Typikon (gr. bizant.τυπικόν, typikon, "zasada", l.mn.τυπικα, typika; cs.типико́нъ) – termin występujący w prawosławiu w dwóch znaczeniach:
spisane w formie księgi zasady działania monasteruprawosławnego, ustalające zasady zarządu, organizacji i życia mnichów w danej placówce, takie jak modlitwa, nabożeństwa, posty, a także prawa i obowiązki mnichów i porządek codziennego ich życia (reguła monasterska). Szczególnym typem jest typikon fundatorski, nadany przez fundatora danej wspólnoty monastycznej, uzupełniony zazwyczaj o spis przyznanego uposażenia.
Typikon Cerkwi prawosławnej jest wspólną dla całego prawosławia księgą zawierającą pełny opis rytuału nabożeństw na wszystkie dni w roku, opis zachowania się podczas nabożeństw i sposobu korzystania z innych ksiąg. Jest odpowiednikiem mszału rzymskiego w Kościele łacińskim. Jego autorami są m.in. św. Sawa Uświęcony, św. Sofroniusz, św. Jan Damasceński. Niektóre cerkwie lokalne do wspólnej całemu prawosławiu zasadniczej części Typikonu wprowadziły dodatkowe hymny ku czci nowych świętych.
↑John Van Antwerp Fine, The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest, University of Michigan Press, Ann Arbor 1987, s. 627
↑Konstanty Bondaruk, O nabożeństwie prawosławnym, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2020, ISBN978-83-65136-48-0, str. 154