.10 |
Guilleminit – bardzo rzadki minerał z gromady tlenków.
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym i prostokątnym. Jest minerałem przeświecającym i kruchym. Posiada bladożółtą rysę oraz woskowy, szklisty, tłusty, matowy bądź ziemisty połysk. Jest minerałem radioaktywnym.
Występowanie
Występuje w utlenionych złożach siarczku Cu-Co. Towarzyszą mu głównie digenit, malachit, marthozyt, malachit, vandenbrandeit, cuproskłodowskit, demesmaekeryt, wulfenit, kasolit, torbernit, uranofan oraz derriksyt. Spotykany jedynie w DRK (Lualaba, Haut-Katanga), we Francji (Owernia-Rodan-Alpy) oraz Hiszpanii (Katalonia).