SimCity 2000

Budowanie miasta

Podstawą rozwoju miasta jest wyznaczanie terenów pod zabudowę mieszkalną, handlowo-usługową i przemysłową. Na przygotowanych obszarach powstają budynki, których rodzaj i rozwój zależą od warunków panujących w mieście. Znaczenie mają między innymi dostępność infrastruktury, wartość gruntów, poziom przestępczości, zanieczyszczenie środowiska i zapotrzebowanie na poszczególne rodzaje zabudowy.

W przeciwieństwie do pierwszej części serii gracz może wyznaczać strefy o różnej wielkości oraz określać intensywność zabudowy. Pozwala to kształtować zarówno dzielnice o niskiej zabudowie, jak i obszary z wieżowcami.

Jedną z najważniejszych zmian było zastąpienie widoku miasta z góry rzutem zbliżonym do izometrycznego. Dzięki temu możliwe stało się przedstawianie wysokości budynków i ukształtowania terenu. Gracz może obracać widok miasta o 90 stopni, obserwując je z czterech kierunków.

Gra umożliwia tworzenie i modyfikowanie wzgórz, dolin, rzek oraz innych elementów krajobrazu. Ukształtowanie terenu wpływa na możliwości budowy infrastruktury, w tym dróg, tuneli i elektrowni wodnych.

Do dyspozycji gracza oddano rozbudowany system transportowy obejmujący drogi, autostrady, linie kolejowe, stacje kolejowe, zajezdnie autobusowe, metro, lotniska i porty morskie. Poszczególne środki transportu różnią się przepustowością, kosztami i wpływem na środowisko.

Infrastruktura i usługi publiczne

SimCity 2000 rozszerzyło katalog budynków użyteczności publicznej. Gracz może budować między innymi szkoły, biblioteki, uniwersytety, szpitale, muzea, więzienia, posterunki policji, remizy strażackie, parki, ogrody zoologiczne i stadiony. Dostępność tych obiektów i poziom ich finansowania wpływają na rozwój miasta oraz warunki życia mieszkańców.

Rozbudowano system zaopatrzenia w energię elektryczną. Dostępne są elektrownie węglowe, naftowe, gazowe, jądrowe, wodne, wiatrowe i słoneczne, a także futurystyczne instalacje wykorzystujące energię mikrofalową przesyłaną z satelitów oraz elektrownie termojądrowe.

Poszczególne technologie różnią się kosztami budowy, wydajnością, wpływem na środowisko i zagrożeniami związanymi z eksploatacją. Niektóre stają się dostępne dopiero po osiągnięciu określonego roku w symulacji.

Nowym elementem jest osobna warstwa podziemna, umożliwiająca budowanie wodociągów, linii metra i tuneli drogowych. System zaopatrzenia w wodę obejmuje między innymi pompy, zbiorniki i sieć rur. Dostępność wody oddziałuje na rozwój terenów zabudowanych.

Wśród specjalnych obiektów znajdują się arkologie, czyli ogromne, futurystyczne budowle mieszczące znaczną liczbę mieszkańców na stosunkowo niewielkim obszarze.

Finanse i zarządzanie

Gracz zarządza budżetem miasta, określając wysokość podatków i poziom wydatków na usługi publiczne. Może ustalać osobne stawki podatkowe dla zabudowy mieszkalnej, handlowo-usługowej i przemysłowej, a także wpływać na rozwój poszczególnych gałęzi przemysłu.

W przypadku niedoboru środków miasto może emitować obligacje, uzyskując dodatkowe fundusze kosztem przyszłych wydatków na obsługę zadłużenia. Gracz może także wprowadzać lokalne przepisy i programy miejskie wpływające na gospodarkę, bezpieczeństwo, edukację i ochronę środowiska.

W podejmowaniu decyzji pomagają doradcy, wykresy i mapy tematyczne, przedstawiające między innymi wartość gruntów, natężenie ruchu, poziom zanieczyszczenia, przestępczość i rozmieszczenie ludności. Dostępne są także informacje o strukturze demograficznej i sytuacji gospodarczej miasta.

Gra uwzględnia istnienie sąsiednich miast, z którymi można tworzyć połączenia komunikacyjne. Połączenia te wpływają na rozwój zarządzanego miasta.

Gazety miejskie

Charakterystyczną nowością SimCity 2000 są generowane gazety miejskie. Publikowane w nich artykuły informują o wydarzeniach zachodzących w mieście, problemach mieszkańców, wynikach sondaży, katastrofach i nowych technologiach. Część materiałów ma charakter humorystyczny.

Wraz ze wzrostem miasta mogą pojawiać się kolejne lokalne gazety, przedstawiające wydarzenia z różnych perspektyw. Gracz może samodzielnie przeglądać ich wydania lub korzystać z mechanizmu automatycznego wyświetlania wiadomości o ważnych wydarzeniach.

Gazety są jednym z głównych sposobów przekazywania graczowi informacji zwrotnych o działaniu symulacji.

Scenariusze i katastrofy

Oprócz swobodnego budowania miasta gra zawiera przygotowane scenariusze, w których należy rozwiązać określone problemy w wyznaczonym czasie. Mogą one polegać na odbudowie miasta po katastrofie lub poprawie jego sytuacji gospodarczej, infrastrukturalnej i społecznej.

Wśród zagrożeń występują pożary, powodzie, trzęsienia ziemi, tornada, zamieszki, awarie elektrowni jądrowych i katastrofy lotnicze. Pojawiają się także zagrożenia fikcyjne, w tym potwór niszczący zabudowę.

Niektóre scenariusze nawiązują do rzeczywistych wydarzeń, między innymi pożaru w Oakland w 1991 roku oraz huraganu Hugo z 1989 roku. Poszczególne scenariusze mają własne warunki zwycięstwa i ograniczenia czasowe.

Komputery osobiste

Oprócz wersji na Macintosh i MS-DOS grę przeniesiono na wiele innych platform komputerowych. W 1994 roku wydano konwersję na Amigę, a także wersję na komputery Acorn z systemem RISC OS, przygotowaną przez Krisalis Software.

W Japonii opracowano wydania na komputery NEC PC-9801 i FM Towns. Wersja na NEC PC-9801 została przygotowana z udziałem firmy Infinity, a jej japońskim wydawcą było Imagineer.

Powstały również wydania dla systemu Microsoft Windows. Katalogi wydań rozróżniają wersje dla 16-bitowego środowiska Windows od późniejszych wydań dla 32-bitowego systemu Windows. Wersje te dostosowywały sterowanie i interfejs do środowiska graficznego Microsoftu.

W 1996 roku ukazała się konwersja dla systemu OS/2, opracowana przez WinWare Corporation.

Super Nintendo Entertainment System

Pierwsza konwersja konsolowa ukazała się 26 maja 1995 roku w Japonii na Super Famicom. Za przygotowanie tej wersji odpowiadało HAL Laboratory, a wydawcą było Imagineer. W Ameryce Północnej i Europie gra trafiła do sprzedaży w 1996 roku, przy czym za jej dystrybucję na tych rynkach odpowiadały przedsiębiorstwa związane z THQ.

Konwersja została dostosowana do możliwości technicznych konsoli. Zmniejszono szczegółowość obrazu i uproszczono część funkcji, a sterowanie za pomocą myszy komputerowej zastąpiono interfejsem obsługiwanym kontrolerem. Wersja konsolowa zawierała również zmodyfikowaną oprawę dźwiękową.

W recenzji opublikowanej w czasopiśmie „GamePro” zwrócono uwagę na niedogodności związane ze sterowaniem i oprawą dźwiękową, ale pozytywnie oceniono możliwości rozgrywki w porównaniu z pierwszym SimCity na SNES.

Sega Saturn

Wersja na Sega Saturn ukazała się po raz pierwszy w Japonii 29 września 1995 roku. Japońskim wydawcą była Sega, natomiast w Ameryce Północnej grę wydało Maxis.

Konwersja zachowała podstawowe mechanizmy komputerowego pierwowzoru, lecz wprowadziła zmiany w oprawie graficznej i dźwiękowej. Wykorzystano nośnik CD-ROM, umożliwiający umieszczenie w grze dodatkowych materiałów audiowizualnych.

W recenzjach zwracano uwagę na dużą liczbę dostępnych funkcji i rozbudowaną symulację. Krytykowano jednak powolne przewijanie mapy i niedogodności związane ze sterowaniem za pomocą kontrolera.

PlayStation

Wersja na PlayStation ukazała się 9 lipca 1996 roku w Ameryce Północnej, a następnie trafiła do Europy i Japonii. W Ameryce Północnej wydawcą było Maxis, a w Japonii Artdink.

Konwersja została oparta na wersji dla Segi Saturn. Oprócz podstawowego trybu budowania miasta oferowała możliwość oglądania jego zabudowy z perspektywy ulic. Obsługiwała zarówno standardowy kontroler PlayStation, jak i urządzenie PlayStation Mouse, ułatwiające korzystanie z interfejsu.

W recenzjach krytykowano sterowanie standardowym kontrolerem i ograniczenia wynikające z rozdzielczości obrazu, przy jednoczesnej pozytywnej ocenie podstawowych mechanizmów symulacyjnych.

W późniejszych latach wydanie z PlayStation udostępniono cyfrowo w ramach programu PS one Classics. W Europie nastąpiło to w listopadzie 2008 roku, a w Ameryce Północnej w sierpniu 2009 roku. Grę można było uruchamiać między innymi na PlayStation 3 i PlayStation Portable. Nie stanowiło to osobnej konwersji na PSP, lecz udostępnienie wcześniejszej wersji z pierwszego PlayStation.

Nintendo 64

30 stycznia 1998 roku w Japonii ukazała się wersja na Nintendo 64, przeniesiona przez studio Genki i wydana przez Imagineer. Gra nie doczekała się oficjalnego wydania w Ameryce Północnej ani Europie.

Wersja na Nintendo 64 zachowała podstawowy system zarządzania miastem, lecz wprowadzono do niej dodatkowe elementy, w tym minigry i wydarzenia przygotowane dla japońskiego rynku. Zamiast gazet miejskich zastosowano program telewizyjny informujący o wydarzeniach w mieście. Dodano także elementy rozgrywki związane z fantastycznymi stworzeniami.

Wydania tego nie należy mylić z SimCity 64, osobną grą wydaną na urządzenie Nintendo 64DD.

Pocket PC

W 2001 roku ukazała się wersja przeznaczona dla urządzeń Pocket PC, działających pod kontrolą systemu Windows CE. Konwersję opracowało studio ZIO Interactive, a jej wydawcą było ZIOSoft.

Wersję przenośną dostosowano do niewielkich ekranów i obsługi za pomocą rysika. Zachowano podstawowe funkcje budowania miasta i zarządzania jego finansami, zmieniając sposób korzystania z interfejsu.

W recenzji opublikowanej w styczniu 2002 roku w koreańskim serwisie iNews24 zwrócono uwagę na podobieństwo przenośnej konwersji do komputerowego pierwowzoru, ale także na trudności związane z ograniczoną powierzchnią ekranu.

Game Boy Advance

W listopadzie 2003 roku ukazała się wersja na Game Boy Advance, opracowana przez brytyjskie studio Full Fat. W Ameryce Północnej jej wydawcą było Destination Software, a w Europie Zoo Digital Publishing.

Konwersja zachowała podstawowe mechanizmy budowania miasta, lecz część funkcji została uproszczona lub usunięta. W grze nie występuje osobna warstwa podziemna z systemem wodociągów i metrem. Usunięto także animacje pojazdów poruszających się po drogach i liniach kolejowych.

Sterowanie dostosowano do przycisków konsoli, co wymagało umieszczenia wielu funkcji w rozbudowanych menu. W recenzji opublikowanej przez GameSpot w 2004 roku Frank Provo uznał niewielki ekran i niewygodny interfejs za główne problemy tej konwersji.

Scenarios Vol. I: Great Disasters

W 1994 roku Maxis wydało rozszerzenie SimCity 2000 Scenarios Vol. I: Great Disasters, zawierające dodatkowe scenariusze poświęcone katastrofom i ich następstwom. Przedstawiają one zarówno katastrofy naturalne i przemysłowe, jak i wydarzenia fikcyjne.

Zadaniem gracza jest osiągnięcie określonych celów, zazwyczaj związanych z odbudową miasta, przywróceniem działania infrastruktury i poprawą sytuacji mieszkańców.

SimCity Urban Renewal Kit

SimCity Urban Renewal Kit (SCURK) to zestaw narzędzi umożliwiający modyfikowanie wyglądu budynków i innych elementów graficznych w SimCity 2000. Użytkownicy mogą tworzyć własne grafiki, zastępować nimi istniejące obiekty i przygotowywać zestawy zmodyfikowanej zabudowy.

Narzędzie pozwala również przygotowywać własne układy miast do wykorzystania w podstawowej grze.

CD Collection i Special Edition

SimCity 2000 CD Collection było wydaniem gry na płycie CD-ROM, zawierającym podstawową wersję SimCity 2000, dodatkowe scenariusze, zestaw narzędzi SCURK oraz materiały graficzne.

W połowie lat 90. ukazało się także SimCity 2000 Special Edition, obejmujące zawartość wcześniejszych wydań oraz dodatkowe miasta, scenariusze i materiały multimedialne. Zawierało ono między innymi nagrania z udziałem Willa Wrighta, udostępniane za pośrednictwem programu WillTV.

W późniejszych latach Special Edition ponownie udostępniano w dystrybucji cyfrowej, między innymi za pośrednictwem Electronic Arts i serwisu GOG.com.

Network Edition

W 1996 roku ukazało się SimCity 2000 Network Edition, rozszerzające grę o możliwość rozgrywki wieloosobowej przez sieć komputerową. W jednej rozgrywce mogło uczestniczyć do czterech graczy, współpracujących lub rywalizujących przy zarządzaniu wspólnym miastem.

Wprowadzono mechanizm własności gruntów, wymagający nabycia działki przed rozpoczęciem zabudowy. Gracze mogli również zawierać umowy dotyczące wymiany zasobów, prowadzić negocjacje oraz głosować nad przepisami miejskimi.

W recenzji opublikowanej przez GameSpot zwrócono uwagę, że największe zmiany w stosunku do pierwowzoru dotyczyły własności gruntów, negocjacji i współpracy między uczestnikami.

Recenzje

Pierwotne wersje SimCity 2000 na komputery osobiste zostały pozytywnie przyjęte przez krytyków. W recenzjach podkreślano rozbudowanie mechanizmów znanych z pierwszej części, większe możliwości zarządzania miastem i ulepszoną oprawę graficzną.

W lutym 1994 roku Johnny L. Wilson w czasopiśmie „Computer Gaming World” pozytywnie ocenił wersję na Macintosh, zwracając uwagę na liczne udoskonalenia i nowe wyzwania w porównaniu z poprzednią odsłoną serii.

W pierwszym amerykańskim numerze czasopisma „PC Gamer” z maja 1994 roku również pozytywnie oceniono rozbudowanie mechanizmów rozgrywki i większe możliwości tworzenia miast.

Pozytywne recenzje ukazywały się także w polskiej prasie komputerowej. W numerze 19 czasopisma „Secret Service” gra otrzymała oceny 100/100 za grafikę, 90/100 za dźwięk oraz po 100/100 za obsługę i miodność. Wyniki te przytoczył Dariusz Matusiak w retrospektywnym artykule opublikowanym przez GRYOnline.pl w grudniu 2023 roku.

W 1994 roku SimCity 2000 zdobyło nagrodę CODiE Award w kategorii Best Simulation Program. W następnym roku grze przyznano Origins Award dla najlepszej komputerowej gry militarnej lub strategicznej roku 1994.

Wersje konsolowe

Późniejsze konwersje konsolowe spotkały się z bardziej zróżnicowanym odbiorem. Recenzenci zwracali uwagę na ograniczenia techniczne i niedogodności związane z obsługą rozbudowanego interfejsu za pomocą kontrolerów.

Wersja na PlayStation otrzymała ocenę 7/10 w serwisie IGN. Z kolei wydanie na Game Boy Advance uzyskało 4,9/10 w GameSpot. Frank Provo krytykował przede wszystkim niewielki ekran, niewygodne sterowanie i trudności z obserwowaniem szczegółów miasta. Zauważył również, że z konwersji usunięto część funkcji obecnych w wersjach komputerowych.

Według agregatora Metacritic wersja na Game Boy Advance uzyskała średnią 62/100 na podstawie dziewięciu recenzji.

Znaczenie

SimCity 2000 zostało włączone do zbiorów Museum of Modern Art w Nowym Jorku. Muzeum przedstawia grę jako przykład otwartej symulacji, w której gracz sam określa cele i kształtuje przebieg rozgrywki poprzez zarządzanie złożonym systemem miejskim. W katalogu muzeum tytuł figuruje pod numerem 930.2012 jako dar Electronic Arts.

Rozwiązania zastosowane w SimCity 2000 rozwijano w kolejnych odsłonach serii. Bezpośrednią kontynuacją gry było SimCity 3000, wydane w 1999 roku.

Miasta utworzone w SimCity 2000 mogły być także wykorzystywane w innych produkcjach Maxis. W SimCopter gracz mógł latać śmigłowcem nad własnym miastem, natomiast w Streets of SimCity poruszać się po nim samochodem.