| gmina | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Region | |||||
| Prowincja | |||||
| Kod ISTAT |
052028 | ||||
| Powierzchnia |
138 km² | ||||
| Populacja (2019) • liczba ludności |
| ||||
| Numer kierunkowy |
0577 | ||||
| Kod pocztowy |
53037 | ||||
Położenie na mapie Toskanii | |||||
Położenie na mapie Włoch | |||||
| Strona internetowa | |||||
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
Widok na San Gimignano | |
| Państwo | |
|---|---|
| Typ |
kulturowy |
| Spełniane kryterium |
I, III, IV |
| Numer ref. | |
| Region |
Europa i Ameryka Północna |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę |
1990 |
| 43,467719°N 11,043221°E/43,467719 11,043221 | |
San Gimignano – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Toskania, w prowincji Siena.
W 1990 roku historyczne centrum San Gimignano zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
San Gimignano leży w prowincji Siena w regionie Toskania, w dolinie rzeki Elsy, ok. 56 km od Florencji i 36 km od Sieny.
Region San Gimignano zamieszkany był w czasach preromańskich, o czym świadczy obecność grobów etruskich. Według tradycji antycznej region zamieszkiwali zwolennicy Katyliny. Tradycja łączy region z działalnością Attyli, Totili i Dezyderiusza, lecz podania te nie przedstawiają prawdy historycznej.
Pierwotnie miasto nazywało się Silva, po czym zmieniło nazwę na San Gimignano na cześć biskupa Modeny – Geminiana z Modeny (zm. 397), który uchronił miasto przed barbarzyńcami.
Najwcześniejsza wzmianka o San Gimignano pochodzi z 929 roku. W średniowieczu miasto pozostawało niezależne. W przeciwieństwie do innych ważnych miast Toskanii, w San Gimignano nigdy nie rezydował biskup. Dominowały tu dwie potężne rodziny Ardinghelli i Salvucci.
Opodal miasta przebiegał szlak pielgrzymkowy i handlowy do Rzymu – Via Francigena. Wokół miasta uprawiano również krokus uprawny, z którego uzyskiwano szafran wysyłany do Pizy, Genui, Francji i Niderlandów. Przyczyniło się to do znacznego rozwoju gospodarczego miasta, które przeżywało rozkwit pod koniec średniowiecza. Zaraza w 1348 roku doprowadziła do upadku miasta. W 1352 roku miasto upadło finansowo i poddało się Florencji.
Tutaj w 1437 roku urodził się włoski humanista, dyplomata, poeta i historyk Kallimach (właśc. Filippo Buonaccorsi), wykładowca na Akademii Krakowskiej, nauczyciel synów króla Kazimierza Jagiellończyka i doradca króla.
San Gimignano jest jednym z najlepiej zachowanych średniowiecznych włoskich miast.
Miasto, zwane „Manhattanem średniowiecza”, „Manhattanem Toskanii” lub „miastem pięknych wież”, słynie z charakterystycznych, wysokich, czworokątnych wież case torre budowanych przez zamożnych mieszkańców w XIII–XV w., które pełniły funkcje obronne, ale także podkreślały znaczenie i zamożność właściciela. Z 72 wież zachowało się 14. Większość wież zawaliła się z powodu niestabilnych fundamentów.
W 1990 roku zabytkowe centrum San Gimignano zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
W centrum znajdują się dwa place: Piazza della Cisterna (nazwa pochodzi od XII-wiecznej miejskiej cysterny) i Piazza del Duomo oraz liczne zabytki:
W okolicach miasta produkuje się białe wytrawne wino Vernaccia. Od XIII w. uprawia się tu również krokus uprawny, z którego uzyskuje się szafran.
Według danych na rok 2019 gminę zamieszkuje 7760 osób.