Michael J. Lindell, znany jako Mike Lindell (ur. w 1961 w Mankato w stanie Minnesota) – amerykański przedsiębiorca i działacz polityczny. Założyciel i dyrektor generalny przedsiębiorstwa MyPillow(inne języki).
Michael J. Lindell urodził się w 1961 roku w Mankato w stanie Minnesota i wychował się w tym stanie. W 1979 roku przez jeden kwartał studiował na University of Minnesota, równocześnie pracując w dwóch miejscach, po czym zrezygnował ze studiów, uznając je za stratę czasu.
W latach 80. podejmował kolejne próby prowadzenia działalności gospodarczej, zakładając m.in. przedsiębiorstwo zajmujące się czyszczeniem dywanów, hodowlę świń i objazdowy punkt sprzedaży posiłków. Próbował również zarabiać na liczeniu kart w kasynach w Las Vegas, a następnie pracował jako barman i kupił bar.
Od lat 80. zmagał się z uzależnieniem od alkoholu, kokainy i cracku. W okresie uzależnienia stracił dom i rozpadło się jego pierwsze małżeństwo. Według własnej relacji 16 stycznia 2009 roku pomodlił się, aby po przebudzeniu nie odczuwać już potrzeby zażywania narkotyków, a następnego dnia rozpoczął okres abstynencji. Lindell przypisywał wyjście z uzależnienia działaniu Boga i określał siebie jako chrześcijanina ewangelikalnego.
Działalność biznesowa
W 2004 roku Lindell wpadł na pomysł stworzenia poduszki, która zachowywałaby kształt w czasie snu. Twierdził, że nazwa MyPillow(inne języki) i koncepcja produktu przyśniły mu się w nocy. Wspólnie z synem testował różne układy kawałków pianki, nauczył się szyć i przerobił stary młyn młotkowy na maszynę do rozdrabniania wypełnienia.
Początkowo próbował zainteresować poduszką duże sieci handlowe, lecz spotkał się z odmową. Pożyczył 15 tys. dolarów na uruchomienie świątecznego stoiska w centrum handlowym, na którym sprzedał 80 poduszek. Jeden z klientów zaprosił go następnie na targi wyposażenia domu w Minneapolis, gdzie Lindell wyprzedał cały przygotowany zapas. Później sprzedawał poduszki na targach stanowych, stoiskach w centrach handlowych i bezpośrednio klientom.
W 2011 roku zainwestował około 500 tys. dolarów w przygotowanie 30-minutowego programu reklamowego MyPillow(inne języki). Ponieważ miał trudności z odczytywaniem przygotowanego tekstu, improwizował przed kamerą. Do końca roku zatrudnienie w przedsiębiorstwie wzrosło z 5 do około 500 osób.
Lindell regularnie występował w reklamach produktów MyPillow(inne języki), dzięki czemu stał się rozpoznawalny w całych Stanach Zjednoczonych jako „MyPillow Guy”. W 2017 roku przedsiębiorstwo zatrudniało blisko 1500 osób i sprzedało łącznie około 30 mln poduszek. Według podanych wówczas przez Lindella danych roczne przychody MyPillow wzrosły ze 100 tys. do niemal 300 mln dolarów. Przedsiębiorstwo rozszerzyło ofertę o materace, pościel i legowiska dla zwierząt.
Przedsiębiorstwu MyPillow(inne języki) zarzucono reklamowanie niepotwierdzonych właściwości zdrowotnych jego produktów. W wyniku sporu z władzami kilku hrabstw w Kalifornii MyPillow zgodziło się zapłacić 1 mln dolarów i zmienić sposób reklamowania poduszek. Reklamy sugerowały wcześniej, że produkty mogą pomagać m.in. osobom cierpiącym na bezdech senny, fibromialgię, mózgowe porażenie dziecięce i stwardnienie rozsiane.
Organizacja Better Business Bureau(inne języki) obniżyła ocenę MyPillow(inne języki) z A+ do F z powodu stale powtarzanej promocji, w ramach której drugi produkt oferowano bez dodatkowej opłaty. Uznała, że skoro producent stosował tę ofertę bez przerwy, nie była ona ograniczoną czasowo obniżką ceny.
W 2021 roku duże sieci handlowe, w tym Bed Bath & Beyond i Kohl’s(inne języki), zakończyły sprzedaż produktów MyPillow(inne języki), wskazując na słabe wyniki sprzedaży. Lindell twierdził, że decyzje miały związek z jego działalnością polityczną i twierdzeniami dotyczącymi rzekomego sfałszowania wyborów prezydenckich w 2020 roku. W kolejnych latach sprzedaż produktów zakończyły również inne sieci, w tym Walmart.
W 2023 roku MyPillow(inne języki) wystawiło na sprzedaż część wyposażenia i zaczęło podnajmować powierzchnię produkcyjną w Minnesocie, koncentrując działalność na sprzedaży bezpośredniej. Lindell twierdził, że przedsiębiorstwo straciło setki milionów dolarów wskutek zakończenia współpracy z sieciami handlowymi i kosztów postępowań sądowych.
Działalność polityczna
Współpraca z Donaldem Trumpem
Lindell po raz pierwszy spotkał Donalda Trumpa 15 sierpnia 2016 roku w Trump Tower w Nowym Jorku. Następnie został publicznym zwolennikiem i znaczącym darczyńcą jego kampanii prezydenckiej. W październiku 2016 roku uczestniczył w ostatniej debacie przed wyborami prezydenckimi w Stanach Zjednoczonych, przemawiał na wiecu Trumpa i oglądał wyniki wyborów w jego sztabie.
Po zwycięstwie Trumpa Lindell uczestniczył w jego zaprzysiężeniu(inne języki) 20 stycznia 2017 roku. W lipcu tego samego roku wziął udział w poświęconym amerykańskiemu przemysłowi spotkaniu w Białym Domu. W kolejnych latach wygłaszał przemówienia poprzedzające wystąpienia Trumpa na ponad 60 wiecach wyborczych i był współprzewodniczącym jego sztabu w Minnesocie.
W marcu 2020 roku wystąpił na konferencji prasowej Trumpa w Białym Domu, ogłaszając przestawienie części produkcji MyPillow(inne języki) na wytwarzanie masek dla pracowników ochrony zdrowia w czasie pandemii COVID-19. Zapowiadał produkowanie do 50 tys. masek dziennie. W tym samym roku promował oleandrynę(inne języki), substancję otrzymywaną z oleandra, jako środek na COVID-19, mimo braku dowodów potwierdzających jej skuteczność i bezpieczeństwo. Lindell zainwestował w przedsiębiorstwo Phoenix Biotechnology, które pracowało nad preparatem zawierającym oleandrynę, i zasiadał w jego radzie dyrektorów.
Kwestionowanie wyniku wyborów w 2020 roku
Po zwycięstwie Joego Bidena w wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych w 2020 roku Lindell zaczął rozpowszechniać fałszywe twierdzenia, że maszyny wyborcze przypisywały Bidenowi głosy oddane na Donalda Trumpa. Finansował działania zmierzające do podważenia wyników wyborów i twierdził, że dysponuje dowodami na ingerencję zagranicznych państw.
W grudniu 2020 roku wezwał Trumpa do ogłoszenia stanu wojennego oraz zajęcia kart do głosowania i maszyn wyborczych w 7 stanach, których wyniki Trump kwestionował. Po ataku na Kapitol Stanów Zjednoczonych z 6 stycznia 2021 roku Lindell twierdził bez przedstawienia dowodów, że część uczestników zamieszek mogła być podstawiona przez Antifę.
15 stycznia 2021 roku przybył do Białego Domu na spotkanie z Trumpem. Fotograf dziennika The Washington Post uchwycił niesione przez niego notatki, w których znajdowały się odniesienia do Insurrection Act(inne języki) i możliwości wprowadzenia stanu wojennego. Trump skierował Lindella i jego materiały do pracowników administracji, którzy nie podjęli proponowanych działań.
26 stycznia 2021 roku Twitter trwale zablokował konto Lindella po kolejnych wpisach dotyczących rzekomego fałszowania wyborów. 2 lutego 2021 roku wystąpił w stacji Newsmax(inne języki) w rozmowie dotyczącej zablokowania jego konta na Twitterze. Gdy zaczął ponownie twierdzić, że dysponuje niepodważalnymi dowodami na sfałszowanie wyborów, prowadzący Bob Sellers(inne języki) przerwał mu i zaznaczył, że stacja nie potwierdziła tych zarzutów. Po chwili Sellers opuścił studio, gdy Lindell kontynuował wypowiedź.
W kwietniu 2021 roku uruchomił serwis społecznościowy Frank, który przedstawiał jako alternatywę dla Twittera i serwisu YouTube. Początkowo platforma miała nosić nazwę Vocl, lecz Lindell zmienił ją przed uruchomieniem. Start serwisu opóźniły problemy techniczne, które przypisywał zmasowanemu atakowi hakerskiemu.
22 lutego 2021 roku przedsiębiorstwo Dominion Voting Systems(inne języki) pozwało Lindella i MyPillow(inne języki) o zniesławienie, domagając się ponad 1,3 mld dolarów. Pozew dotyczył jego twierdzeń, że maszyny Dominion umożliwiły zmianę wyniku wyborów. Lindell i MyPillow złożyli następnie pozew wzajemny, żądając od Dominion 1,6 mld dolarów.
Informatyk Robert Zeidman(inne języki) ustalił, że przedstawione pliki nie zawierały informacji związanych z wyborami, i zażądał wypłaty nagrody. Po odmowie Lindella sprawę rozstrzygnął prywatny zespół arbitrów, który w kwietniu 2023 roku nakazał wypłacenie Zeidmanowi 5 mln dolarów.
13 września 2022 roku agenci FBI otoczyli Lindella przy okienku dla kierowców restauracji Hardee’s(inne języki) w Mankato i na podstawie sądowego nakazu przeszukania zajęli jego telefon. Pytali go o kontakty z Tiną Peters(inne języki), urzędniczką wyborczą z Kolorado, oskarżoną o nielegalne umożliwienie dostępu do urządzeń wyborczych. FBI potwierdziło wykonanie nakazu, lecz nie ujawniono, czy sam Lindell był objęty śledztwem.
Lindell przyznał w 2022 roku, że przeznaczył do 40 mln dolarów na działania związane z kwestionowaniem wyniku wyborów prezydenckich w 2020 roku i dążeniem do wycofania maszyn do głosowania. W październiku 2023 roku powiedział agencji Associated Press, że wyczerpał swoje środki finansowe i nie może dalej opłacać obsługi prawnej. Reprezentujące go kancelarie zwróciły się wówczas do sądów o zgodę na wycofanie ze spraw przeciwko Dominion(inne języki) i Smartmatic(inne języki), wskazując na wielomilionowe zaległości w zapłacie.
W marcu 2025 roku sąd federalny uznał, że Lindell nie zastosował się do nakazu przekazania Smartmatic(inne języki) danych analitycznych strony internetowej i dokumentacji finansowej za lata 2022–2023. W tym samym roku ława przysięgłych uznała go za odpowiedzialnego za zniesławienie byłego pracownika Dominion(inne języki) i nakazała zapłatę około 2,3 mln dolarów. Sędzia federalny uznał również, że Lindell zniesławił Smartmatic, pozostawiając ustalenie wysokości odszkodowania na później. Do lipca 2026 roku Dominion i Lindell zawarli ugodę w sprawie wytoczonej przez przedsiębiorstwo.
Kampania na gubernatora Minnesoty
W 2024 roku Lindell przeprowadził się do Teksasu i zarejestrował się tam jako wyborca. W 2025 roku wrócił do Minnesoty, deklarując zamiar ubiegania się o urząd gubernatora.
Na stanowej konwencji Partii Republikańskiej w Minnesocie(inne języki) 30 maja 2026 roku zajął 3. miejsce w głosowaniu delegatów i stracił możliwość uzyskania oficjalnego poparcia partii. Po odpadnięciu z głosowania wezwał swoich delegatów do poparcia przedsiębiorcy Kendalla Quallsa, który ostatecznie otrzymał rekomendację partii. Lindell kontynuował jednak kampanię przed sierpniowymi prawyborami.
15 lipca 2026 roku Donald Trump oficjalnie poparł kandydaturę Lindella we wpisie w serwisie Truth Social, nazywając go jednym z najbardziej pracowitych amerykańskich patriotów. Lindell podziękował mu za poparcie i wykorzystał je w materiałach wyborczych. Przewodniczący Partii Republikańskiej w Minnesocie(inne języki)Alex Plechash skrytykował decyzję Trumpa, twierdząc, że problemy finansowe Lindella mogłyby zaszkodzić innym republikańskim kandydatom.
Lindell zapowiadał ograniczenie wydatków stanowych oraz obniżenie albo zniesienie jednego z dwóch podatków: dochodowego lub od sprzedaży. Opowiadał się również za współpracą z władzami federalnymi przy egzekwowaniu przepisów imigracyjnych oraz za zastąpieniem maszyn do głosowania papierowymi kartami liczonymi ręcznie.
Według stanu na 18 lipca 2026 roku Lindell nadal figurował w rejestrze wyborców Teksasu, lecz prawo Minnesoty pozwala zarejestrować się do głosowania również w dniu wyborów. Twierdził, że spełni wymaganie zamieszkiwania w Minnesocie przez co najmniej rok przed wyborami powszechnymi.
.jpg)
.jpg)
.jpg)