Kriolit | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
Kryolit |
|---|---|
| Skład chemiczny |
fluoroglinian sodu (Na3[AlF6]) |
| Twardość w skali Mohsa |
3–3,5 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
brak |
| Pokrój kryształu |
krótkopryzmatyczny, ziarnisty, masywny |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,96–2,98 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, tłusty, perłowy |
| Współczynnik załamania |
1,339–1,340 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,001 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.CB.15 |
Kriolit, kryolit – rzadki minerał z gromady halogenków. Nazwa pochodzi od gr. kryos = lód i lithos = skała, co oznacza kamień lodowy.
Biały, podobny z wyglądu do lodu. Jest kruchy, przezroczysty. Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju sześciennym. Odznacza się dobrą, zbliżoną do kostkowej podzielnością. Występuje w skupieniach zbitych i drobnoziarnistych. Odłupki zanurzone w wodzie stają się niewidoczne.
Kriolit występuje głównie w pegmatytach kwarcowo-skaleniowych. Często towarzyszą mu syderyt, chalkopiryt, galena, fluoryt, kwarc, topaz oraz piryt. Jest bardzo niewiele złóż nadających się do eksploatacji.
Miejsca występowania: