Lindsaeaceae

Lindsaeaceae
Ilustracja
Lindsaea chienii
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

telomowe

Gromada

naczyniowe

Klasa

paprocie

Podklasa

paprotkowe

Rząd

paprotkowce

Rodzina

Lindsaeaceae

Nazwa systematyczna
Lindsaeaceae Doweld
New Syllab. Pl. Fam.: 353. 2006
Typ nomenklatoryczny

L. hirsuta L.

Odcinki liścia z kupkami zarodni Lindsaea stricta

Lindsaeaceae – rodzina paproci z rzędu paprotkowców (Polypodiales). Obejmuje 6 lub 7 rodzajów (różnica wynika z różnego ujmowania Lindsaea stortii, który m.in. w systemie PPG I wyłączany jest do monotypowego rodzaju jako Xyropteris stortii), do których należy ponad 230 gatunków (większość zaliczana do rodzaju Lindsaea). Rośliny rozprzestrzenione w strefie międzyzwrotnikowej. Są to paprocie naziemne, rzadko epifityczne lub pnące, Lindsaea integra jest reofitem (rośnie w wodach płynących).

Morfologia

Odontosoria chinensis
Kłącze
Krótkie lub długie, płożące się, czasem zwisające, pokryte łuskami i włoskami lub tylko włoskami, według niektórych źródeł pokryte łuskami, przy czym czasem tak cienkimi, że wyglądającymi jak włoski.
Liście
O blaszce podzielonej pierzasto jedno- do czterokrotnie, rzadko pojedyncze. Zwykle nagie, rzadko z nielicznymi i bardzo drobnymi włoskami, czasem nieco skórzaste. Użyłkowanie zwykle wolne, rzadko łączące się siatkowato, żyłki zwykle rozwidlają się.
Zarodnie
Kupki zarodni podługowate lub równowąskie wzdłuż krawędzi odcinków liściowych lub blisko krawędzi, osłonięte zawijkami otwierającymi się ku brzegowi liścia.
Gametofit
Zielony, sercowaty.

Systematyka

Paprocie te dzięki badaniom molekularnym zostały potwierdzone jako przynależne do grupy kladów bazalnych rzędu paprotkowców Polypodiales (tzw. grupa „lindsaeoids”), wyodrębnianej też w randze podrzędu Lindsaeineae. Dawniej klasyfikowane były w obrębie szeroko ujmowanych denstediowatych Dennstaedtiaceae jako podrodzina Liodsaeoideae. W systemie Smitha i in. (2006) rodzina była szeroko ujmowana, wraz z rodzajami Cystodium i Lonchitis. W systemie PPG I (2016) oraz systemie Nitta i in. z 2022 rodzina jest wąsko ujęta z 7 rodzajami.

Pozycja filogenetyczna rodziny w rzędzie paprotkowców
paprotkowce


Saccolomataceae




Cystodiaceae




Lonchitidaceae



Lindsaeaceae







Pteridaceae – orliczkowate




Dennstaedtiaceae – denstediowate





Cystopteridaceae – paprotnicowate





Rhachidosoraceae




Diplaziopsidaceae




Aspleniaceae – zanokcicowate




Desmophlebiaceae



Hemidictyaceae








Thelypteridaceae – zachylnikowate




Woodsiaceae – rozrzutkowate





Onocleaceae – onokleowate



Blechnaceae – podrzeniowate




Athyriaceae – wietlicowate









Hypodematiaceae




Didymochlaenaceae




Dryopteridaceae – nerecznicowate




Lomariopsidaceae




Nephrolepidaceae – nefrolepisowate




Tectariaceae




Oleandraceae




Davalliaceae – dawaliowate



Polypodiaceae – paprotkowate














Wykaz rodzajów

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-02-28] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 The Pteridophyte Phylogeny Group, A community-derived classification for extant lycophytes and ferns, „Journal of Systematics and Evolution”, 54 (6), 2016, s. 563–603, DOI: 10.1111/jse.12229.
  3. ↑ Lonchitis L.. [w:] Index Nominum Genericorum (ING) [on-line]. Smithsonian Institution. [dostęp 2021-01-01].
  4. 1 2 Lindsaeaceae M.R.Schomb.. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2021-01-01].
  5. 1 2 3 4 5 6 Shiyong Dong, Sujuan Lin, Maarten J. M. Christenhusz, Julie Barcelona: Lindsaeaceae. [w:] Flora of China [on-line]. eFloras.org. [dostęp 2021-01-01].
  6. ↑ David J. Mabberley, Mabberley’s Plant-Book, Cambridge: Cambridge University Press, 2017, s. 531, DOI: 10.1017/9781316335581, ISBN 978-1-107-11502-6, OCLC 982092200.
  7. 1 2 3 4 5 Smith, A. R., K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider & P. G. Wolf. A classification for extant ferns. „Taxon”. 55 (3), s. 705–731, 2006. (ang.).
  8. 1 2 K.U. Kramer: Dennstaedtiaceae. W: K.U. Kramer, P.S. Green (red.): The Families and Genera of Vascular Plants. I. Pteridophytes and Gymnosperms. Berlin, Heidelberg, New York: Springer-Verlag, 1990, s. 89-91. ISBN 3-540-51794-4.
  9. 1 2 3 Nitta J.H., Schuettpelz E., Ramírez-Barahona S., Iwasaki W., An open and continuously updated fern tree of life, „Frontiers in Plant Science”, 13, 2022, DOI: 10.3389/fpls.2022.909768 [dostęp 2023-08-06].