HMS G9 bliźniaczy do HMS G1 | |
| Historia | |
| Stocznia | |
|---|---|
| Położenie stępki |
1 października 1914 |
| Wodowanie |
14 sierpnia 1915 |
| Zamówiony dla | |
| Wycofanie ze służby |
14 lutego 1920 |
| Los okrętu |
sprzedany i zezłomowany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
703 ton (wynurzony), |
| Długość |
57,5 m |
| Szerokość |
6,92 m |
| Zanurzenie |
4,15 m |
| Napęd | |
| dwa silniki Diesla po 800 KM, dwa silniki elektryczne po 840 KM | |
| Prędkość |
14,5 węzła na powierzchni |
| Zasięg |
2400 Mm przy 12 węzłach na powierzchni |
| Uzbrojenie | |
| cztery wyrzutnie torpedowe 450 mm (17,7") jedna wyrzutnia torpedowa 533 mm (21") | |
| Załoga |
31 |
HMS G1 – brytyjski okręt podwodny typu G. Zbudowany w latach 1914–1915 w Chatham Dockyard, Chatham. Okręt został wodowany 14 sierpnia 1915 roku i wkrótce rozpoczął służbę w Royal Navy.
W 1916 roku dowodzony przez Lt. Cdr Brownlowa V. Layarda okręt należał do Jedenastej Flotylli Okrętów Podwodnych (11th Submarine Flotilla) stacjonującej w Blyth. W 11 Flotylli okręt pozostał do końca wojny. Jego zadaniem podobnie jak pozostałych okrętów klasy G było patrolowanie akwenów Morza Północnego w poszukiwaniu i zwalczaniu niemieckich U-Bootów.
14 lutego 1920 roku został sprzedany firmie Fryer z Sunderland.