Karol Zalewski, Poznań 2021 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
7 sierpnia 1993 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Kariera seniorska | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Odznaczenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Karol Zalewski (ur. 7 sierpnia 1993 w Reszlu) – polski lekkoatleta, specjalizujący się w biegach sprinterskich, mistrz olimpijski w sztafecie mieszanej 4 × 400 metrów.
Pochodzący z Reszla zawodnik początkowo grał w piłkę nożną w miejscowym klubie Orlęta Reszel. Jego pierwszą trenerką lekkoatletyczną była Bronisława Ludwichowska, a później przez lata jego trenerem był Zbigniew Ludwichowski. Podczas debiutu na imprezie międzynarodowej, w 2011 na mistrzostwach Europy juniorów w Tallinnie, nabawił się kontuzji i nie mógł wystartować w biegu na 200 metrów oraz sztafecie. Rok później w Barcelonie na mistrzostwach świata juniorów był czwarty w biegu na 200 metrów i sztafecie 4 × 100 metrów oraz zdobył srebrny medal w biegu rozstawnym 4 × 400 metrów. W lipcu 2013 został w Tampere młodzieżowym mistrzem Europy w biegu na 200 metrów oraz wraz z kolegami zdobył srebro w sztafecie sprinterskiej. Podczas mistrzostw świata w Moskwie (2013) dotarł do półfinału w rywalizacji na 200 metrów oraz wraz z kolegami nie awansował do finału biegu rozstawnego. 8 marca 2015 podczas Halowych mistrzostw Europy w Pradze zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 400 metrów. W lipcu 2015 obronił, jako pierwszy sprinter w historii, tytuł młodzieżowego mistrza Europy.
W 2018 biegł na pierwszej zmianie polskiej sztafety 4 × 400 metrów, która triumfowała w halowych mistrzostwach świata i ustanowiła wynikiem 3:01,77 halowy rekord świata w tej konkurencji.
Reprezentant kraju na drużynowych mistrzostwach Europy.
Medalista mistrzostw Polski seniorów ma w dorobku sześć złotych (Toruń 2013 – biegi na 100 i 200 metrów, Szczecin 2014 – biegi na 100 i 200 metrów, Kraków 2015 – bieg na 200 metrów oraz Bydgoszcz 2016 – bieg na 100 metrów) i jeden srebrny (Kraków 2015 – bieg na 100 metrów) medal. Stawał na podium halowych mistrzostw Polski seniorów zdobywając pięć złotych medali (Sopot 2014 – bieg na 200 metrów, Toruń 2015 – biegi na 200 i 400 metrów, Toruń 2016 – bieg na 200 metrów i Toruń 2021 – bieg na 400 metrów) oraz srebro (Spała 2013 – bieg na 200 metrów). Złoty medalista mistrzostw Polski w kategoriach: kadetów, juniorów oraz młodzieżowców.
W 2021 zdobył złoty medal w sztafecie mieszanej 4 × 400 metrów na igrzyskach olimpijskich w Tokio. W biegu finałowym sztafetę tworzył wraz z Natalią Kaczmarek, Justyną Święty-Ersetic i Kajetanem Duszyńskim.
W 2021 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
W 2026 roku poinformował oficjalnie o zakończeniu kariery sportowej. 30 sierpnia 2026 roku odbył się jego ostatni start w karierze. Na szóstej edycji memoriału Zbigniewa Ludwichowskiego rywalizował w biegu na 150 metrów i z czasem 15,89 s zajął pierwsze miejsce.
| Rok | Impreza | Miejsce | Konkurencja | Pozycja | Wynik |
|---|---|---|---|---|---|
| 2011 | Mistrzostwa Europy juniorów | bieg na 200 m | eliminacje | DSQ | |
| 2012 | Mistrzostwa świata juniorów | sztafeta 4 × 100 m | 4. miejsce | 39,47 | |
| bieg na 200 m | 4. miejsce | 20,54 | |||
| sztafeta 4 × 400 m | 3:05,05 | ||||
| 2013 | Superliga drużynowych mistrzostw Europy | sztafeta 4 × 100 m | 3. miejsce | 38,71 | |
| bieg na 200 m | – | DSQ | |||
| Młodzieżowe mistrzostwa Europy | bieg na 200 m | 20,41 | |||
| sztafeta 4 × 100 m | 38,81 | ||||
| Mistrzostwa świata | bieg na 200 m | półfinał | 20,66 | ||
| sztafeta 4 × 100 m | eliminacje | 38,51 | |||
| 2014 | Mistrzostwa Europy | bieg na 200 m | 8. miejsce | 20,58 | |
| sztafeta 4 × 100 m | 6. miejsce | 38,85 | |||
| 2015 | Halowe mistrzostwa Europy | bieg na 400 m | półfinał | 46,84 | |
| sztafeta 4 × 400 m | 3:02,97 | ||||
| Młodzieżowe mistrzostwa Europy | bieg na 200 m | 20,49 | |||
| Mistrzostwa świata | bieg na 200 m | eliminacje | 20,77 | ||
| 2016 | Mistrzostwa Europy | bieg na 200 m | półfinał | 20,69 | |
| sztafeta 4 × 100 m | 6. miejsce | 38,69 | |||
| Igrzyska olimpijskie | bieg na 200 m | eliminacje | 20,54 | ||
| 2017 | Superliga drużynowych mistrzostw Europy | bieg na 200 m | 6. miejsce | 20,87 | |
| sztafeta 4 × 100 m | 7. miejsce | 39,21 | |||
| 2018 | Halowe mistrzostwa świata | sztafeta 4 × 400 m | 3:01,77 | ||
| Mistrzostwa Europy | bieg na 400 m | 4. miejsce | 45,34 | ||
| sztafeta 4 × 400 m | 5. miejsce | 3:02,27 | |||
| 2019 | Halowe Mistrzostwa Europy | bieg na 400 m | półfinał | DNS | |
| 2021 | World Athletics Relays | sztafeta 4 × 200 m | – | DQ | |
| sztafeta 4 × 400 m | eliminacje | 3:05,04 | |||
| Igrzyska olimpijskie | sztafeta mieszana 4 × 400 m | 3:09,86 | |||
| 2022 | Mistrzostwa świata | sztafeta 4 × 400 m | 9. miejsce | 3:02,51 | |
| sztafeta mieszana 4 × 400 m | 4. miejsce | 3:12,31 | |||
| Mistrzostwa Europy | bieg na 400 m | 6. miejsce | 45,62 | ||
| sztafeta 4 × 400 m | eliminacje | 3:02,95 | |||
| 2023 | I dywizja drużynowych mistrzostw Europy | bieg na 400 m | 12. miejsce | 45,95 | |
| Mistrzostwa świata | bieg na 400 m | eliminacje | 46,53 | ||
| sztafeta mieszana 4 × 400 m | 8. miejsce | 3:15,49 | |||
| 2024 | Mistrzostwa Europy | bieg na 400 m | eliminacje | 45,80 | |
| sztafeta 4 × 400 m | eliminacje | DQ | |||
| sztafeta mieszana 4 × 400 m | 7. miejsce | 3:15,32 | |||
| Igrzyska olimpijskie | sztafeta 4 × 400 m | eliminacje | 3:01,21 | ||
| sztafeta mieszana 4 × 400 m | 7. miejsce | 3:12,39 |