| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb2Cu5(UO2)2(SeO3)6(OH)6·2H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–4 |
| Łupliwość |
brak |
| Pokrój kryształu |
wydłużony, spłaszczony, tabliczkowy |
| Przezroczystość |
przeświecający, nieprzezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna |
| Gęstość |
5,28 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona, brązowawa, żółtawa |
| Rysa |
zielona |
| Współczynnik załamania |
1,835–1,910 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,075 dyspersja (optyka): silna pleochroizm: widoczny; X' = żółtozielony; Y' = brązowy |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.JJ.20 |
Demesmaekeryt – bardzo rzadki minerał z rodziny tlenków.
Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym, wydłużonym i spłaszczonym. Jest minerałem przeświecającym do nieprzezroczystego oraz radioaktywnym. Posiada zieloną rysę.

Występuje w utlenionych częściach złóż miedziowo-kobaltowych bogatych w selen. Towarzyszą mu głównie chalkomenit, cuproskłodowskit, kasolit, uranofan, malachit, guilleminit, derriksyt, digenit, marthozyt, kobaltomenit, brochantyt oraz vandenbrandeit. Spotykany jedynie w Czechach (Kraj ołomuniecki), DRK (Lualaba) i Hiszpanii (Katalonia).