| Państwo | |
|---|---|
| Adres | |
| Data założenia |
1972 |
| Właściciel | |
| Prezes | |
| Maskotka |
Sparky The Dragon |
| Przydomek |
Wyspiarze |
| Barwy | |
| czerwono-pomarańczowo-białe | |
| I zespół | |
| Liga |
NHL |
| Lodowisko | |
| Trener | |
| Asystent trenera | |
| Strona internetowa | |
New York Islanders – amerykański klub hokejowy z siedzibą w Nowym Jorku, występujący w lidze NHL.
Zespół posiada afiliację w postaci klubu farmerskiego w niższej lidze. Tę funkcję pełni Bridgeport Sound Tigers w lidze AHL. W przeszłości funkcję podrzędną pełnił także zespół Pensacola Ice Pilots z ligi ECHL.
Klub został założony w 1972 roku, do rozgrywek w NHL przystąpił w tym samym roku.
Gdy w 1972 roku otworzono Nassau Veterans Memorial Coliseum władze postanowiły przekazać ją zespołowi hokejowemu. W tym samym roku powstała World Hockey Association oraz grający tam zespół New York Raiders i to właśnie ona chciała otrzymać tę halę. Jednak właściciele hali uważali ligę WHA za amatorską ligę dlatego nie przyznano im jej i uważali że powinien ją otrzymać zespół z NHL. Ówczesny prezydent ligi NHL Clarence Campbell postanowił rozszerzyć ligę z powodu powstania WHA. Nadał prawa Nowemu Jorkowi i Atlancie. Nowy zespół z Nowego Jorku otrzymał przydomek Islanders (Wyspiarze) i halę Nassau Veterans Memorial Coliseum. Nowy zespół stał się rywalem dla zespołu New York Rangers.
Od czasu powstania klubu drużyna rozgrywa swoje mecze w hali Nassau Veterans Memorial Coliseum w Uniondale nieopodal Nowego Jorku. W październiku 2012 roku klub podpisał umowę, w wyniku której od 2015 roku Wyspiarze przeniosą się do hali Barclays Center, mieszczącej się w nowojorskiej dzielnicy Brooklyn (termin podpisanej umowy wynosi 25 lat).
BOB NYSTROM AWARD
Pierwsza drużyna All-Star
Druga drużyna All-Star
| Ostatnie sezony | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Sezon | Konferencja | Miejsce | Dywizja | Miejsce | Mecze | Z | P | R | PK | Pkt | ZB | SB | Wyniki play-off |
| 2019–20 | Wschodnia | 7 | Metropolitalna | 5 | 681 | 35 | 23 | — | 10 | 80 | 192 | 193 | Zwycięstwo z Capitals 4-1 Zwycięstwo z Flyers 4-3 Porażka z Lightning 2-4 |
| 2018–19 | Wschodnia | 4 | Metropolitalna | 2 | 82 | 48 | 27 | — | 7 | 103 | 228 | 196 | Zwycięstwo z Penguins 4-0 Porażka z Hurricanes 0-4 |
| 2017–18 | Wschodnia | 11 | Metropolitalna | 6 | 82 | 35 | 37 | — | 10 | 80 | 264 | 296 | Nie zakwalifikowała się |
| 2016–17 | Wschodnia | 9 | Metropolitalna | 5 | 82 | 41 | 29 | — | 12 | 94 | 241 | 242 | Nie zakwalifikowała się |
| 2015–16 | Wschodnia | 5 | Metropolitalna | 4 | 82 | 45 | 27 | — | 10 | 100 | 232 | 216 | Zwycięstwo z Panthers 4-2 Porażka z Lightning 1-4 |
| Sezony od 2010/2011 do 2014/2015 | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Sezon | Konferencja | Miejsce | Dywizja | Miejsce | Mecze | Z | P | R | PK | Pkt | ZB | SB | Wyniki play-off |
| 2014–15 | Wschodnia | 5 | Metropolitalna | 3 | 82 | 47 | 28 | — | 7 | 101 | 252 | 230 | Porażka z Capitals 3-4 |
| 2013–14 | Wschodnia | 14 | Metropolitalna | 8 | 82 | 34 | 37 | — | 11 | 79 | 221 | 264 | Nie zakwalifikowała się |
| 2012–13 | Wschodnia | 8 | Atlantycka | 3 | 48 | 24 | 17 | — | 7 | 55 | 139 | 139 | Porażka z Penguins 2-4 |
| 2011–12 | Wschodnia | 14 | Atlantycka | 5 | 82 | 34 | 37 | — | 11 | 79 | 203 | 255 | Nie zakwalifikowała się |
| 2010–11 | Wschodnia | 14 | Atlantycka | 5 | 82 | 30 | 39 | — | 13 | 73 | 229 | 264 | Nie zakwalifikowała się |
Legenda:
Z = Zwycięstwa, P = Porażki, R = Remisy (do sezonu 2004/2005), PK = Przegrane po dogrywce lub karnych, Pkt = Punkty, ZB = Bramki zdobyte, SB = Bramki stracone
| Puchar Stanleya | Mistrz Konferencji | Mistrz Dywizji | Awans do play-off | Presidents’ Trophy |
W latach 1997–2002 oraz w sezonie 2003–2004 w klubie występował Polak, Mariusz Czerkawski. Rozegrał 470 meczów oraz zanotował 145 goli (15. miejsce na liście najlepszych strzelców w historii klubu) i 150 asyst, co dało mu łącznie 295 punktów (17. miejsce w historii klubu). Z 47 golami zdobytymi w przewadze zajmuje 9. miejsce w klubowym rankingu wszech czasów (wspólnie z Aleksiejem Jaszynem). W sezonie 1999-2000 zdobył 70 punktów (35 goli i 35 asyst) będąc liderem zespołu we wszystkich trzech kategoriach. Podobnie w kolejnym sezonie (62 punkty oraz 30 goli i 32 asysty). W sezonie 2003-04 po raz trzeci został najlepszym strzelcem drużyny (wraz z Trentem Hunterem) trafiając do bramki rywali 25 razy.

| Numer | Zawodnik | Pozycja | Kariera | Data zastrzeżenia |
|---|---|---|---|---|
| 5 | Obrońca | 1973-1988 | 1 lutego 1992 | |
| 9 | Lewoskrzydłowy | 1974-1986 | 7 grudnia 1996 | |
| 19 | Środkowy | 1975-1990 | 20 października 2001 | |
| 22 | Prawoskrzydłowy | 1977-1987 | 3 marca 1992 | |
| 23 | Prawoskrzydłowy | 1972-1986 | 1 kwietnia 1995 | |
| 31 | Bramkarz | 1972-1989 | 20 lutego 1993 | |
| 99 | Numer zastrzeżony dla całej ligi NHL | |||