2015: Debiut i pierwsze podium w Japońskiej Formule 4
W 2015 roku zadebiutował w wyścigach samochodowych, startując w Japońskiej Formule 4, w barwach zespołu RSS, startując w trzech ostatnich rundach sezonu. Pomimo niewielkiego doświadczenia uplasował się w pierwszej dziesiątce w trzech z sześciu wyścigów, w tym jednym stanął na podium na torze Autopolis. W klasyfikacji generalnej zajął 15. miejsce z 24 punktami.
2016: Mistrz Japońskiej Formuły 4
W 2016 po raz pierwszy wystartował na pełen etat w Japońskiej Formule 4, w zespole wspieranym przez Toyotę, TOM'S Spirit. Zwyciężył dwa wyścigi na torze Fuji Speedway i trzykrotnie meldował się na podium w pozostałych rundach, dzięki czemu został mistrzem Japońskiej Formuły 4 w sezonie 2016 z czteropunktową przewagą nad kierowcą wspieranym przez Hondę, Ukyō Sasaharą.
2017: Drugie mistrzostwo Japońskiej Formuły 4
W 2017 roku Miyata wystartował jednocześnie w Japońskiej Formule 4 jak i w Japońskiej Formule 3, reprezentując w obu seriach zespół TOM’S. Drugi rok z rzędu tryumfował w klasyfikacji kierowców Japońskiej Formuły 4, zwyciężając cztery wyścigi, jedenastokrotnie stojąc na podium i z przewagą siedmiu punktów nad ponownie drugim Sahabarą.
W debiutanckim sezonie w Japońskiej Formule 3 zajął 4. miejsce, dziesięciokrotnie stojąc na podium i zdobywając 79 punktów, będąc za Mitsunori Takaboshi, Sho Tsuboi i Álexem Palou. Pod koniec roku wystartował w Grand Prix Makau, także z zespołem TOM'S, gdzie zajął dwunaste miejsce.
2018: Wicemistrz Japońskiej Formuły 3
Na sezon 2018 Japończyk kontynuował starty w Japońskiej Formule 3, w zespole TOM'S. 8 lipca zwyciężył na torze Fuji, a dwadzieścia dni później na torze Okayama. Te dwie wiktorie zapewniły mu drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, tuż za kolegą z zespołu Sho Tsuboim, który zdobył tytuł mistrza oraz wygrał pozostałe siedemnaście wyścigów w tym roku. Miyata zajął 13. miejsce w swoim drugim starcie w Grand Prix Makau.
2019: Po raz drugi wicemistrz Japońskiej Formuły
W roku 2019 ponownie wystartował w Japońskiej Formule 3. Wygrał osiem wyścigów, w tym pięć z ostatnich ośmiu, ale ponownie zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, tym razem za byłym kierowcą Renault Sport Academy, Sachą Fenestrazem z zespołu B-Max Racing Team.
2020: Mistrz Super Formuły Lights
Od sezonu Japońska Formuła 3 zmieniła nazwę na Super Formułę Lights, i był to czwarty sezon Miyaty w tej serii. Po rozpoczęciu od zwycięstwa w rundzie otwierającej sezon na torze Twin Ring Motegi, Miyata wygrał 12 z 17 wyścigów i zapewnił sobie mistrzostwo dzięki zwycięstwu w przedostatniej rundzie na torze Suzuka.
W 2019 roku zespół LM corsa zmienił dostawcę opon z Yokohamy na Dunlop, a Miyata powrócił na swój drugi sezon. W szóstej rundzie na torze Autopolis Miyata odniósł pierwsze zwycięstwo w karierze po tym, jak Yoshimoto podjął atak pod koniec wyścigu i objął prowadzenie na cztery okrążenia przed końcem. Miyata i Yoshimoto wygrali również oba wyścigi w ramach auto sport Web Sprint Cup – wyścigu towarzyszącego przeznaczonego wyłącznie dla samochodów GT3 i GT300, rozegranego podczas inauguracyjnego weekendu Super GT x DTM Dream Race na torze Fuji Speedway.
W 2020 roku Toyota Gazoo Racing potwierdziło, że Miyata przejdzie do klasy GT500 na pełny etat w barwach zespołu TGR Team WedsSport Bandoh, gdzie wraz z Yūjim Kunimoto będzie jeździł nowym modelem Toyota GR Supra GT500. Miyata pięciokrotnie uplasował się w pierwszej dziesiątce, a jego najlepszym wynikiem było siódme miejsce w piątej rundzie na torze Fuji.
W sezonie 2021 Miyata pozostał w zespole WedsSport Bandoh. Zdobył swoje pierwsze pole position podczas wyścigu Fuji 500 km, a w kolejnej rundzie na torze Motegi zajął drugie miejsce, stając po raz pierwszy na podium w klasie GT500. Miyata i Kunimoto ponownie zajęli drugie miejsce w siódmej rundzie na torze Motegi, kończąc sezon na 11. miejscu w klasyfikacji kierowców.
Po dwóch sezonach Miyata przeniósł się do zespołu TOM’S na sezon 2022. Dołączył do zespołu nr 37, zastępując Ryō Hirakawę, który przeniósł się do wyścigów długodystansowych (WEC), i tworząc nowy duet ze swoim dawnym rywalem z Japońskiej Formuły 3, Sachą Fenestrazem. Duet Miyata–Fenestraz zaliczył imponujący sezon, którego kulminacją były pierwsze w karierze zwycięstwa obu kierowców w klasie GT500 podczas sierpniowego wyścigu Fuji GT 450 km. Miyata i Fenestraz zajęli szóste miejsce w klasyfikacji kierowców, notując sześć miejsc w pierwszej dziesiątce i dwa miejsca na podium.
W 2023 roku Miyata przeszedł do samochodu nr 36, z Sho Tsuboim jako swoim partnerem. Miyata i Tsuboi wygrali wyścig Golden Week na torze Fuji o długości 450 km już w swoim drugim wspólnym wyścigu, a następnie zajęli drugie miejsce w kolejnej rundzie na torze Suzuka. Duet wygrał swój drugi wyścig na torze Autopolis w przedostatniej rundzie sezonu, co zapewniło im siedmiopunktową przewagę przed finałowym wyścigiem na torze Motegi. Pod koniec wyścigu Miyata zajmował drugie miejsce, co zapewniłoby zespołowi TOM’S mistrzostwo przed kierowcami NDDP Racing – Katsumasą Chiyo i Mitsunori Takaboshim. Takaboshi wpadł w poślizg, prowadząc w wyścigu, a Miyata objął prowadzenie na pięć okrążeń przed końcem. Miyata i Tsuboi zapewnili sobie mistrzostwo dzięki trzeciej wygranej w sezonie.
Super Formula (2020–2023)
2020: Debiut w Super Formule
Ze względu na zobowiązania Kazukiego Nakajimy w ramach World Endurance Championship oraz ograniczenia w podróżowaniu wprowadzone w związku z pandemią COVID-19, Miyata zadebiutował w Super Formule w 2020 roku, zastępując Nakajimę w zespole Vantelin Team TOM’S podczas dwóch wyścigów. W swoim debiucie w serii na torze Okayama International Circuit zakwalifikował się do pierwszego rzędu, zajął dziewiąte miejsce w wyścigu, a następnie uplasował się na ósmym miejscu w swoim drugim starcie na torze Autopolis.
2021–2022
Po zwycięstwie w Super Formula Lights, Miyata zdobył w 2021 roku stałe miejsce w Super Formule w zespole TOM’S, zastępując odchodzącego Nicka Cassidy’ego. Miyata sześć razy uplasował się w pierwszej dziesiątce w siedmiu wyścigach i zajął dziesiąte miejsce w klasyfikacji generalnej, a jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w wyścigu na torze Autopolis, skróconym z powodu deszczu.
W 2022 roku, ostatnim sezonie z podwoziem Dallara SF19, Miyata zrobił kolejny krok naprzód. W drugiej rundzie na torze Fuji po raz pierwszy stanął na podium, zajmując trzecie miejsce. Sezon zakończył kolejnym trzecim miejscem w ostatniej rundzie na torze Suzuka i zajął czwarte miejsce w końcowej klasyfikacji mistrzostw.
2023: Mistrz Super Formuły
Nowy samochód Dallara SF23 zadebiutował w 2023 roku, czyli w czwartym sezonie Miyaty w serii Super Formula. W trzeciej rundzie sezonu na torze Suzuka, Miyata odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w karierze. Drugie zwycięstwo odniósł w piątej rundzie na torze Sugo, wyprzedzając dwukrotnego mistrza serii, Tomokiego Nojiriego. Trzecie miejsce w kończącym sezon wyścigu JAF Grand Prix na torze Suzuka wystarczyło Miyatowi do zdobycia tytułu mistrzowskiego przed rezerwowym kierowcą Red Bull Racing, Liamem Lawsonem, oraz Nojirim. Miyata stanął łącznie sześć razy na podium i ukończył wszystkie dziewięć wyścigów w pierwszej piątce.
30 maja 2023 roku zespół Toyota Gazoo Racing ogłosiło, że Miyata został wybrany na kierowcę programu WEC Challenge, którego celem jest przygotowanie go do startów w World Endurance Championship. Miyata dołączył do zespołu Toyota Gazoo Racing, pełniąc funkcję kierowcy rezerwowego, podczas wyścigów 24h Le Mans oraz 6h Monza, które odbyły się w dalszej części sezonu.
Miyata miał wystartować w wyścigu 10 Hours of Suzuka w 2020 roku dla zespołu Hitotsuyama w samochodzie Audi R8 LMS GT3, ale wyścig został odwołany z powodu pandemii COVID-19.
Super Taikyu Series (2018–2023)
Od 2018 roku Miyata zaczął startować w serii Super Taikyu. Zadebiutował w klasie ST-3 w barwach Le Beausset Motorsports, gdzie pomógł zespołowi zająć drugie miejsce w klasyfikacji generalnej. Następnie w latach 2019–2020 startował w klasie ST-4 w barwach Endless Sports. W latach 2021–2023 jeździł w barwach Audi Team Hitotsuyama, zaczynając od jednorazowego startu w klasie ST-X podczas 24-godzinnego wyścigu na torze Fuji w samochodzie Audi R8 LMS GT3, a następnie w klasie ST-Z w samochodzie Audi R8 LMS GT4 w latach 2022 i 2023[potrzebnyprzypis].
13 listopada 2023 ogłoszono, że Japończyk będzie się ścigał dla zespołu Rodin Motorsport wraz z Zane'em Maloney'em w Formule 2. W debiucie, w Bahrajnie zajął 9. pozycję w sprincie i wyścigu głównym. Na ulicach Melbourne zajął dwukrotnie piąte miejsce. Po dwóch rundach bez zdobyczy punktowej, zapunktował w wyścigu sprinterskim w Barcelonie, zajmując 7. miejsce i dokładając do tego najszybsze okrążenie. Po tym znowu przez dwie rundy nie zapunktował, aż w końcu na Węgrzech zajął 8. miejsce w wyścigu głównym, a w następnej Belgii był siódmy w niedzielnym wyścigu. W końcówce sezonu zdobył jeszcze dwa punkty; zajmując dziesiąte miejsce w niedzielnych wyścigach w Katarze i Abu Zabi. Debiutancki sezon zakończył na 19. miejscu, zdobywając 31 punktów i jedno najszybsze okrążenie wyścigu.
Na kampanię 2025 w Formule 2 przeniósł się do francuskiej ekipy ART Grand Prix, a jego partnerem zespołowym został Victor Martins. Po nienajlepszym początku sezonu, gdzie przez pierwsze trzy rundy nie dopisał na swoje konto choćby punktu, przełamał się na torze Autodromo Enzo e Dino Ferrari, gdzie zajął 6. miejsce w wyścigu sprinterskim, po starcie z odwróconego pole position. Następnie zajmował punktowane pozycje w Hiszpanii i Austrii, po czym w Belgii zajął w kwalifikacjach zajął drugie miejsce, znacznie ulegając Aleksowi Dunne'owi. W sprincie był ósmy, a w deszczowym wyścigu głównym zdołał utrzymać swój wynik z kwalifikacji, korzystając z kary Irlandczyka. Do końca sezonu zapunktował już tylko w Baku i Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Finalnie sezon zakończył na 17. miejscu ze zdobytymi 30 punktami i jednym podium.
W swoim już trzecim sezonie, sezonie 2026 przeniósł się do Hitecha, gdzie jego partnerem został wicemistrz serii IndyCar z 2024, Colton Herta. Sezon rozpoczął udanie, zajmując piąte miejsce i w sprincie i w wyścigu głównym w Australii. Na debiutującym w serii torze Miami International Autodrome zajął 6. miejsce w niedzielnym, chaotycznym wyścigu. Po serii kilku wyścigów z rzędu bez punktów, zajął ósme miejsce w głównym wyścigu w Belgii. We Włoszech zdołał zająć 5. miejsce w niedzielnym wyścigu. Do rundy na nowo wybudowanym Madringu związany z Toyotą kierowca zakwalifikował się 9. pozycji, co oznaczało że w sprincie wystartuje z drugiego miejsca. W samym sprincie szybko uporał się z Emersonem Fittipaldim Jr. i w spokojnym stylu odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w Formule 2. Dzień później korzystając z samochodu bezpieczeństwa, skończył na trzecim miejscu.
Formuła 1
W ramach umowy o partnerstwie technicznym, którą Toyota Gazoo Racing i Haas F1 Team podpisały w październiku 2024 roku, Miyata prowadził bolid VF-23 amerykańskiego zespołu podczas prywatnych testów na torze Jerez w styczniu 2025 roku wraz z etatowymi kierowcami zespołu, Estebanem Oconem i Oliverem Bearmanem. W 2025 roku Miyata uczestnił również w testach z zespołem Alpine – w maju w Zandvoort oraz w czerwcu na torze Autodromo Nazionale di Monza.
Życie prywatne
Miyata jest absolwentem Liceum w Jokohamie. Jego imię pochodzi od modelu Fiat Ritmo – nadali mu je rodzice, którzy byli miłośnikami samochodów. Już we wczesnym dzieciństwie zdiagnozowano u niego spektrum autyzmu i nie był w stanie dostosować się do życia szkolnego w okresie przedszkolnym i podstawowym; większość wczesnego życia spędził na terapii w różnych szpitalach; wyścigi są dla niego sposobem na opanowanie objawów tej choroby.
Miyata jest zapalonym graczem i zabiera ze sobą na wyścigi komputer oraz konsole. Według stanu na wrzesień 2023 roku Miyata ma na koncie ponad 500 zwycięstw w wyścigach spośród 1000 startów w oficjalnych zawodach gry iRacing.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
