Loksodroma (gr.loksós, ukośny; droma, linia) – linia krzywa na powierzchni kuli (np. Ziemi), przecinająca wszystkie południki pod tym samym kątem (oznaczanym np. ).
Na mapie w rzucie Merkatora loksodroma odwzorowuje się w postaci linii prostej i jako taka jest powszechnie stosowana w nawigacji morskiej i lotniczej do wykreślania drogi (kursu). Statek płynący stałym kursem, na przykład korzystając z żyrokompasu, w rzeczywistości utrzymuje ten sam kąt względem kierunku północ-południe, a więc przecina wszystkie południki pod tym samym kątem, czyli płynie po loksodromie.
Loksodroma nie jest najkrótszą drogą łączącą dwa punkty na powierzchni kuli – właściwość taką ma za to ortodroma.
Długość loksodromy
Metoda przybliżona – trójkąt nawigacyjny
Przy niewielkich odległościach stosuje się przybliżoną metodę, rozwiązując tak zwany trójkąt nawigacyjny. Długość loksodromy oblicza się ze wzoru:
Wartości i reprezentują odpowiednio różnice długości geograficznych i szerokości geograficznych wyrażone w minutach kątowych, a wynik otrzymujemy w milach morskich.
Podstawowe sposoby zliczania loksodromy
Istnieją dwa podstawowe problemy żeglugi po loksodromie:
mając dane współrzędne punktu wyjścia ( – długość geograficzną i – szerokość geograficzną), kurs drogi nad dnem (KDd) oraz odległość (d), liczymy i (długość i szerokość punktu docelowego),
mając współrzędne punktu wyjścia ( i ) oraz współrzędne punktu docelowego ( i ) liczymy KDd oraz d.
Jeśli założymy, że kąt jest różny od 0 i od (tzn. loksodroma nie jest okręgiem wielkim), to w okolicy bieguna loksodroma zachowuje się podobnie do spirali logarytmicznej, która w układzie współrzędnych biegunowych przecina promienie pod stałym kątem. Loksodroma okrąża biegun nieskończenie wiele razy.