HMS G9 bliźniaczy do HMS G12 | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
7 kwietnia 1915 |
| Wodowanie |
23 marca 1916 |
| Wejście do służby |
15 czerwca 1916 |
| Wycofanie ze służby |
14 lutego 1920 |
| Los okrętu |
sprzedany i zezłomowany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
703 ton (wynurzony), |
| Długość |
57,5 m |
| Szerokość |
6,92 m |
| Zanurzenie |
4,15 m |
| Zanurzenie maksymalne |
61 m |
| Napęd | |
| dwa silniki Diesla po 800 KM, dwa silniki elektryczne po 840 KM | |
| Prędkość |
14,5 węzła na powierzchni |
| Zasięg |
2400 Mm przy 12 węzłach na powierzchni |
| Uzbrojenie | |
| cztery wyrzutnie torpedowe 450 mm (17,7") jedna wyrzutnia torpedowa 533 mm (21") | |
| Załoga |
31 |
HMS G12 – brytyjski okręt podwodny typu G. Zbudowany w latach 1914–1916 w Vickers, Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 23 marca 1916 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 15 czerwca 1916 roku.
W 1916 roku dowodzony przez Lt. Cdr Corneliusa O. Regnarta okręt należał do Dziesiątej Flotylli Okrętów Podwodnych (10th Submarine Flotilla) stacjonującej w Tees. Jego zadaniem, podobnie jak pozostałych okrętów typu G, było patrolowanie akwenów Morza Północnego w poszukiwaniu i zwalczaniu niemieckich U-Bootów. Okręt należał do 10. Flotylli do zakończenia I wojny światowej.
14 lutego 1920 roku okręt został sprzedany firmie J.G. Potts i zezłomowany.