Jake Roberts

Organizacje regionalne (1975 – 1986)

Zaczął uprawiać wrestling w 1975 we florydzkiej organizacji Championship Wrestling from Florida. Jego pierwsza zarejestrowana na materiale filmowym walka miała miejsce 16 września. Posługiwał się wówczas imieniem Jake Smith Jr. W sierpniu 1977 zaczął się posługiwać pseudonimem Jake Roberts. Przez następne kilka lat pracował dla takich organizacji jak Stampede Wrestling, Mid-South Wrestling, Georgia Championship Wrestling i Mid-Atantic Championship Wrestling.

World Wrestling Federation (1986 – 1992)

W 1986 dołączył do World Wrestling Federation (WWF). Tam zaczął się posługiwać pseudonimem Jake „The Snake” Roberts. Charakterystyczne dla niego stało się wchodzenie na ring z żywym wężem o imieniu Damien. Zwykle była to kobra lub pyton. Od 1986 do 1992 wystąpił na każdej gali z serii WrestleMania.

W 1989 rywalizował z André the Giantem. W jednym z odcinków Saturday Night Main Event rzucił w stronę olbrzyma swojego węża, Damiena, ujawniając fobię André. Wskutek tego olbrzym doznał lekkiego ataku serca (w kayfabe). W następnych tygodniach Roberts często pojawiał się z workiem w pobliżu ringu w czasie walk rywala, zmuszając André do ucieczki. 15 stycznia w taki właśnie sposób wyeliminował olbrzyma z głównej walki na gali Royal Rumble. Punktem kulminacyjnym ich rywalizacji była walka na WrestleManii V, którą dzięki dyskwalifikacji wygrał Jake Roberts.

W 1991, w czasie wesela emerytowanego wrestlera Randy'ego Savage'a i jego menedżerki Miss Elizabeth, Jake „The Snake” Roberts wręczył nowożeńcom zapakowany prezent. Gdy otworzyli pudełko, okazało się, że w środku była żywa kobra królewska. Kilka tygodni później Savage został fizycznie zaatakowany przez Robertsa, a potem ugryziony w biceps przez kobrę, należącą do napastnika. Macho Man wielokrotnie prosił prezesa WWF w kayfabe, Jacka Tunneya, aby pozwolił mu wrócić do kariery wrestlerskiej. W końcu Tunney się zgodził. 3 grudnia Savage zmierzył się z Jakiem Robertsem na gali Tuesday in Texas. Savage wygrał, ale po walce Roberts brutalnie atakował przeciwnika. Elizabeth weszła na ring prosząc napastnika aby przestał. W odpowiedzi Roberts uderzył ją w twarz. Zapoczątkowało to rywalizację między nim a Savage’em, która zakończyła się 8 lutego 1992, kiedy Savage pokonał Robertsa na gali Saturday Night Main Event.

Kariera niezależna (1992 – 1996)

W 1992 odszedł z WWF i do 1996 walczył w różnych organizacjach w Japonii, Niemczech i Meksyku.

Powrót do World Wrestling Federation (1996 – 1997)

W 1996 oświadczył, że odrodził się jako chrześcijanin i powrócił do WWF, posługując się gimmickiem, odnoszącym się do jego prawdziwej przemiany duchowej. W tym samym roku wziął udział w turnieju King of the Ring. Pokonał w kolejnych rundach: Huntera Hearsta Helmsleya, Justina Bradshawa i dzięki dyskwalifikacji Vadera. W finale zmierzył się ze Stone Coldem Steve'em Austinem i przegrał. W czasie ceremonii koronacyjnej Austin naśmiewał się z duchowej przemiany Robertsa. W swojej przemowie po raz pierwszy użył swojego charakterystycznego powiedzenia Austin 3:16 says I just whipped your ass! (pl. Austin 3:16 mówi, że właśnie sprałem ci dupę!), które nawiązywało do sposobu w jaki często cytuje się Biblię. To wydarzenie jest promowane przez WWE jako przełomowy moment w karierze Steve’a Austina i symboliczny początek okresu zwanego Attitude Era. W 1997 Roberts odszedł z WWF.

Kariera po 1997

W 2001 przeprowadził się do Anglii i tam pracował w różnych organizacjach wrestlingu. 29 stycznia 2011 stoczył walkę w Los Angeles w Kalifornii, która miała być walką kończącą jego karierę. Mimo to nadal walczył w różnych organizacjach.

W 2014 został wprowadzony do galerii sławy WWE Hall of Fame.