Raúl

Raúl

Pełne imię i nazwisko	Raúl González Blanco
Data i miejsce urodzenia	27 czerwca 1977 Madryt
Wzrost	180 cm
Pozycja	napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub 1987–1990 San Cristóbal 1990–1992 Atlético Madryt 1992–1994 Real Madryt
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole 1994 Real Madryt C 7 (16) 1994 Real Madryt B 1 (0) 1994–2010 Real Madryt 550 (228) 2010–2012 FC Schalke 04 66 (28) 2012–2014 Al Sadd 39 (11) 2014–2015 New York Cosmos 28 (8) W sumie: 691 (291)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 1994  Hiszpania U-18 2 (4) 1995  Hiszpania U-20 5 (3) 1995–1996  Hiszpania U-21 9 (8) 1996  Hiszpania U-23 4 (2) 1996–2006  Hiszpania 102 (44) W sumie: 122 (61)
Kariera trenerska
Lata Drużyna 2018–2019 Real Madryt (młodzież) 2019–2025 Real Madryt Castilla 2020 Real Madryt U19 (tymczasowo)
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Raúl, właśc. Raúl González Blanco (wym. /raˈul gonˈθaleθ ˈblaŋko/; ur. 27 czerwca 1977 w Madrycie) – hiszpański piłkarz, który grał na pozycji napastnika.

Wielokrotny reprezentant Hiszpanii (w latach 2003–2006 kapitan). W wieku 15 lat został piłkarzem Realu Madryt i od tego czasu, aż do sezonu 2009/2010, związany był tylko z tym klubem. Uważany jest za jednego z najlepszych piłkarzy w historii Realu Madryt i hiszpańskiej piłki nożnej. W latach 2010–2012 zawodnik Schalke 04 Gelsenkirchen. Od 2012 do 2014 zawodnik katarskiego klubu Al Sadd, a w latach 2014–2015 New York Cosmos. W profesjonalnej karierze rozegrał 983 spotkania i zdobył 422 bramki. Na ten bilans składa się 877 spotkań i 376 bramek w piłce klubowej, 102 spotkania i 44 bramki w reprezentacji oraz 4 spotkania i 2 bramki w reprezentacji U-23, z którą brał udział na Igrzyskach Olimpijskich w 1996 roku w Atlancie.

Życiorys

Raúl urodził się w San Cristobal de Los Ángeles, na przedmieściach Madrytu. Pierwsze piłkarskie kroki stawiał jako zawodnik lokalnej drużyny San Cristobal de Los Angeles Madryt. Okazał się utalentowany, więc w wieku 13 lat został zapisany przez ojca do szkółki piłkarskiej Atlético Madryt. Spędził tam dwa lata, zostając m.in. Mistrzem Hiszpanii U-15. W 1992 roku, ówczesny prezydent Atlético, Jesus Gil postanowił rozwiązać drużyny młodzieżowe, by zaoszczędzić w ten sposób klubowe pieniądze.

Pozostawiony bez drużyny, dla której mógłby grać, Raúl wstąpił w szeregi drugiego wielkiego klubu ze stolicy, Realu. Sukcesy przyszły szybko – sezon 1994/1995 rozpoczął jako zawodnik Real Madryt C. W 7 pierwszych meczach trzeciej drużyny strzelił 13 bramek, co zaowocowało włączeniem utalentowanego nastolatka do składu pierwszej drużyny przez trenera Jorge Valdano. W wieku 17 lat i 4 miesięcy Raúl stał się najmłodszym piłkarzem, który kiedykolwiek założył koszulkę Realu. Grał w ataku obok Emilio Butragueño, jego osobistego idola i wkrótce stał się sensacją, którą żyła cała piłkarska Hiszpania. W swoim pierwszym sezonie strzelił 9 bramek w 28 meczach, a Real został Mistrzem Hiszpanii. W październiku 1996 roku zadebiutował w reprezentacji w meczu przeciwko Czechom.

Raúl od sezonu 1994/1995, przez 15 lat, aż do sezonu 2009/2010 grał w pierwszym składzie Realu Madryt, stanowiąc o jego sile ofensywnej i walnie przyczynił się do zdobycia przez Real Madryt ostatnich dziewięciu tytułów – sześciu Mistrzostw Hiszpanii (1995, 1997, 2001, 2003, 2007, 2008) oraz trzech Pucharów Ligi Mistrzów, strzelając m.in. bardzo ważne gole w finałach Ligi Mistrzów, w 2000 roku Valencii oraz w 2002 Bayerowi 04 Leverkusen. Po zakończeniu kariery przez Fernando Hierro został kapitanem reprezentacji oraz Realu. Lata 2004–2006 były dla Raúla ciężkie. Musiał uznać wyższość Barcelony, która zdobyła mistrzostwo, a także uznać wyższość innych napastników. Ten okres był niejako kryzysem Raúla, który nie mógł przez długi czas pokonać bramkarzy przeciwników. Od 2007 roku, Raúl przeżywał „drugą młodość”. Raúl w Primera División rozegrał 542 spotkania, w których strzelił 228 bramek. Z takim dorobkiem stał się trzecim najskuteczniejszym strzelcem w historii La Liga, za Hugo Sánchezem (234 bramki) i Telmo Zarrą (251). W Lidze Mistrzów zagrał w 135 spotkaniach i strzelił w nich 66 bramek, był najlepszym strzelcem w historii tych rozgrywek w latach 2009–2015, a także rekordzistą pod względem występów w latach 2008–2017.

Dla Realu Madryt we wszystkich oficjalnych rozgrywkach Raúl González zdobył 323 bramki, bijąc rekord Alfredo di Stefano (307). Był to klubowy rekord w latach 2009–2016. Od 2009 roku Raúl jest rekordzistą Realu w liczbie występów (741).

26 lipca 2010 odszedł z Realu Madryt, a 28 lipca podpisał dwuletni kontrakt z niemieckim FC Schalke 04. Swój debiut rozegrał w meczu o superpuchar Niemiec, przeciwko Bayernowi Monachium. Po sezonie 2011/12 odszedł z Schalke do katarskiego klubu Al Sadd, z którym 13 kwietnia 2013 roku świętował mistrzostwo kraju.

22 sierpnia 2013 roku ponownie zagrał 45 minut meczu i zdobył bramkę w barwach Realu Madryt w towarzyskim spotkaniu o Trofeo Santiago Bernabéu z jego ówczesnym klubem Al Sadd. To spotkanie było jego pożegnaniem z Realem Madryt.

Ostatnim klubem w karierze Raúla był New York Cosmos, z którym podpisał kontrakt w grudniu 2014 roku i dla którego grał przez jeden sezon. W październiku 2015 roku Raúl ogłosił, że po rozegraniu ostatnich dwóch meczów w barwach Cosmosu zakończy karierę jako piłkarz.

Życie prywatne

Żoną Raúla od 1999 roku jest modelka Mamen Sanz (ur. 23 czerwca 1976), z którą ma czterech synów: Jorgego (ur. 25 lutego 2000, nazwanego na cześć Jorgego Valdano, Hugona (ur. 20 listopada 2002, imię na cześć Hugona Sáncheza) oraz bliźniaków Héctora i Mattea (ur. 17 listopada 2005, imiona na cześć Héctora Riala i Lothara Matthäusa), a także córkę Maríę (ur. 4 grudnia 2009).

Statystyki

Gole w reprezentacji

Lp.	Data	Miasto	Przeciwnik	Gol	Wynik	Turniej
1.	15.12.1996	Walencja	Jugosławia	2-0	2-0	El. Mundialu 1998
2.	25.03.1998	Vigo	Szwecja	3-0	4-0	Towarzyski
3.	13.06.1998	Nantes	Nigeria	2-1	2-3	Mundial 1998
4.	05.09.1998	Limassol	Cypr	2-1	3-2	El. Euro 2000
5.	18.11.1998	Salerno	Włochy	2-2	2-2	Towarzyski
6.	27.03.1999	Walencja	Austria	1-0	9-0	El. Euro 2000
7.				2-0
8.				5-0
9.				8-0
10.	31.03.1999	Serravalle	San Marino	0-2	0-6	El. Euro 2000
11.				0-4
12.				0-5
13.	05.06.1999	Villarreal	San Marino	5-0	9-0	El. Euro 2000
14.	04.09.1999	Wiedeń	Austria	0-1	1-3	El. Euro 2000
15.	10.10.1999	Albacete	Izrael	3-0	3-0	El. Euro 2000
16.	26.01.2000	Kartagena	Polska	1-0	3-0	Towarzyski
17.	18.06.2000	Amsterdam	Słowenia	1-0	2-1	Euro 2000
18.	16.08.2000	Niemcy	Niemcy	4-1	4-1	Towarzyski
19.	24.03.2001	Alicante	Liechtenstein	4-1	5-0	El. Mundialu 2002
20.	02.06.2001	Oviedo	Bośnia i Hercegowina	3-1	4-1	El. Mundialu 2002
21.	06.06.2001	Tel Awiw	Izrael	1-1	1-1	El. Mundialu 2002
22.	05.09.2001	Vaduz	Liechtenstein	0-1	0-2	El. Mundialu 2002
23.	14.11.2001	Huelva	Meksyk	1-0	1-0	Towarzyski
24.	17.04.2002	Belfast	Irlandia Północna	0-1	0-5	Towarzyski
25.				0-3
26.	02.06.2002	Gwangju	Słowenia	1-0	3-1	Mundial 2002
27.	12.06.2002	Daejeon	Południowa Afryka	1-0	3-2	Mundial 2002
28.				3-2
29.	07.09.2002	Ateny	Grecja	0-1	0-2	El. Euro 2004
30.	12.02.2003	Palma de Mallorca	Niemcy	1-0	3-1	Towarzyski
31.				2-1
32.	29.03.2003	Kijów	Ukraina	1-1	2-2	El. Euro 2004
33.	10.09.2003	Elche	Ukraina	1-0	2-1	El. Euro 2004
34.				2-0
35.	11.10.2003	Erywań	Armenia	0-2	0-4	El. Euro 2004
36.	15.11.2003	Walencja	Norwegia	1-1	2-1	El. Euro 2004
37.	19.11.2003	Oslo	Norwegia	0-1	0-3	El. Euro 2004
38.	31.03.2004	Gijón	Dania	2-0	2-0	Towarzyski
39.	03.09.2004	Walencja	Szkocja	1-1	1-1	Towarzyski
40.	09.10.2004	Santander	Belgia	2-0	2-0	El. Mundialu 2006
41.	09.02.2005	Almería	San Marino	3-0	5-0	El. Mundialu 2006
42.	07.09.2005	Madryt	Serbia i Czarnogóra	1-0	1-1	El. Mundialu 2006
43.	03.06.2006	Elche	Egipt	1-0	2-0	Towarzyski
44.	19.06.2006	Stuttgart	Tunezja	1-1	3-1	Mundial 2006

Sukcesy

Odznaczenia

Krzyż Wielki Orderu Zasług Sportowych (Hiszpania)

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Raúl w bazie BDFutbol.com (ang. • hiszp. • kat.)
• Raúl w bazie National Football Teams (ang.)
• Raúl, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-01-01] .