| miasto w gminie miejsko-wiejskiej | |||||
Renesansowy ratusz i gotycki kościół par. pw. Nawiedzenia NMP | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Województwo | |||||
| Powiat | |||||
| Gmina | |||||
| Prawa miejskie |
1283 (potwierdzenie praw miejskich) | ||||
| Burmistrz |
Janusz Dudojć | ||||
| Powierzchnia |
12,56 km² | ||||
| Wysokość |
65,7–122,5 m n.p.m. | ||||
| Populacja (31.12.2019) • liczba ludności • gęstość |
| ||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 68 | ||||
| Kod pocztowy |
68-300 | ||||
| Tablice rejestracyjne |
FZA | ||||
Położenie na mapie gminy Lubsko | |||||
Położenie na mapie Polski | |||||
Położenie na mapie województwa lubuskiego | |||||
Położenie na mapie powiatu żarskiego | |||||
| TERC (TERYT) |
0811064 | ||||
| SIMC |
0988490 | ||||
Urząd miejski pl. Wolności 168-300 Lubsko | |||||
| Strona internetowa | |||||
Lubsko (daw. Zemsz, niem. Sommerfeld, jęz. łużyckie: Žemŕ) – miasto w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Lubsko. Położone w regionie Dolnych Łużyc.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. zielonogórskiego.
Według danych GUS z 31 grudnia 2021 r. Lubsko liczyło 13 548 mieszkańców.
Lubsko położone jest na Obniżeniu Dolnołużyckim nad rzeką Lubszą, w południowo-zachodniej części województwa lubuskiego na skrzyżowaniu dróg Zielona Góra – Zasieki – Forst i Żary – Gubin, blisko granicy z Niemcami.
Lubsko leży na wschodnim krańcu Kotliny Zasieckiej.
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 12,51 km².

Pierwsza historyczna wzmianka o mieście (jako Sommerfeld) pochodzi z 1258 roku. Historycznie przynależy do Dolnych Łużyc, choć w średniowieczu sięgały tu także granice Dolnego Śląska, tj. powstałych w okresie rozbicia dzielnicowego w Polsce księstw śląskiego w XIII w., świdnicko-jaworskiego w XIV w. i głogowskiego w XV w., w międzyczasie sięgały tu także wpływy Korony Czeskiej. Ostatnim księciem z dynastii Piastów władającym Lubskiem był Jan II Szalony, któremu miasto złożyło przysięgę wierności w 1476. Książę ten ostatecznie utracił miasto po wojnie o sukcesję głogowską w 1482 na rzecz Brandenburgii, z którą znalazło się ono później w granicach Prus w 1701 i Niemiec w 1871. W lutym 1813 r. w mieście kwaterowali ułani polscy. W 1846 roku oddano do użytku linię kolejową Berlin – Wrocław, a w 1913 połączenie z Krosnem Odrzańskim.
W 1945 roku Lubsko znalazło się na terytorium Polski, początkowo pod nazwą Zemsz. W latach 1954–1975 Lubsko było miastem powiatowym (powiat lubski).
Według danych z 31 marca 2013 r. miasto miało 14 550 mieszkańców.





Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są:
inne zabytki:
Placówki dydaktyczne

Od 1946 roku w Lubsku funkcjonuje klub piłkarski Miejski Ludowy Klub Sportowy „Budowlani” Lubsko, który występuje w rozgrywkach III ligi dolnośląsko-lubuskiej. Zespół domowe mecze rozgrywa na Stadionie OSiR w Lubsku.
Istnieje również Stowarzyszenie Piłki Siatkowej EUROTAX Lubsko.
Przez miasto prowadzą dwie drogi wojewódzkie:
W mieście znajduje się dworzec autobusowy PKS, z którego można dojechać głównie do pobliskich miast.
Przez miasto prowadzą linie kolejowe:
| Numer linii | Relacja | Uwagi |
|---|---|---|
| Linia kolejowa nr 275 | Wrocław Muchobór – Gubinek | Na odcinku Żagań – Lubsko brak ruchu. Obecnie trwa odbudowa torowiska od Bieniowa do Lubska w ramach rządowego programu Kolej+. Planowane uruchomienie ruchu pasażerskiego do 2028 r. Odcinek Lubsko – Gubinek w znacznej części jest rozebrany. |
| Linia kolejowa nr 365 | Stary Raduszec – Łęknica | Linia kolejowa nieczynna (tory rozebrane). |
Znajdują się tu również budynki dawnej stacji kolejowej.
Miasta partnerskie: