Mantia (gr. μανδύας; cs. мантия, mantija) – szata liturgiczna mnichów i biskupów w tradycji chrześcijańskich Kościołów wschodnich, przypominająca płaszcz lub pelerynę, bez rękawów, sięgająca długim trenem do ziemi, spinana pod szyją.
W Cerkwi prawosławnej mantia noszona przez biskupów jest zazwyczaj koloru filetowego, może być też niebieska, zielona lub purpurowa, ozdobiona białymi lub biało-czerwonymi pasami i naszywkami z inicjałami hierarchy. Mantia noszona przez archimandrytę jest natomiast zazwyczaj w kolorze czarnym.