Fiat 1300/1500

Fiat 1300
Fiat 1500
Ilustracja
Fiat 1500
Inne nazwy

Zastava 1300 i Zastava 1500

Producent

Fiat
Zastava

Projektant

Mario Boano (Centro Stile Fiat)

Zaprezentowany

kwiecień 1961

Okres produkcji

1961–1967 (Włochy)
1961–1979 (Jugosławia)

Miejsce produkcji

Włochy Turyn
Jugosławia Kragujevac

Poprzednik

Fiat 1200
Fiat 1400

Następca

Fiat 124 (1300)
Fiat 125 (1500)
Fiat 124 Spider (kabriolet)

Dane techniczne
Segment

D

Typy nadwozia

4-drzwiowe sedan
5-drzwiowe kombi
2-drzwiowe cabrio
2-drzwiowe coupe

Skrzynia biegów

4-biegowa manualna

Napęd

tylny

Długość

4030 mm (1300/1500)
4130 mm (1500C)

Szerokość

1545 mm

Wysokość

1365 mm

Rozstaw osi

2420/2505 mm

Masa własna

960 kg

Zbiornik paliwa

45 l

Liczba miejsc

5

Dane dodatkowe
Pokrewne

Fiat 125
FSO Polonez
Polski Fiat 125p
SEAT 1500

Konkurencja

Simca 1300/1500
Peugeot 404
Ford Cortina

FIAT 1300 i 1500 (Milletrecento/Millecinquecento) – włoski samochód średniej klasy koncernu FIAT, produkowany w latach 1961–1967 przez zakłady w Turynie i w latach 1961–1979 w Jugosławii pod marką Zastava, w dwóch wersjach różniących się silnikiem: FIAT 1300 i FIAT 1500. W 1964 roku przeprowadzono facelifting modelu.

Charakterystyka

Fiat 1300
Fiat 1500 kabriolet z roku 1965
Fiat 1300 kombi

Nadwozie tego samochodu w maju 1961 roku odpowiadało ówczesnej najnowszej modzie samochodowej, tzn. pontonowy wygląd nadwozia z łukowymi poziomymi płaszczyznami błotników lekko uniesionymi nad maską silnika. Konstrukcja była dość masywna. Silniki montowane w tym samochodzie stawiały go w rzędzie najszybszych, o największych osiągach (czas osiągnięcia prędkości od 0 do 80 km/h – 11,7 s) w samochodach tej klasy pojemnościowej w latach sześćdziesiątych. Konstruktorem silników był Aurelio Lampredi, który zajmował się wcześniej konstruowaniem silników do wyścigowych Ferrari.

Fiat 1300 i 1500 jest konstrukcją o układzie klasycznym; 4-cylindrowy silnik umieszczony z przodu napędza za pomocą wału koła tylne. Oś tylna sztywna, zawieszona na półeliptycznych resorach piórowych. Oznaczenie samochodu 1300 lub 1500 określało zamontowany w nim rodzaj silnika, o pojemności odpowiednio 1295 cm³ lub 1481 cm³. W 1964 roku wprowadzono ponadto do produkcji odmianę modelu 1500 o rozstawie osi wydłużonym o 8 cm, do 2505 mm.

Blok cylindrów silnika jest odlany z żeliwa, a w skrzyni korbowej ułożony jest w trzech głównych łożyskach stalowych wał korbowy. Tłoki wykonane są ze stopu aluminium i mają wypukłe denka. Wałek rozrządu umieszczony jest w kadłubie silnika i za pomocą długich lasek popychaczy i dźwigienek zaworowych napędza on zawory umieszczone w układzie widlastym w aluminiowej głowicy. Dużą osobliwością tego silnika jest zastosowanie polisferycznych komór spalania. Napęd z wału korbowego do wałka rozrządu odbywa się za pomocą łańcucha rozrządu.

Zewnętrznie te dwa modele różnią się ze sobą drobnymi szczegółami:

Płytę podłogową wraz z zawieszeniem FIAT-a 1500 z rozstawem osi 2505 mm wykorzystano następnie w nowym włoskim modelu samochodu Fiat 125. Z kolei silnik 1300 i 1500, sprzęgło i skrzynię biegów wykorzystano w produkowanej w Polsce uproszczonej licencyjnej wersji FIAT-a 125, czyli Polskim Fiacie 125p. Oprócz tego przeniesiono także m.in. instalację elektryczną, niektóre elementy układów sterowania oraz wyposażenie wnętrza nadwozia.

Dane techniczne FIAT-a 1300 (różnice dla 1500)