Tennantyt

Właściwości

Zazwyczaj tworzy kryształy izometryczne (czworościany, rzadziej ośmiościany lub wielościany). Na powierzchniach ścian występują charakterystyczne rowki. Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych. Tworzy wypryski, wrostki w innych minerałach i impregnacje. Kryształy (najczęściej narosłe) spotykane są w druzach. Jest kruchy, nieprzezroczysty. Tworzy szereg izomorficzny (kryształy mieszane) z tetraedrytem.

Często zawiera domieszki: srebra – frederycyt, antymonu – julianit, bizmutu – annivit i rionit, ołowiu, cynku – miedziankit, sandbergeryt, żelaza – ferrotennantyt, także: kobaltu, niklu, rtęci, germanu, cyny, wanadu, selenu, telluru.

Występowanie

Minerał miedzionośnych i polimetalicznych nisko i średniotemperaturowych utworów hydrotermalnych (przeważnie występuje w żyłach i gniazdach kruszcowych). Spotykany jest w utworach pegmatytowych i metasomatycznych. Występuje w skałach osadowych zasobnych w metale ciężkie.

Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: chalkopiryt, bornit, kowelin, galena, sfaleryt, arsenopiryt, fahleit.

Miejsca występowania:

• Na świecie: Namibia (Tsumeb, Otavi), Peru, Meksyk, Niemcy, Szwecja, USA (Montana), Rumunia, Czechy, Słowacja, Austria.

• W Polsce: występuje na Dolnym Śląsku – okolice Srebrnej Góry koło Ząbkowic Śląskich, w Rudawach Janowickich, w Górach Kaczawskich, w okolicach Lubina. Znany jest z Tatr – były eksploatowane m.in. w Dolinie Kościeliskiej. Spotykane są w Górach Świętokrzyskich (Miedzianka, Miedziana Góra).

Zastosowanie

• ważna ruda miedzi i srebra,
• niekiedy jest cennym źródłem rtęci, cynku, i innych metali stanowiących domieszki,
• ma znaczenie naukowe – wskaźnik warunków tworzenia się złóż,
• jest cenny dla kolekcjonerów.