Holtyt

Holtyt
ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

Al6(Al,Ta)(BO3)[(Si,Sb,As)O4]3(O,OH)3

Twardość w skali Mohsa

8,5

Przełam

brak

Łupliwość

wyraźna/dobra

Pokrój kryształu

słupkowe, wydłużone względem [100]

Przezroczystość

przeświecający

Układ krystalograficzny

rombowy

Gęstość

3,60–3,90 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

kremowy, białawy, żółtawy, brązowawy

Rysa

biała

Połysk

jedwabisty, szklisty, żywiczny, matowy

Współczynnik załamania

1,705–1,761 (dwuosiowy)

Inne

dwójłomność: 0,015–0,025

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

9.AJ.10

Holtyt – minerał z gromady krzemianów, wcześniej zaliczany do tlenków. Nazwa pochodzi od australijskego premiera Harolda Edwarda Holta (opisany w 1971 r.). Bardzo rzadki minerał, opisany jak dotąd tylko z trzech miejsc na świecie, w tym z Polski.

Charakterystyka

Minerał ten tworzy cienkie żyłki i większe nagromadzenia promienistych agregatów. Kryształy mają pokrój słupkowy o postaci silnie wydłużonych indywiduów o żółtawej do białej barwie i jedwabistym połysku. Długość tych kryształów sięga czasem kilku centymetrów, a grubość w większości w granicach 2 do 5 μm. Występowanie holtytu związane jest z wtargnięciem kwaśnych magm granitoidowych w utwory zasadowe i ultrazasadowe. Występuje w paragenezie z tantalitem i jako minerał wtórny po stibiotantalicie. Spotykany także w pegmatytach.

Minerały współwystępujące

kwarc, K-skalenie, plagioklazy, turmaliny, elbait, albit, lepidolit, muskowit, spodumen, amblygonit, pollucyt, mikroklin, simpsonit, cyrkon, tantalit i stibiotantalit.

Występowanie

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Holtite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-10-23] (ang.).

Literatura