Ullmannit

Ullmannit
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

NiSbS

Twardość w skali Mohsa

5–5,5

Przełam

nierówny/nieregularny

Łupliwość

doskonała wg {001}

Układ krystalograficzny

regularny

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

6,7 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

ołowianoszary, cynowobiały, z pstrymi nalotami

Rysa

szaroczarna, czarna

Połysk

metaliczny

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

2.EB.25

Multimedia w Wikimedia Commons

Ullmannit – minerał należący do gromady siarkosoli antymonowych. Jak większość antymonowych minerałów kruszcowych, powstaje on w wyniku niskotemperaturowych procesów hydrotermalnych.

Pospolity w Górach Kruszcowych, w Harzgerode w górach Harz, w Siegerlandzie w Niemczech. Najładniejsze kryształy można znaleźć w Monte Nabra w okolicach Sarrabus na Sardynii we Włoszech, jak również w Ramsbeck w regionie Sauerland. Zbliźniaczenia występują niezwykle rzadko. Ullmannit występuje najczęściej w skupieniach ziarnistych lub ziemistych. Jest minerałem kruchym oraz nieprzezroczystym. Współwystępuje najczęściej z kalcytem, kwarcem, dolomitem, chalkopirytem, syderytem i galeną.

Został odkryty w 1843 w kopalni Storch und Schöneberg (Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy) i nazwany na cześć niemieckiego chemika i mineraloga Johanna Ullmanna (1771-1821).

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Ullmannite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-05-15] (ang.).
  2. ↑ Mineralienatlas Lexikon – Mineral Data. Mineralienatlas. [dostęp 2010-05-04]. (niem.).
  3. ↑ Ullmannite Mineral Data. Webmineral. [dostęp 2010-05-04]. (ang.).

Bibliografia