Parnall

Parnall
Państwo

 Wielka Brytania

Siedziba

Bristol

Data powstania

1916

Data likwidacji

1945

Prezes

George Parnall

brak współrzędnych
Strona internetowa

Parnall – brytyjskie przedsiębiorstwo przemysłowe działające w pierwszej połowie XX wieku, wyspecjalizowane w produkcji samolotów oraz wyposażenia lotniczego, w szczególności wieżyczek strzeleckich dla samolotów wojskowych. Firma wywodziła się z branży wyposażenia wnętrz, lecz w okresie I wojny światowej rozpoczęła działalność na potrzeby lotnictwa, osiągając szczyt znaczenia w czasie II wojny światowej jako jeden z kluczowych dostawców uzbrojenia pokładowego dla bombowców RAF, m.in. Vickers Wellington, Armstrong Whitworth Whitley, Handley Page Halifax i Avro Lancaster.

Historia

Zakłady lotnicze Parnall wywodzą się z przedsiębiorstwa meblarskiego George Parnall & Co., działającego od końca XIX wieku w Bristolu. Firma ta, początkowo specjalizująca się w wyposażeniu wnętrz oraz produkcji elementów stolarskich, w pierwszych dekadach XX wieku stopniowo wchodziła w obszar przemysłu lotniczego, korzystając z rosnącego zapotrzebowania na wyposażenie techniczne dla rozwijającego się lotnictwa brytyjskiego. Przełomem było zaangażowanie George’a Parnalla, który dostrzegł potencjał dywersyfikacji działalności przedsiębiorstwa w kierunku produkcji lotniczej.

W okresie I wojny światowej zakłady Parnalla realizowały zamówienia dla brytyjskiej Admiralicji i Ministerstwa Lotnictwa, produkując silniki lotnicze, elementy konstrukcyjne, wyposażenie kabin oraz podzespoły do samolotów wojskowych. Po zakończeniu wojny firma kontynuowała działalność w branży lotniczej, rozwijając zaplecze produkcyjne w rejonie Bristolu oraz stopniowo rozszerzając zakres kompetencji o projektowanie i montaż wyspecjalizowanych systemów lotniczych. Szczególne znaczenie miało budowanie własnych prototypów oraz współpraca z innymi brytyjskimi wytwórniami lotniczymi.

W latach 20. XX wieku Parnall skoncentrował się na produkcji wyposażenia specjalistycznego, w tym instalacji uzbrojenia pokładowego i elementów konstrukcyjnych dla samolotów wojskowych. W 1929 r. firma zamknęła własny dział konstrukcyjny odpowiedzialny za opracowywanie projektów samolotów, ale przyjmowała zlecenia na budowę maszyn innych konstruktorów. W kolejnych latach firma zyskała rozpoznawalność jako producent wieżyczek strzeleckich, które stały się jej kluczowym wyrobem w kolejnych dekadach. Rozwijano konstrukcje przeznaczone do różnych typów samolotów, m.in. Hawker Demon.

Po reorganizacji przedsiębiorstwa i zmianach własnościowych połowie lat 30. XX wieku działalność lotnicza była kontynuowana pod nazwą Parnall Aircraft Limited{. Zakłady w Yate, a następnie w innych lokalizacjach, stały się jednym z głównych ośrodków produkcji wieżyczek strzeleckich w Wielkiej Brytanii. Wyroby Parnalla montowano m.in. w bombowcach Vickers Wellington, Armstrong Whitworth Whitley, Handley Page Halifax oraz Avro Lancaster. Podczas II wojny światowej w zakładach produkowano elementy konstrukcji Supermarine Spitfire (kratownicę kadłuba, krawędzi natarcia skrzydeł i in.).

Tablica upamiętniająca pracowników zakładu zabitych w wyniku niemieckiego nalotu w 1941 r.

Pomimo ciężkich strat poniesionych w wyniku niemieckich nalotów na Yate w 1941 r., produkcja została szybko rozproszona i wznowiona w licznych zakładach zastępczych. Wytwarzano tam w szczególności nosowe, grzbietowe i ogonowe wieżyczki strzeleckie, a także elementy konstrukcyjne kadłubów bombowców ciężkich.

Po zakończeniu II wojny światowej znaczenie zakładów Parnalla w przemyśle lotniczym stopniowo malało. Wraz z redukcją zamówień wojskowych i zmianami w strukturze brytyjskiego przemysłu lotniczego firma ograniczała działalność produkcyjną, koncentrując się na innych obszarach przemysłu. Od 1945 r. głównym obszarem działalności firmy stała się produkcja wyposażenia wnętrz i sprzętu pomiarowego.

Samoloty Parnall

W okresie od I wojny światowej do końca lat 30. XX wieku zakłady Parnall opracowały i zbudowały szereg własnych konstrukcji lotniczych, obejmujących głównie samoloty wojskowe, morskie oraz maszyny eksperymentalne. Większość z nich powstała w niewielkich seriach lub jako prototypy i nie weszła do produkcji masowej, ustępując konstrukcjom konkurencyjnych wytwórni brytyjskich:

Parnall Puffin ze złożonymi skrzydłami
Parnall Possum
Zachowany Parnall Elf
Parnall G.4/31 w locie
Parnall Heck

Przypisy

  1. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 5.
  2. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 6-7.
  3. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 10–12.
  4. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 15.
  5. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 16–19.
  6. ↑ Gunston 1993 ↓, s. 231.
  7. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 19-20.
  8. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 20–23.
  9. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 27.
  10. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 45-48.
  11. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 49-618.
  12. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 69-76.
  13. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 77-84.
  14. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 84-89.
  15. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 89-105.
  16. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 106-109.
  17. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 119-132.
  18. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 132-137.
  19. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 137-141.
  20. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 141-149.
  21. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 149-153.
  22. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 154-161.
  23. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 161-164.
  24. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 165-171.
  25. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 291-199.
  26. ↑ Barciszewski 2025 ↓, s. 199-204.

Bibliografia