Octan geranylu
Octan geranylu
Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC )
octan (2E ) -3,7-dimetylookta-2,6-dienylu
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
bezbarwna ciecz o słodkim zapachu
Wzór Hilla
C12 H20 O2
Masa molowa
196,29 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS
105-87-3
PubChem
1549026
SMILES
CC(=CCC/C(=C/COC(=O)C)/C)C
InChI
InChI=1S/C12H20O2/c1-10(2)6-5-7-11(3)8-9-14-12(4)13/h6,8H,5,7,9H2,1-4H3/b11-8+
InChIKey
HIGQPQRQIQDZMP-DHZHZOJOSA-N
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotycząstanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Octan geranylu – organiczny związek chemiczny , ester kwasu octowego i geraniolu . Jego izomerem jest octan nerylu (inne języki) .
Jest bezbarwnym lub jasnożółtą cieczą o zapachu owocowo-różanym , przypominającym zapach gruszki i w mniejszym stopniu lawendy . Występuje w olejkach eterycznych , m.in. palmarozowym , geraniowym (inne języki) , cytronelowym (inne języki) , petitgrain (inne języki) i lawendowym . Jest stosowany w przemyśle perfumeryjnym. Niemal nie rozpuszcza się w wodzie, jest za to bardzo dobrze rozpuszczalny w etanolu i mieszalny w każdym stosunku z eterem dietylowym .
Przypisy
1 2 3 4 5 6 7 Geranyl acetate , [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung , ZVG: 101622 [dostęp 2026-04-06] (niem. • ang. ) .
CRC Handbook of Chemistry and Physics , William M. W.M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, ISBN 978-1-4987-5429-3 , OCLC 961861918 (ang. ) .1 2 3 Physical Constants of Organic Compounds , s. 3 -282.
↑ Vapor Pressure , s. 6 -110.
1 2 3 4437. Geraniol , [w:] Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals , Maryadele J. O’Neil (red. nacz.) , wyd. 15, Cambridge: Royal Society of Chemistry , 2013, s. 813, ISBN 978-1-84973-670-1 , OCLC 825559753 (ang. ) .
↑ Geranyl Acetate , [w:] CAMEO Chemicals [online], National Oceanic and Atmospheric Administration [dostęp 2026-04-06] (ang. ) .
↑ 4.1.1. Reagents , [w:] European Pharmacopoeia , wyd. 8, Strasbourg: Directorate for the Quality of Medicines & HealthCare, 2013, s. 469, ISBN 978-92-871-7525-0 (ang. ) .
↑ Johannes J. Panten Johannes J. , Horst H. Surburg Horst H. , Flavors and Fragrances, 2. Aliphatic Compounds , [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry , Weinheim: Wiley‐VCH, 2015, s. 21, DOI : 10.1002/14356007.t11_t01 (ang. ) .