Ka-226 – rosyjskiśmigłowiec wielozadaniowy zaprojektowany w wytwórni Kamowa. Jest jedynym rosyjskim śmigłowcem, w którym od początku zakładano użycie silników niebędących wytworem rodzimej produkcji.
Historia
Ka-226T na pokazach MAKS 2005
Ka-226 został zaprojektowany z myślą o wypełnianiu zadań, które do tej pory były domeną Mi-1 oraz Ka-26. Prototyp śmigłowca oblatano 4 września 1997 roku, pierwszy egzemplarz seryjny w barwach rosyjskiego Ministerstwa do Spraw Nadzwyczajnych wzbił się w powietrze 28 marca 2001 roku. Produkcja seryjna ruszyła w zakładach mieszczących się w Orenburgu i miejscowości Kumiertau po podpisaniu w 1999 roku kontraktu na budowę pomiędzy Ministerstwem a Kamowem. Użytkownikami śmigłowców została Federalna Służba Bezpieczeństwa, moskiewska policja i przedsiębiorstwo Gazprom. Maszyna ma się znaleźć również na wyposażeniu Rosyjskiego Lotnictwa Sił Lądowych. 6 stycznia 2011 roku ogłoszono wstępne zamówienie na sześć sztuk Ka-226, napędzanych silnikami turbowałowymi Rolls-Royce 250. Docelowo lotnictwo armii planuje nabyć 40 sztuk śmigłowców w wersji Ka-226T, napędzanych silnikami Turbomeca Arrius 2G1. Realizacja całego zamówienia przewidywana jest do 2020 roku. Ka-226 ma być używany do szkolenia załóg śmigłowców Ka-52 oraz pełnić rolę maszyny ogólnego przeznaczenia. W marcu 2012 roku pierwsza piątka Ka-226 trafiła do ośrodka szkoleniowego w Saratowie. Seryjny śmigłowiec ma być wytwarzany w fabryce w Ułan Ude.
W maju 2015 roku Indie wybrały Ka-226T jako podstawową, lekką maszynę dla swojej marynarki i sił lądowych. Decyzję o zakupie 200 śmigłowców Ka-226T indyjski rząd podjął 13 maja 2015 roku. W dalszej kolejności, 24 grudnia tego samego roku, podczas wizyty premiera Indii w Moskwie, podpisano porozumienie o uruchomieniu na terenie Indii licencyjnej budowy śmigłowców. Pierwotny plan zakładał dostarczenie przez z Rosji wyprodukowanych tam 60 maszyn a reszta, miała być już wybudowana w Indiach. Śmigłowce wytwarzane w Indiach, w wybudowanych specjalnie w tym celu zakładach w Tumakuru będą miały mieć francuskie silniki Turbomeca Arrius 2G1. W październiku 2016 roku oficjalnie utworzono spółkę joint venture Indo-Russian Helicopters Pvt. Ltd. 50,5% udziałów posiadał indyjski Hindustan Aeronautics Limited a pozostałe 49,5% rosyjski Wiertoloty Rossji i Rosoboronexport. Realizacja kontraktu napotkała na poważne trudności. Po zaatakowaniu Ukrainy przez Rosję w lutym 2022 roku Francja wstrzymała dostawy silników Arrius 2G1. Rosja zaproponowała mniejszy udział komponentów produkcji indyjskiej w licencyjnej konstrukcji śmigłowca niż oczekiwało Delhi. Dodatkowe sankcje bankowe nałożone na Rosję po inwazji na Ukrainę, zwiększyły koszty realizacji umów. Obydwa kraje próbowały dojść do porozumienia umożliwiającego realizacje umowy jednak wszelkie rozmowy zawieszono w 2023 roku. 8 sierpnia 2025 roku Indyjskie Ministerstwo Obrony wysłało zapytanie ofertowe dotyczące zakupu około dwustu nowych lekkich śmigłowców. Tym samym w praktyce rezygnując z kontynuacji projektu licencyjnej budowy Ka-226T.
Pojedynczy Ka-226 trafił na wyposażenie 10. Brygady Lotnictwa Morskiego ukraińskiego lotnictwa marynarki wojennej. Jednostka na co dzień stacjonuje w bazie lotniczej Kulbakino koło Mikołajowa. Śmigłowiec pierwotnie przeznaczony był dla Państwowej Służby Ukrainy ds. Sytuacji Nadzwyczajnych, jednak z powodów administracyjnych nigdy do niej nie trafił. 8 czerwca 2018 roku zakończono proces przekazywania maszyny nowemu właścicielowi. W brygadzie, Ka-226 będzie wykorzystywany do zadań ewakuacji medycznej oraz transportu VIP. W trakcie realizacji zadań ewakuacyjnych, na pokładzie może znaleźć się dwóch pacjentów na noszach, członek personelu medycznego oraz sprzęt medyczny. Do zadań transportowych, maszyna może przewieźć maksymalnie sześciu pasażerów.
Konstrukcja
Ka-226 Marynarki Wojennej Ukrainy
Maszyna posiada typowy dla konstrukcji Kamowa układ dwóch, współosiowych, trójłopatowych wirników zwany również układem Kamowa. Łopaty wirników wykonane są z kompozytów węglowych. Ważną cechą śmigłowca jest jego modułowa budowa, kabina transportowa może być łatwo i szybko zmieniana na moduł wyposażony w zależności do wykonywanego zadania. Śmigłowiec napędzany jest dwoma silnikami turbowałowymi Rolls-Royce Allison 250-C20R2. W przypadku wersji przeznaczonej dla Służby Bezpieczeństwa przewiduje się zamontowanie mocniejszych silników Turbomeca Arrius 2G2. Maszyna posiada cyfrową awionikę umożliwiającą loty w każdych warunkach pogodowych niezależnie od pory dnia.
Wersje
Ka-226A – wersja podstawowa.
Ka-226AG – wersja przeznaczona dla Gazpromu, która wykorzystywana jest do monitorowania rurociągów.
Ka-226T – wersja z silnikami Turbomeca Arrius 2G1.
Ka-226-50 – wersja zmodernizowana
Ka-226U – wersja szkolna śmigłowca
Przypisy
↑Séan Wilson, Lotnictwo Sił Lądowych Federacji Rosyjskiej, „Lotnictwo”, nr 11 (2013), s. 56–61, ISSN 1732-5323
↑Indie na zakupach, „Lotnictwo”, nr 7 (2015), s. 7, ISSN1732-5323
↑Zgoda na produkcję Ka-226T w Indiach, „Lotnictwo”, nr 2 (2016), s. 7, ISSN1732-5323
↑Indie chcą kupić nowe lekkie śmigłowce, „Lotnictwo”, nr 11 (2025), s. 4, ISSN 1732-5323
↑Ukraińska marynarka odbiera Ka-226, „Lotnictwo”, nr 3 (2019), s. 5, ISSN1732-5323
Rosja, 
Ukraina
