| Herillus | |
|---|---|
| Doğumu | Ήριλλος MÖ. 280 Kartaca |
| Milliyeti | Antik Yunan |
| Çağı | Helenistik Dönem |
| Okulu | Stoa okulu |
Etkilendikleri | |
Kalkedonlu (veya Kartacalı) Herillus (/ˈhɛrələs/; aynı zamanda Erillus /ˈɛrələs/ olarak da bilinir; Grekçe: Ἥριλλος Herillos fl. MÖ 3. yy.), Stoacı bir filozof ve Citiumlu Zenon'un öğrencisiydi.
Herillus, Zenon'un öğretilerinden önemli ölçüde ayrılıyor ve bilginin (ἑπιστήμη) yaşamın amacı (τέλος) olduğunu savunuyordu:
Herillus, en yüce iyinin bilgi olduğunu; yani kişinin her zaman davranışlarını bilgiye dayalı yaşama ilkesine göre yönlendirmesi ve cehalet tarafından yanıltılmaması gerektiğini savunmuştur.
Ayrıca ikinci bir ikincil amacın (ὑποτελής, hypoteles) bulunduğunu belirtti. Bu ikincil amaç, canlı varlıkların temel dürtüsü olan Stoacı oikeiôsis (οἰκείωσις) kavramıyla ilişkiliydi. Bilge olmayan insanların bile ikincil amacı hedeflediğini, ancak yalnızca bilge insanların asıl amacı hedeflediğini belirtti.
Herillus, Cicero tarafından hayatta iki ayrı amaç olduğunu öne sürmekle itham edilmiştir:
Zira hayatta iki farklı davranış tarzı benimsemek zorunda kalacağız; çünkü o, birbiriyle bağlantısı olmayan iki temel iyi olduğunu ileri sürmektedir. Oysa bunlar gerçek iyi olsalardı, birleşmiş olmaları gerekirdi; ne var ki şu an birbirinden ayrıdırlar ve asla birleştirilemezler.
Herillus, günlük yaşamın pratik gereklerini —her ne kadar zorunlu olsalar da— en yüce iyiye bir katkı sağlamadıkları için herhangi bir etik değer taşımayan unsurlar olarak görmüştür; bu nedenle Cicero, onu sıklıkla Sakız Adalı Aristo'nun oldukça farklı felsefesiyle ilişkilendirir.
Herillus'un şu eserleri kaleme aldığı söylenir: