S/2003 J 2

S/2003 J 2
Planeta	Jowisz
Odkrywca	Scott Sheppard, David Jewitt, Jan Kleyna, Yanga Fernández i Henry Hsieh
Data odkrycia	5 lutego 2003
Tymczasowe oznaczenie	S/2003 J 2
	Charakterystyka orbity
Półoś wielka	28 347 000 km
Mimośród	0,4100
Okres obiegu	980,53 d
Nachylenie do ekliptyki	157,291°
Długość węzła wstępującego	344,782°
Argument perycentrum	165,201°
Anomalia średnia	237,932°
	Własności fizyczne
Średnica równikowa	2 km
Masa	~1,5 x 1013 kg
Albedo	0,04
Jasność absolutna	16,6m
Jasność obserwowana; (z Ziemi)	23,2m

S/2003 J 2 – najbardziej zewnętrzny znany księżyc Jowisza. Został odkryty w roku 2003 przez grupę astronomów z Uniwersytetu Hawajskiego, kierowaną przez Scotta Shepparda.

Średnica wynosi około 2 km, okrąża Jowisza w średniej odległości 28 347 000 km w ciągu około 980 dni. Jego orbita ma nachylenie 157,3° do ekliptyki i mimośród 0,41. Satelita ten nie należy do żadnej z grup księżyców nieregularnych Jowisza. Najprawdopodobniej obiekt ten został przechwycony w przeszłości przez grawitację Jowisza.

Od momentu odkrycia w 2003, księżyc ten nie został ponownie zaobserwowany aż do 2020. W tym czasie był uznawany za zagubionego. Odnalezienia satelity dokonał Scott Sheppard oraz niezależnie astronom amator o imieniu Kai Ly. Odnalezienie zostało ogłoszone przez Minor Planet Center 26 stycznia 2021.

Zobacz też

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters. Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2014-06-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-03)]. (ang.).
1 2 3 ScottS. Sheppard ScottS., Moons of Jupiter [online], Carnegie Science [dostęp 2020-03-14] (ang.).
1 2 S/2003 J2 | Urania - Postępy Astronomii [online], www.urania.edu.pl [dostęp 2020-07-11] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-03] (pol.).
↑ In Depth | S/2003 J2 [online], NASA Solar System Exploration [dostęp 2020-07-11] .
↑ MarinaM. Brozović MarinaM., Robert A.R.A. Jacobson Robert A.R.A., The Orbits of Jupiter’s Irregular Satellites, „The Astronomical Journal”, 153 (4), 2017, s. 147, DOI: 10.3847/1538-3881/aa5e4d, ISSN 0004-6256, Bibcode: 2017AJ....153..147B [dostęp 2020-07-11] (ang.).
↑ R.R. Jacobson R.R., M.M. Brozović M.M., B.B. Gladman B.B., M.M. Alexandersen M.M., P.D.P.D. Nicholson P.D.P.D., Irregular Satellites of the Outer Planets: Orbital Uncertainties and Astrometric Recoveries in 2009-2011, „The Astronomical Journal”, 144 (5), 2012, s. 132, DOI: 10.1088/0004-6256/144/5/132, ISSN 0004-6256, Bibcode: 2012AJ....144..132J [dostęp 2020-07-11] (ang.).
↑ JeffJ. Hecht JeffJ., AMATEUR ASTRONOMER FINDS “LOST” MOONS OF JUPITER [online], 11 stycznia 2021 [dostęp 2021-03-03] [zarchiwizowane z adresu 2021-12-15] (ang.).
↑ MPEC 2021-B134 : S/2003 J 2 [online], 26 stycznia 2021 [dostęp 2021-03-03] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-03] (ang.).

Linki zewnętrzne

S/2003 J2. [w:] Księżyce Układu Słonecznego [on-line]. [dostęp 2009-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-24)].
S/2003 J2. [w:] Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-23]. (ang.).

[ssd-1] 1 2 3 4 5 6 7 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters. Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2014-06-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-03)]. (ang.).

[sheppard-2] 1 2 3 ScottS. Sheppard ScottS., Moons of Jupiter [online], Carnegie Science [dostęp 2020-03-14] (ang.).

[urania-3] 1 2 S/2003 J2 | Urania - Postępy Astronomii [online], www.urania.edu.pl [dostęp 2020-07-11] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-03] (pol.).

[NASA-4] In Depth | S/2003 J2 [online], NASA Solar System Exploration [dostęp 2020-07-11] .

[taj1-5] MarinaM. Brozović MarinaM., Robert A.R.A. Jacobson Robert A.R.A., The Orbits of Jupiter’s Irregular Satellites, „The Astronomical Journal”, 153 (4), 2017, s. 147, DOI: 10.3847/1538-3881/aa5e4d, ISSN 0004-6256, Bibcode: 2017AJ....153..147B [dostęp 2020-07-11] (ang.).

[taj2-6] R.R. Jacobson R.R., M.M. Brozović M.M., B.B. Gladman B.B., M.M. Alexandersen M.M., P.D.P.D. Nicholson P.D.P.D., Irregular Satellites of the Outer Planets: Orbital Uncertainties and Astrometric Recoveries in 2009-2011, „The Astronomical Journal”, 144 (5), 2012, s. 132, DOI: 10.1088/0004-6256/144/5/132, ISSN 0004-6256, Bibcode: 2012AJ....144..132J [dostęp 2020-07-11] (ang.).

[sat-7] JeffJ. Hecht JeffJ., AMATEUR ASTRONOMER FINDS “LOST” MOONS OF JUPITER [online], 11 stycznia 2021 [dostęp 2021-03-03] [zarchiwizowane z adresu 2021-12-15] (ang.).

[mpc-8] MPEC 2021-B134 : S/2003 J 2 [online], 26 stycznia 2021 [dostęp 2021-03-03] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-03] (ang.).

Grupa Amaltei (4)	Metis Adrastea Amaltea Tebe
Księżyce galileuszowe (4)	Io Europa Ganimedes Kallisto
(1)	Temisto
Grupa Himalii (11)	Leda S/2011 J 4 Himalia Ersa S/2018 J 2 Pandia Lizytea Elara S/2011 J 3 S/2017 J 17 Dia
Grupa Karpo (2)	S/2018 J 4 Karpo
(1)	Valetudo
Grupa Ananke (28)	Euporie Jowisz LV Jowisz LII S/2003 J 16 S/2003 J 2 Jowisz LXVIII Jowisz LIV Jowisz LXIV S/2021 J 1 Euanthe Orthosie S/2021 J 1 Thyone S/2022 J 3 Mneme Harpalyke Hermippe Praxidike Thelxinoe S/2021 J 2 Eufeme Helike Jokasta Ananke Jowisz LXX S/2021 J 3 S/2017 J 10 S/2003 J 12
Grupa Karme (41)	S/2022 J 1 S/2017 J 18 S/2017 J 16 S/2016 J 3 S/2017 J 13 Jowisz LXXII S/2022 J 2 S/2010 J 4 S/2017 J 12 Jowisz LXI S/2017 J 11 S/2018 J 3 S/2021 J 5 S/2003 J 10 Arche S/2021 J 4 S/2011 J 6 Pasithee Herse S/2003 J 24 Chaldene Kale Isonoe Aitne Jowisz LXVI Jowisz LXIX Erinome Jowisz LXIII Jowisz LI Taygete S/2024 J 1 Karme S/2021 J 6 Kalyke Eukelade S/2018 J 5 Eirene S/2011 J 5 S/2010 J 5 Kallichore S/2003 J 9
Grupa Pazyfae (23)	S/2003 J 4 S/2010 J 6 Jowisz LXVII S/2021 J 7 Filofrosyne Eurydome S/2010 J 3 Autonoe Jowisz LVI Sponde Jowisz LIX Pazyfae S/2017 J 15 S/2016 J 4 Megaclite Sinope Hegemone Aoede Callirrhoe Cyllene S/2017 J 14 Kore S/2003 J 23