| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk technicznych | |
| Specjalność: architektura, urbanistyka | |
| Alma Mater | |
| Profesura | |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Politechnika Lwowska |
| Odznaczenia | |
Julian Augustyn Wojciech Duchowicz (ur. 3 stycznia 1912 w Rawie Ruskiej, zm. 28 lipca 1972 w Gliwicach) – polski architekt.
W 1936 ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej, Od 1934 do 1937 był młodszym asystentem w Katedrze Budownictwa Utylitarnego, a następnie do 1941 starszym asystentem. Po wysiedleniu do Polski zamieszkał w Gliwicach i pracował na Wydziale Inżynieryjno-Budowlanym w Katedrze Budownictwa Utylitarnego Politechniki Śląskiej, przez rok był zastępcą profesora, a następnie do 1952 adiunktem. Przez kolejne dwa lata będąc docentem kierował Katedrą, do czasu likwidacji Wydziału Architektury. W 1954 przeprowadził się do Wrocławia, na tamtejszym Wydziale Architektury otrzymał tytuł zastępcy profesora, a w 1958 został docentem. W 1962 objął po Zygmuncie Majerskim funkcję prodziekana wydziału i piastował ją przez dwie kadencje, a następnie do 1971 kierował Zakładem Architektury Obiektów Użyteczności Publicznej. W 1968 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego w Katedrze Projektowania Budynków Mieszkalnych, równocześnie został kierownikiem Instytutu Architektury i Urbanistyki. Pochowany na Cmentarzu Lipowym w Gliwicach



Pierwszym projektem stworzonym przez Juliana Duchowicza był budynek stanowiący część zespołu domów realizowanych w ramach konkursu zorganizowanego przez lwowskie instytucje bankowe w 1934 (wspólnie z Zbigniewem Chwalibogiem, Andrzejem Frydeckim, Witoldem Kolbuszowskim). Od 1934 przez trzydzieści lat Julian Duchowicz tworzył tandem projektowy z Zygmuntem Majerskim, obaj startowali w konkursach organizowanych przez SARP, w wielu otrzymywali nagrody. Podczas studiów w 1934 wygrali nagrody I stopnia na domy zdrojowe w Juracie i Morszynie. Dwa lata później otrzymali I nagrodę za projekt otoczenia pomnika marszałka Józefa Piłsudskiego we Lwowie (niezrealizowany), a w 1937 wygrali konkurs za projekt zespołu sanatoryjnego w Skotnikach k. Łodzi. Po 1945 kontynuowali ścisłą współpracę, byli autorami projektu Pałacu Młodzieży w Katowicach (1949–1951), Hali Ludowej w Zabrzu (1954–1959). W 1959 wygrali konkurs na projekt budynku Teatru Opery i Baletu w Katowicach (niezrealizowany).