Oliver Goethe

2019: Debiut

W 2019 roku zadebiutował w wyścigach samochodowych, startując gościnnie w ostatniej rundzie Hiszpańskiej Formuły 4 na torze Circuit de Barcelona-Catalunya, w zespole Drivex.

2020

W sezonie 2020 Hiszpańskiej Formuły 4, wystartował już na pełen etat w zespole MP Motorsport. Mając przez większość sezonu zaledwie piętnaście lat, Goethe sześciokrotnie stanął na podium, w tym raz wygrywając wyścig na torze Circuit Paul Ricard. Na koniec sezonu zajął piąte miejsce w klasyfikacji kierowców, zdobywając 137 punktów.

2021: Nieudany debiut w FRECA

Na rok 2021 przeniósł się do serii Formula Regional European Championship, gdzie wystartował w ekipie MP Motorsport wspólnie z Franco Colapinto i Kasem Haverkortem. Pierwsze punkty zdobył w drugim wyścigu pierwszej rundy na torze Autodromo Enzo e Dino Ferrari, zajmując dziewiąte miejsce w drugim wyścigu. Po kolejne punkty sięgnął już tylko w Holandii, zajmując 10. miejsce w drugim wyścigu. W klasyfikacji kierowców uplasował się na 23. miejscu, zdobywając trzy punkty przez cały sezon.

2022: Mistrz Euroformuły Open

W sezonie 2022 przeniósł się do Euroformuły Open, startując w zespole Team Motopark. Podczas pierwszej rundy w Estoril wywalczył pole position do pierwszego wyścigu, jednak w nim po słabym starcie, stracił kilka pozycji, które później zdołał odrobić i skończyć na trzecim miejscu. W drugim wyścigu również nienajlepiej wystartował, ale pomimo pięciu sekund kary zdołał wygrać wyścig. W rundzie na torze Circuit de Pau-Ville, wywalczył pole position do obu wyścigów, odnosząc zwycięstwo w pierwszym wyścigu, natomiast w drugim przegrał z Władysławem Łomko i kolegą z zespołu, Christianem Mansellem. W Le Castellet zdominował weekend, wygrywając dwa z trzech wyścigów, a w drugim wyścigu minimalnie ustępując Mansellowi. W Spa-Francorchamps zdołał zwyciężyć we wszystkich trzech wyścigach. Podczas ostatniej rundy przed letnią przerwą wygrał pierwszy wyścig, zaś w trzecim stanął na podium. Kolejne dwa zwycięstwa odniósł na torach Imola i Red Bull Ringu, po czym przyszła rozczarowująca runda w Monzie, gdzie w pierwszym wyścigu wpadł w poślizg, a przed drugim wyścigiem doszło do awarii tarczy hamulcowej, przez co nie mógł wystartować z pole position. Niezrażony tymi wydarzeniami Niemiec zapewnił sobie tytuł mistrzowski w Barcelonie, gdzie wygrał pierwszy wyścig. Sezon zakończył z jedenastoma zwycięstwami i 473 punktami.

2023

W 2023 roku wystartował w Grand Prix Makau w zespole Campos Racing. W wyścigu kwalifikacyjnym zajął 21. miejsce z powodu kolizji na pierwszym okrążeniu, ale w wyścigu głównym zdołał awansować na dziewiąte miejsce.

2024: 2. miejsce w Grand Prix Makau

Rok później ponownie wystartował na ulicach Makau, tym razem w ekipie MP Motorsport. Odniósł znacznie większy sukces w porównaniu z poprzednim rokiem, zajmując drugie miejsce w kwalifikacjach, 0,014 sekundy za Ugo Ugochukwu. Utrzymał tę pozycję w wyścigu kwalifikacyjnym i następnie w głównym wyścigu. Ustanowił najszybsze okrążenie w obu wyścigach.

2022: Debiut

W Formule 3 zadebiutował startując w zespole Campos Racing, w rundzie na torze Hungaroring, gdzie zastępował Huntera Yeany'ego, który doznał kontuzji nadgarstka. W kwalifikacjach zajmując 12. miejsce, pokonał swoich zespołowych kolegów i wywalczył pole position do sobotniego sprintu. Na początku sprintu spadł o kilka pozycji niżej, zajmując finalnie 8. miejsce. Wystartował również w Belgii, gdzie zakwalifikował się na 4. miejscu. W wyścigu sprinterskim doszło do groźnie wyglądającej kolizji między nim, a Zane'em Maloney'em, ale mimo to wyszedł z niej bez szwanku. Następnego dnia, w wyścigu głównym prowadził przez pewien czas, jednak finalnie zajął 4. miejsce, po tym jak Oliver Bearman wyprzedził go na ostatnim okrążeniu.

2023: Debiutancki sezon

Pod koniec września 2022, wziął udział we wszystkich trzech dniach testów posezonowych Formuły 3 w zespole Trident.

W Grudniu 2022, włoski zespół potwierdził, że Goethe wystartuje dla nich w sezonie 2023, u boku Gabriela Bortoleto i Leonardo Fornaroliego. W swoim debiucie Goethe zakwalifikował się na czwartym miejscu, a w sprincie skończył na szóstej pozycji. W wyścigu głównym zajął 2. miejsce, korzystając z kary nałożonej na Gabriele Minìego. Następna runda w Melbourne dla Niemca nie była udana, gdyż wpierw odpadł ze sprintu, a potem w drugim wyścigu był dwudziesty drugi, z powodu przebicia opony. Po passie dziewięciu wyścigów bez punktu, przełamał się w najlepszym możliwym stylu, zwyciężając w deszczowym wyścigu głównym na Silverstone. Na Węgrzech dwukrotnie meldował się w pierwszej piątce. W zmiennej pogodowo Belgii musiał się wycofać z rywalizacji w obu wyścigach. Ostatnia runda sezonu w Monzie rozpoczęła się dla niego w dość osobliwy sposób; zdobył swoje pierwsze pole position po tym, jak spowodował wywieszenie czerwonej flagi kończącej sesję, w wyniku wypadku na zakręcie 7, przed tym zdążył ustanowić najlepszy czas kwalifikacji. W sprincie przebił się z 22. pozycji na piątą, a w niedzielę mimo, iż startował z pole position, nie był w stanie tego wykorzystać przez zepsutą przepustnicę i nie dojechał do mety. Sezon skończył na 8. miejscu, zdobywając 75 punktów, jedno zwycięstwo i dwa podia.

Podczas testów posezonowych w Jerez, Goethe dołączył do zespołu Campos Racing, osiągając najlepszy czas pierwszego dnia.

2024

Na sezon 2024 przeniósł się z powrotem do hiszpańskiej stajni, Campos Racing. Po dwóch rundach, w których zdobył punkty w Bahrajnie i Australii, wygrał wyścig sprinterski w Imoli, gdzie przywrócono mu zwycięstwo po tym, jak początkowo został ukarany za naruszenie zasad dotyczących samochodu bezpieczeństwa. W wyścigu głównym zdołał przebić się z siódmej na pierwszą pozycję, później jednak wyprzedził go Sami Meguetounif i skończył na 2. miejscu. W kolejnych rundach regularnie punktował, zdobywając między innymi trzecie miejsce w wyścigu sprinterskim w Hiszpanii. Seria ta trwała do rundy na Silverstone, gdzie w wyniku kolizji z Maksem Estersonem wycofał się z sobotniego sprintu. Kolejne punkty zdobył w dwóch następnych wyścigach przed przerwą wakacyjną; zajmował siódme miejsce w klasyfikacji kierowców i był ostatnim pretendentem do tytułu, jadąc do Monzy z 35-punktową stratą do Leonardo Fornaroliego. Jednakże przed finałową rundą sezonu przeniósł się Formuły 2, odpuszczając sobie walkę o mistrzowski tytuł Formuły 3.

2024: Debiut

Po tym jak Franco Colapinto zadebiutował w Formule 1 w barwach Williamsa, Niemiec zastąpił go w zespole MP Motorsport do końca sezonu. Runda we Włoszech nie była dla niego zbytnio udana, gdyż wpierw nie skończył wyścigu sprinterskiego ze względu na kolizję z Zakiem O'Sullivanem, a w niedzielę ze względu na słabą strategię, był dopiero szesnasty. Pierwsze punkty w Formule 2 zdobył w Katarze, gdzie zajął 4. miejsce w wyścigu głównym. W ostatniej rundzie sezonu na torze Yas Marina Circuit dwukrotnie zajmował dziewiątą lokatę. Finalnie zajął 23. miejsce w klasyfikacji kierowców, zdobywając 14 punktów.

2025: Debiutancki sezon

W sezonie 2025 wystartował po raz pierwszy na pełen etat w zespole MP Motorsport, a jego partnerem został Richard Verschoor. W pierwszym wyścigu sezonu na australijskiej ziemi zajął 11. miejsce. W sprincie na torze Bahrain International Circuit zajął 4. miejsce, ustanawiając przy tym najszybszy czas. Kolejnym razem punkty zdobył w Imoli, gdzie zajął siódme miejsce w niedzielnym wyścigu. Po tym przyszła passa ośmiu wyścigów bez punktu i przełamał się dopiero w Belgii, gdzie był czwarty w sprincie. Na Węgrzech dwukrotnie kończył z punktami, zajmując kolejno 7. i 8. pozycję. Następnie w trzech kolejnych rundach znów nie był w stanie zapunktować, a przełamał się w ostatniej rundzie sezonu w Abu Zabi, zajmując piąte miejsce i w sprincie i wyścigu głównym. Swój pierwszy pełny sezon w Formule 2 zakończył na 15. miejscu w klasyfikacji kierowców, zdobywając 37 punktów.

2026: Pierwsze podium

W roku 2026 pozostał w ekipie MP Motosport, a jego nowym zespołowym kolegą został Gabriele Minì. Na rozpoczęcie sezonu w Australii zajął 4. miejsce w wyścigu głównym. Po serii dziewięciu wyścigów bez zdobyczy punktowej, przełamał się, kończąc pierwszy raz na podium w Formule 2, w niedzielnym wyścigu w Austrii. Następnie zajął 8. miejsce w sprincie w Belgii. Podczas rundy we Włoszech, zakwalifikował się na 9. miejscu, co oznaczało, że do sprintu wystartuje jako drugi. W sprincie stracił drugie miejsce, po tym jak Tasanapol Inthraphuvasak lepiej wystartował i wyprzedził go w pierwszej szykanie, finalnie zajął trzecie miejsce. W drugim wyścigu utrzymał swoją pozycję startową.