Lindackerit
 okaz z Czech | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
CuCu4(AsO4)2(HAsO4)2·9H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–2,5 |
| Przełam |
muszlowy |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
listewkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna |
| Gęstość |
3,35 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona, niebieskawa |
| Rysa |
bladozielona, biała |
| Połysk |
szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,626–1,728 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,096–0,099 pleochroizm: słaby; X = Y = bezbarwny Z = zielony dyspersja (optyka): silna |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.CE.30 |
Lindackerit – bardzo rzadki minerał z rodziny arsenianów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca kryształy o pokroju listewkowym. Występuje w skupieniach rozetowych i w formie skorup. Jest minerałem przezroczystym o bladozielonej bądź białej rysie i szklistym połysku.
Występowanie
Występuje w strefach utleniania w złożach miedzi bogatych w arsen. Towarzyszą mu zwykle lawendulan, chalkantyt, antleryt, pushcharovskit, kowelin, tennantyt, kwarc, babánekit, oliwenit, hloušekit, annabergit, erytryn, pitticit. Spotykany jedynie w Austrii (Salzburg), Czechach (Kraj karlowarski), we Francji (Oksytania, Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże), Niemczech (Badenia-Wirtembergia, Saksonia), Iranie (Isfahan), we Włoszech (Sardynia), Namibii (Tsumeb) i USA (Nevada).