
Rypida, także ripidion (gr. ῥιπίδιον, rhipidion lub ἑξαπτέρυγον, heksapterygon; cs. рїпіда, ripida) – przedmiot wykorzystywany w liturgii kościołów wschodnich rytu bizantyjskiego (przede wszystkim w cerkwi prawosławnej i kościołach greckokatolickich). Ma formę umieszczonego na długim drzewcu wachlarza, współcześnie zazwyczaj okrągłego (rzadziej w kształcie gwiazdy lub kwadratu), ozdobionego wizerunkami cherubinów i serafinów. Symbolizuje aniołów otaczających tron Boży i uczestniczących w nabożeństwie.
Pierwotnie rypidy wykonane były z pawich piór, pergaminu lub płótna i służyły do chronienia świętych Darów Eucharystycznych przed owadami i kurzem. Obecnie wachluje się nimi święte Dary na znak tchnienia Świętego Ducha.
Rypidy wykorzystuje się głównie podczas nabożeństw odprawianych przez biskupa, zwłaszcza przy wyświęcaniu diakona.