| Myonycteris | |||
| Matschie, 1899 | |||
Myszolot obrożny (M. torquata ) – okaz pochodzący ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Lejdzie | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
myszolot | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Cynonycteris torquata Dobson, 1878 | |||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Myszolot, owocolot (Myonycteris) – rodzaj ssaków z podrodziny Epomophorinae w obrębie rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce.
Długość ciała (bez ogona) 86–130 mm, długość ogona 0–14 mm, długość ucha 11–21 mm, długość tylnej stopy 9–22 mm, długość przedramienia 55–75 mm; masa ciała 27–54 g.
Rodzaj zdefiniował w 1899 roku niemiecki zoolog Paul Matschie w publikacji swojego autorstwa zatytułowanej Megachiroptera z Muzeum Historii Naturalnej w Berlinie. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) myszolot obrożny (M. torquata).
Do rodzaju należą następujące gatunki:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Myonycteris torquata | (Dobson, 1878) | myszolot obrożny | gatunek monotypowy | od środkowego Kamerunu na wschód do Sudanu Południowego i Ugandy, na południe do północnej Angoli i skrajnie północno-zachodniej Zambii; zanotowany w lesie Beletta (Etiopia); zakres wysokości: 0–1935 m n.p.m. | DC: 8,6–13 cm DO: 0–1,2 cm DP: 5,5–6,6 cm MC: 28–43 g |
LC | |
| Myonycteris brachycephala | (du Bocage, 1889) | myszolot wyspowy | gatunek monotypowy | endemit Wysp Świętego Tomasza i Książęca: Wyspa Świętego Tomasza; zakres wysokości: 300–1300 m n.p.m. | DC: 9,4–10,6 cm DO: około 0,1 cm DP: 6,2–6,4 cm MC: brak danych |
EN | |
| Myonycteris leptodon | Andersen, 1908 | gatunek monotypowy | Afryka Zachodnia od Senegalu na wschód do południowo-zachodniej Nigerii (Delta Nigru); wschodnie granice zasięgu nieznane; zakres wysokości: 30–1350 m n.p.m. | DC: 8,8–12 cm DO: 0–1,3 cm DP: 5,6–6,7 cm MC: 27–54 g |
LC | ||
| Myonycteris relicta | Bergmans, 1980 | myszolot reliktowy | gatunek monotypowy | Kenia (Shimba Hills National Reserve), Tanzania (góry Nguru i Usambara), Demokratyczna Republika Konga, środkowy Mozambik (Chinizuia) i wschodnie Zimbabwe (zlewisko rzek Haroni i Rusitu); zakres wysokości: 150–1330 m n.p.m. | DC: 9–11,5 cm DO: 0,5–1,4 cm DP: 6,5–7,5 cm MC: 48–54 g |
LC | |
| Myonycteris angolensis | (du Bocage, 1898) | owocolot afrykański | 5 podgatunków | Afryka Zachodnia i Środkowa, od Senegalu i Gambii na wschód do Etiopii (Wyżyna Abisyńska), na południe do zachodniej Angoli, północnej Zambii, wschodniego Zimbabwe i środkowego Mozambiku, również wyspa Bioko (Gwinea Równikowa); zakres wysokości: 0–4000 m n.p.m. | DC: 9–14 cm DO: 0,6–2,1 cm DP: 6,8–9 cm MC: 60–87 g |
LC |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, EN – gatunek zagrożony.
Kladogram za Almeida et al., 2020, zmodyfikowany