okaz z Saksonii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ba(Mn4+6Mn3+2)O16 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4–6 |
| Przełam |
nierówny |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra, niewyraźna |
| Pokrój kryształu |
krótkopryzmatyczny, masywny, włóknisty, pręcikowy, słupkowy |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
4,95 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
srebrnoszara, czarna |
| Rysa |
czarna |
| Połysk |
metaliczny, półmetaliczny, matowy |
| Inne |
anizotropia: silna pleochroizm: słaby |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.DK.05a |
Hollandyt – minerał z gromady tlenków.
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju krótkopryzmatycznym, pręcikowym, masywnym, włóknistym, rzadko słupkowym. Występuje w skupieniach groniastych i zbitych. Jest minerałem kruchym i nieprzezroczystym. Posiada metaliczny bądź matowy połysk oraz czarną rysę. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są żelazo, ołów, potas i sód.
Występuje w bogatych w mangan skałach zmetamorfizowanych oraz ich strefach wietrzenia. Towarzyszą mu najczęściej kwarc, goethyt, kalcyt, piroluzyt, wanadynit, limonit, romanechit, braunit i manganit.
Występuje przede wszystkim w Australii, Austrii, Brazylii, Chinach, Czechach, Niemczech, Grecji, Indiach, we Włoszech, Japonii, Maroku, Rosji, Hiszpanii i USA (Arizona, Alabama, Nowy Meksyk). W Polsce występuje na Dolnym Śląsku w Szklarach.
