SM UB-5 w czasie służby we Flotylli treningowej, około 1918 roku | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Początek budowy |
1914 |
| Położenie stępki |
22 listopada 1914 |
| Wodowanie |
23 marca 1915 |
| Wejście do służby |
15 marca 1915 |
| Wycofanie ze służby |
19 lutego 1919 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
127 ton ↑ |
| Długość |
28,1 m |
| Szerokość |
3,2 m |
| Zanurzenie |
3 m |
| Zanurzenie testowe |
50 m |
| Napęd | |
| na powierzchni: silnik Diesla o mocy 60 KM pod wodą: silnik elektryczny o mocy 120 KM | |
| Prędkość |
6,5 węzła ↑ |
| Zasięg |
1650 Mm (przy prędkości 5 węzłów) ↑ |
| Uzbrojenie | |
| 2 torpedy, karabin maszynowy kal. 8 mm | |
| Wyrzutnie torpedowe |
2 dziobowe wyrzutnie torpedowe kal. 450 mm |
| Załoga |
14 |
SM UB-5 – niemiecki okręt podwodny typu UB I zbudowany w stoczni Friedrich Krupp Germaniawerft w Kilonii w latach 1914-1915. Wodowany 23 marca 1915 roku, wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej 25 marca 1915 roku. Pierwszym dowódcą został Wilhelm Smiths. 9 października 1915 roku okręt został przydzielony do Baltic Flottile, a 21 września 1916 roku przeniesiony do flotylli treningowej. UB-5 w czasie 24 patroli zatopił 5 statków nieprzyjaciela o łącznej pojemności 996 BRT.
Czterema ofiarami UB-5 były tradycyjne rybackie łodzie rybackie tzw. „smack”. Wszystkie zatopione w okresie pomiędzy 12 a 14 sierpnia 1915 roku.