MERA-60

MERA-60
Premiera

1979

Procesor

serii K-590

Pamięć operacyjna

56 kB

System operacyjny

RT-60, RSX-60S, RSX-60M

MERA-60 – polski mikrokomputer opracowany w drugiej połowie lat 70. XX wieku w Instytucie Systemów Sterowania w Katowicach. Bazowa wersja systemu produkowana była przez Centrum Naukowo-Produkcyjne Systemów Sterowania MERASTER, a generalnym dostawcą systemu było Biuro Generalnych Dostaw CNPSS. Specjalizowane moduły sprzętowe i programowe do zastosowań specjalnych produkował Zakład Modeli i Prototypów Instytutu Systemów Sterowania. Seryjną produkcję systemu rozpoczęło w 1979 r. Był produkowany do końca lat osiemdziesiątych i eksportowany do krajów RWPG. Na przykład w roku 1984 z 427 wyprodukowanych egzemplarzy sprzedano za granicę 351. W Polsce znajdował zastosowania między innymi w armii, badaniach jądrowych i na wyższych uczelniach. W trakcie rozwoju opracowywane były wersje o różnych mechanicznych i elektronicznych charakterystykach, nazywane MERA-6xx. Z uwagi na zgodność z PDP-11, a więc też pośrednio z radziecką Elektroniką 60, Polacy serwisujący eksportowane Mery przywozili z ZSRR różne oprogramowanie, również rozrywkowe, między innymi Tetrisa.

W zamierzeniach mikrokomputer przeznaczony był do sterowania procesami technologicznymi, obliczeń inżynierskich oraz badań naukowych. Został opracowany przy użyciu elementów o dużym stopniu scalenia (mikroprocesor serii K-590 produkcji ZSRR, programowo zgodny z komputerami serii PDP-11) oraz elementy krajowe. Był wyposażony w urządzenia peryferyjne produkcji polskiej, jak również krajowe urządzenia sprzężenia z obiektem. W nomenklaturze RWPG nadano mu oznaczenie SM-1633 (ros. CM-1633).

MERA-60 była systemem modularnym. Podstawowym elementem systemu była magistrala złożona z 16 linii danych i adresów oraz 23 linii sterujących. Do magistrali był dołączony procesor, moduły pamięci, wybrane moduły standardowe oraz moduły specjalne. Obsługa urządzeń w systemie mogła odbywać się trzema sposobami:

Przy obsłudze sprzętowej stosowano wektorowy system przerwań, umożliwiający praktycznie natychmiastową identyfikację źródła przerwania i wykonanie programu obsługi. Moduł najbliższy procesora miał najwyższy priorytet obsługi, a moduł najdalszy – priorytet najniższy. Oprócz przerwań sprzętowych mogły występować tzw. przerwania programowe realizowane za pomocą specjalnych rozkazów.

Dostęp w trybie DMA realizowany był głównie przez bardziej zaawansowane sterowniki urządzeń – np. kontroler dysków twardych MDT-60. W tym trybie, bez angażowania procesora, mógł być przetransferowany cały blok danych (o długości zdefiniowanej w odpowiednim rejestrze kontrolera) z urządzenia zewnętrznego do pamięci operacyjnej i dopiero zakończenie transmisji całego bloku generowało przerwanie sprzętowe. Takie rozwiązanie pozwalało wykorzystać maksymalną, dostępną dla danego urządzenia prędkość przesyłu danych do pamięci operacyjnej oraz równolegle zapewniało największą wydajność wykonania programów dzięki zdjęciu z procesora zadania obsługi transmisji pojedynczych bajtów/słów.

MERA-60 była komputerem do rozmaitych zastosowań w sterowaniu i obliczeniach. Poniżej wykaz umożliwiających to modułów:

Karta procesora M2

Przypisy

  1. ↑ Ignacy Rutkiewicz: Śląsk komputerem sterowany. itpedia.pl. [dostęp 2015-02-08].
  2. ↑ Monika Tomkiewicz. Byliśmy więksi.... „Computerworld”, 2009-12-15. Warszawa: IDG Poland SA. ISSN 0867-2334.
  3. ↑ Jerzy Dyczkowski. Produkcja sprzętu komputerowego w 1984 r. i nowe wyroby zakładów. zrzeszenia MERA. „Biuletyn Techniczno-Informacyjny MERA”. 4–5, 1985.
  4. ↑ M. Brzeziński: Historia SSH SZ RP. Szefostwo Służby Hydrometeorologicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 2015-02-08].
  5. ↑ K. Gajewski, K. Pasiewicz: Raport IPJ 2036/P-III/E/B; Zestaw mikrokomputerowy do sterowania i testowania źródła zasilającego urządzenie przyspieszające. Otwock-Świerk: Instytut Problemów Jądrowych, Grudzień 1986.
  6. ↑ Wacław Kasprzak, ed.: Systemy komputerowe w laboratoriach badawczych i przemysłowych CAMAC SM4 i CAMAC MERA. 60 Skrypt, Praca zbiorowa. Wrocław: Politechnika Wrocławska, 1988.
  7. ↑ Bartłomiej Kluska, Bartosz Rozwadowski: Bajty polskie. Sosnowiec: 2014, s. 21. ISBN 978-83-927229-2-2.
  8. ↑ Grzywak A., Suchorończak Z. Rozwój systemów mikrokomputerowych na przykładzie MERY-60 (SM-1633). „Informatyka”, s. 3-8, luty 1983. ISSN 0542-9951.
  9. ↑ Grzywak A., Pregiel R. System mikrokomputerowy MERA-60 – zastosowanie i architektura. „Biuletyn Techniczno-Informacyjny MERA”. 1 (215), s. 5, 1980.
  10. ↑ Технические характеристики MERA-60 (СМ-1633, СМ-50/50-3) » Все о комп… [online] [dostęp 2016-09-12].
  11. ↑ System mikrokomputerowy MERA-60 SM 50/50-3. Katalog. Katowice: Centrum Naukowo-Produkcyjne Systemów Sterowania MERA-STER. Instytut Systemów Sterowania, 1982.
  12. ↑ Korniak T., Fuglewicz P. Wielodostępny system operacyjny z podziałem czasu Master – budowa i zastosowania. „Biuletyn Techniczno-Informacyjny MERA”. 7 (285), 1986.