ZAM-41

ZAM 41 – pierwszy polski komputer do przetwarzania danych zaprojektowany w Instytucie Maszyn Matematycznych (IMM) w Warszawie, a produkowany przez Zakład Doświadczalny Instytutu.

Był jedynym produkowanym seryjnie modelem rodziny komputerów do przetwarzania danych opracowanym przez IMM na polecenie rządu z roku 1961. Prace nad pozostałymi: minikomputerem ZAM-11 i największym ZAM-51 nie zostały ukończone. Wykonano jedynie 2 lub 3 maszyny prototypowe ZAM-21.

Komputer często umieszczano w dwóch albo trzech pomieszczeniach rozdzielonych przeszklonymi ściankami. Wydzielano pomieszczenie dla wymagających stałej temperatury i wyższej czystości pamięci taśmowych. W oddzielnym pomieszczeniu umieszczona była bardzo hałaśliwa drukarka wierszowa.

Dane

• rodzina: ZAM
• typ: komputer II generacji zbudowany na selekcjonowanych germanowych tranzystorach stopowych TG1 produkowanych w Tewie (pakiety typu S-400)
• organizacja:
  • arytmetyka binarna, zapis liczb znak-moduł
  • słowo maszynowe długości 24 bitów podzielone na 4 znaki po 6 bitów i 3 znaki po 8 bitów
  • liczby:
    • krótkie – 24 bity
    • długie – 48 bitów
    • zmiennoprzecinkowe – 48 bitów
  • rozkazy jednoadresowe z 15-bitowym adresem
  • zestaw znaków nie zawierał małych liter
  • programowy zmienny przecinek realizowany przez ekstrakody (brak rozkazów zmiennoprzecinkowych realizowanych sprzętowo)
• prędkość:
  • ponad 30 000 rozkazów stałoprzecinkowych na sekundę
  • cykl odczytu pamięci operacyjnej: 6 lub 10 µs
  • czas dostępu: 3,5 lub 6 µs
• pamięć operacyjna:
  • ferrytowa na rdzeniach o średnicy 2 mm, 24 bitowa + bit parzystości
  • od 8 do 256 Ksłów (w modułach po 8 Ksłów)
  • 32 k adresowane bezpośrednio, a pozostałe pośrednio lub z zastosowanie B-modyfikacji (rejestru indeksowego)
• szafy jednostki centralnej i pamięci bębnowej o wymiarach 1700x680x680 mm
• wyprodukowano łącznie: 16 szt.

Zachowane

Zobacz multimedia związane z tematem: ZAM-41

Brak.

Uwagi

Przypisy