| Klasa |
holownik |
|---|---|
| Historia | |
| Stocznia |
Warsztaty Portowe Marynarki Wojennej, Gdynia |
| Nazwa |
Kaper |
| Wejście do służby |
1938 |
| Wycofanie ze służby |
1939 (samozatopiony?) |
| Nazwa |
Schwarzau |
| Wejście do służby |
1939 |
| Wycofanie ze służby |
1945 |
| Nazwa |
Kaper |
| Wejście do służby |
28.06.1946 |
| Wycofanie ze służby |
15.07.1970 |
| Los okrętu |
zezłomowany (początek lat 70.) |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
161 t |
| Długość |
26,30 m |
| Szerokość |
6,31 m |
| Zanurzenie |
2,3 m |
| Napęd | |
| 1 maszyna parowa potrójnego rozprężania 300 KM, 1 śruba, 1 ster | |
| Prędkość |
8 węzłów |
| Zasięg |
544 Mm |
| Załoga |
11 osób |
Kaper – polski holownik z okresu II wojny światowej. Budowę rozpoczęto w 1937 roku w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej.
Do służby wszedł w 1938 roku i wraz z drugim holownikiem o nazwie „Kaper II” (później przemianowanym na „Żeglarz”) podporządkowany został Dowództwu Morskiej Obrony Wybrzeża w Gdyni. Przed 1 sierpnia 1939 roku przyporządkowano go do Komendy Portu Wojennego Hel. We wrześniu 1939 roku został przebazowany do Jastarni, a po 14 września przepłynął na Hel, po którego kapitulacji dostał się w ręce niemieckie.
Wcielony do Kriegsmarine pod nazwą „Schwarzau” (Swarzewo) służył w Marinearsenal Gotenhafen. W związku z planowaną inwazją na Wielką Brytanię w sierpniu 1940 roku znalazł się w Calais, skąd wrócił do Gdyni w roku następnym. Pod koniec wojny przewiózł uciekinierów do Kilonii, gdzie w marcu 1945 został przejęty przez Brytyjczyków.
Odnaleziony przez Polską Misję Morską w Kilonii, do kraju powrócił 1 stycznia 1946 roku. Przechodził kilka razy zmianę nazwy w 1952 roku przyjął oznaczenie BG 1 (od: Baza Główna), w 1957 roku ostatecznie przemianowany na H 1. W roku 1970 wycofany z listy statków Polskiej Marynarki Wojennej. Dwa lata później zezłomowany.