Babilli Diogenes
| Babilli Diogenes | |
|---|---|
 | |
| Diğer ad(lar)ı | Diogenes Babylonius Seleukialı Diogenes |
| Doğumu | Διογένης Βαβυλώνιος MÖ 240 Seleukia |
| Ölümü | MÖ. 150 |
| Milliyeti | Antik Yunan |
| Çağı | Helenistik Dönem |
| Okulu | Stoa okulu |
Etkilendikleri | |
Etkiledikleri | |
Babilli Diogenes (Seleukialı Diogenes olarak da bilinir; Grekçe: Διογένης Βαβυλώνιος; Latince: Diogenes Babylonius; y. MÖ. 230 – y. MÖ. 150/140), bir Stoacı filozoftu. Atina'daki Stoacı okulun başıydı ve MÖ. 155'te Roma'ya gönderilen üç filozoftan biriydi. Pek çok eser kaleme aldı, ancak daha sonraki yazarların alıntıları dışında hiçbir yazısı günümüze ulaşmamıştır.
Yaşamı
Babil'deki Dicle Nehri kıyısındaki Seleucia'da doğan Diogenes, Atina'da Chrysippus'un himayesinde eğitim gördü ve MÖ. 2. yüzyılda Tarsuslu Zeno'nun yerine Stoa Okulu'nun başkanı (scholarch) olarak atandı. Öğrencileri arasında Panaetius ve okulun başı olarak onun yerine geçen Tarsuslu Antipater de vardı. Özellikle diyalektik konusunda Chrysippus’un görüşlerini yakından takip etmiş gibi görünmektedir; bu konuda Carneades'e ders verdiği söylenmektedir.
Carneades ve Critolaus ile birlikte, MÖ. 155'te Oropus'un yağmalanması nedeniyle Atina'ya kesilen beş yüz talentlik para cezasını temyiz etmek üzere Roma'ya gönderildi. Önce sayısız özel toplantıda, ardından da Senato'da açıklayıcı (epideiktik) konuşmalarını yaptılar. Diogenes, dinleyicilerini özellikle ölçülü ve ılımlı konuşma tarzıyla memnun etti.
Cicero, onun MÖ. 150'de vefat ettiğinden bahseder, ve Lucian onun 80 yaşında öldüğünü iddia ettiğine göre, MÖ. 230 civarında doğmuş olmalıdır. Ancak, MÖ. 140 civarına kadar yaşamış olabileceğine dair bazı kanıtlar da bulunmaktadır.
Eserleri
Cicero, Diogenes'i "büyük ve önemli bir Stoacı" olarak nitelendirir. Herculaneum'daki Papirüs Villası'nın kalıntılarından çıkarılan kömürleşmiş papirüs rulolarında bulunan Epikürcü filozof Philodemus'un eserlerinde, Diogenes, Epikür'ün kendisinden sonra en sık bahsedilen filozof olarak öne çıkar.
Birkaç eserin yazarıydı; ancak bu eserler hakkında başlıklarından biraz daha fazlası bilinmemektedir:
- Διαλεκτικὴ τέχνη – Diyalektik Sanatı ("Dialectic Art").
- Kehanet Üzerine ("On Divination").
- Athena Üzerine ("On Athena").
- Περὶ τοῦ τῆς ψυχῆς ἡγεμονικοῦ – Ruhun Yönetici Yetisi Üzerine ("On the Ruling Faculty of the Soul").
- Περὶ φωνῆς – Konuşma Üzerine ("On Speaking").
- Περὶ εὐγενείας – Asil Doğum Üzerine ("Οn Noble Βirth").
- Περὶ νόμων – Kanunlar Üzerine ("On Laws").
Buna ek olarak, Philodemus'un eserlerinden anlaşıldığı kadarıyla Diogenes, Müzik Üzerine ("On Music") ve Retorik Üzerine ("On Rhetoric") başlıklı kapsamlı eserler yazmıştır. Bu iki konuya ilişkin görüşlerinin bazı yönleri, Philodemus'un bu iki konu üzerine yazdığı eserlerdeki eleştirel yorumlardan çıkarılabilir. Cicero'nun eserlerinde, Diogenes'in görev, en yüksek iyilik ve benzeri diğer konularda da yazdığını çıkarabileceğimiz birkaç pasaj bulunmaktadır.
Müzik Üzerine
Diogenes'in müzik hakkındaki görüşleri, onun düşüncelerini ele alan Philodemus'un Müzik Üzerine adlı, parçalar halinde günümüze ulaşan incelemesi aracılığıyla bilinmektedir. Philodemus'a göre Diogenes, müziğin sadece duyguları yatıştırmakla kalmayıp, müzik dinlemenin ruhta uyum ve denge yaratabileceğini savunuyordu. Diogenes, tıpkı beslenme ve egzersizin sağlıklı bir vücut yaratabildiği gibi, müziğin de zihne sağlık getirebileceğine ve psikolojik hastalıkları tedavi edebileceğine inanıyordu. Müzik, insanı doğal bir şekilde eyleme itmektedir. Diogenes, askerleri cesarete teşvik edebilen trompet veya benzeri askeri enstrümanları örnek olarak vermektedir. Dolayısıyla müzik, erdeme götüren bir sanattır.
Notlar
- ↑ Dorandi 1999, ss. 50–51.
- ↑ Cicero, Academica, ii. 30; De Oratore, ii. 38
- ↑ Aulus Gellius, Attic Nights, vii. 14; Cicero, Academica, ii. 45
- ↑ Cicero, De Senectute, 23
- ↑ Lucian, Macrobii, 20
- ↑ "Geleneksel kronoloji, Mnesarchus ve Dardanus'un tarihleriyle ve Antiochus'un hayatındaki önemli olaylarla çelişmektedir. Diogenes'in ölüm tarihi, makul bir şekilde en az on yıl ileriye, yani 140 civarına çekilebilir."Dorandi 1999, s. 41
- ↑ Cicero, De Officiis, iii. 12
- ↑ Obbink 2004, ss. 73–84.
- ↑
Laërtius, Diogenes (1925). "The Stoics: Zeno". Lives of the Eminent Philosophers. 2:7. Hicks, Robert Drew tarafından çevrildi (Two volume bas.). Loeb Classical Library. - ↑ De divinatione: Latin title given in Cicero, De Divinatione, i. 3, ii. 43
- ↑ De Minerva: Latin title given in Cicero, De Natura Deorum, i. 15
- ↑ Galen.[tam kaynak belirtilmeli]
- ↑ Laërtius, Diogenes (1925). "The Stoics: Zeno". Lives of the Eminent Philosophers. 2:7. Hicks, Robert Drew tarafından çevrildi (Two volume bas.). Loeb Classical Library.
- ↑ Athenaeus, iv. 168
- ↑ In several books, the first of which is quoted in Athenaeus, xii.; cf. Cicero, De Legibus iii. 5, where "Dio" is a false reading for "Diogenes"
- 1 2 Easterling & Knox 1989, ss. 195–196.
- ↑ Cicero, De Officiis, iii. 12, 13, 23; De Finibus, iii. 10, 15
- 1 2 3 Scade 2017, s. 201
- 1 2 3 Delattre 2004, s. 254
Kaynakça
- Brunschwig, J. "Did Diogenes invent the ontological argument?" in id., ed., Papers in Hellenistic Philosophy (Cambridge 1994) 170–189. [ISBN eksik]
- Delattre, Daniel (2004), "Vergil and Music, in Diogenes of Babylon and Philodemus", Armstrong, David; Fish, Jeffrey; Johnston, Patricia A.; Skinner, Marilyn B. (Ed.), Vergil, Philodemus, and the Augustans, University of Texas Press, s. 247, ISBN 0292701810
- Dorandi, Tiziano (1999). "Chapter 2: Chronology". Algra, Keimpe (Ed.). The Cambridge History of Hellenistic Philosophy
. Cambridge: Cambridge University Press. ss. 41, 50-51. ISBN 978-0521250283. - Easterling, P. E.; Knox, Bernard (1989). The Cambridge History of Classical Literature: Part 3. Cambridge University Press. ss. 195-196.[ISBN eksik]
- Holiday, Ryan; Hanselman, Stephen (2020). "Diogenes the Diplomat". Lives of the Stoics. New York: Portfolio/Penguin. ss. 54-63. ISBN 978-0525541875.
- Obbink, D. (2004). "Craft, Cult, and Canon in the Books from Herculaneum". Philodemus and the New Testament World. Leiden: Brill. ss. 73-84. ISBN 978-9004114609.
- Obbink, Dirk; Vander Waerdt, Paul A. (25 Aralık 1991). "Diogenes of Babylon: The Stoic Sage in the City of Fools". Greek, Roman and Byzantine Studies. Duke University Press. 32 (4): 355-39630 Mart 2025.
- Scade, Paul (2017), "Music and the Soul in Stoicism", Seaford, Richard; Wilkins, John; Wright, Matthew (Ed.), Selfhood and the Soul, Oxford University Press, s. 201, ISBN 978-0198777250
- Vassallo, C. (Aralık 2022), ""Diogenes of Babylon on Who the Deity is: Aëtius 1.7.8 Mansfeld-Runia Reconsidered"", The Classical Quarterly, 72 (2), ss. 755-763
- Vassallo, C. (2023), ""Measuring the End: Heraclitus and Diogenes of Babylon on the Great Year and Ekpyrosis"", Apeiron, 56 (4), ss. 643-671
- Assessing Philosophical Authors and Texts from Herculaneum and elsewhere on Early Stoicism: Insights into ancient logic, physics, and ethics towards a new von Arnim
- "Assessing Philosophical Authors and Texts from Herculaneum and elsewhere on Early Stoicism", THE NEW VON ARNIM PROJECT ERC-CoG 101086695 APATHES
- Fragments of the Early Stoics (FESt), IV. The School of Chrysippus, 1. Zeno of Tarsus and Diogenes of Babylon, Edited with introduction, translation, and commentary by C. Vassallo, Berlin/Boston: De Gruyter Brill, 2025 (https://www.degruyterbrill.com/document/isbn/9783111426952/html)
Dış bağlantılar
- Greek testimonies for Diogenes of Babylon, Eulogikon
Atıf:
Bu makale, artık kamu malı olan bir yayından metin içermektedir: Schmitz, Leonhard (1870). "Diogenes (3. Surnamed the Babylonian)". Smith, William (Ed.). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. 1. s. 1020.
