Lorandyt na aurypigmencie z Macedonii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
TlAsS2 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–2,5 |
| Przełam |
nieokreślony |
| Łupliwość |
doskonała wg {100}, wyraźna wg {001} |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, prążkowany, tabularny |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Właściwości mechaniczne |
elastyczny |
| Gęstość |
5,53 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
karminowo-czerwona, czarno-szara, czerwona, różowawa |
| Rysa |
czerwona, wiśniowo-czerwona |
| Połysk |
diamentowy, metaliczny, półmetaliczny |
| Współczynnik załamania |
2,720 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 2,720 dyspersja (optyka): względnie silna anizotropia: silna pleochroizm: słaby; Y = fioletowo-czerwony; Z = pomarańczowo-czerwony |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.HD.05 |
Lorandyt – bardzo rzadki minerał, siarczek arsenu i talu.
Został odkryty w 1894 roku w Macedonii i został nazwany na cześć profesora Loránda Eötvösa (1848–1919), fizyka, matematyka i polityka z Budapesztu.
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Kryształy najczęściej o pokroju pryzmatycznym lub tabularnym. Jest minerałem elastycznym, przezroczystym bądź półprzezroczystym. Zazwyczaj w odcieniach czerwieni, okazy są częstawo pokryte żółtawym proszkiem. Posiada diamentowy lub metaliczny połysk oraz czerwonawą rysę. Rozpuszczalny w kwasie azotowym.
Występuje w hydrotermalnych żyłach rtęci i arsenu, związanych z wulkanizmem młodych łańcuchów górskich lub ze skałami poddanymi procesom hydrotermalnym w niskich temperaturach. Towarzyszą mu przede wszystkim realgar, aurypigment, raguinit, baryt, antymonit, cynober, markasyt, piryt i tetraedryt.

Jest minerałem bardzo rzadkim, mimo tego jest najbardziej rozpowszechnionym minerałem talu. Jego typową lokalizacją jest Macedonia. Najlepszej jakości okazy pochodzą z kopalni Mercur w Utah. Na terenie Stanów Zjednoczonych stwierdzony także w Wyoming i Nevadzie. Występuje również w Szwajcarii, Rosji, Tadżykistanie, Iranie, Niemczech i Chinach. Niektóre wystąpienia z Chin są wydobywane jako ruda talu.