Bahama adaları, yüzyıllar boyunca Aravak ve Aravak dilini konuşan Taíno'nun bir kolu olan Lucayanlar tarafından iskan edilmiştir. Kristof Kolomb, adaları gören ilk Avrupalıydı ve 1492'de San Salvador adasına ayak basarak Yeni Dünya'ya ilk ayak basışını gerçekleştirdi. Daha sonra İspanya Krallığı, yerli Lucayanları Hispanyola'ya göndererek orada köleleştirdi ve Bahama adaları 1513'ten 1648'e kadar büyük ölçüde ıssız kaldı. 1649'da, Eleutheran Maceracıları olarak bilinen Bermuda'dan gelen İngiliz kolonistler Eleuthera adasına yerleşti.
Bahamalar, İngilizlerin korsanlığa karşı sert önlemler aldığı 1718 yılında Büyük Britanya Krallığı'nın bir kraliyet kolonisi haline geldi. Amerikan Bağımsızlık Savaşı'ndan sonra, Kraliyet binlerce Amerikalı Sadık'ı Bahamalar'a yerleştirdi; yanlarında köleler de götürdüler ve arazi tahsisleri üzerine plantasyonlar kurdular. Bu dönemden itibaren Afrikalı köleler ve onların soyundan gelenler nüfusun çoğunluğunu oluşturdu. Köle ticareti 1807'de İngilizler tarafından kaldırıldı. Bahamalar'da kölelik 1834'e kadar kaldırılmadı, ancak 1818'de Bahamalar, İngiliz Batı Hint Adaları dışından gelen Afrikalı köleler için bir özgürleştirme cenneti haline geldi. Yasadışı köle gemilerinden kurtarılan Afrikalılar, Kraliyet Donanması tarafından adalara yerleştirilirken, bazı Kuzey Amerikalı köleler ve Seminoleler Florida'dan Bahamalar'a kaçtı. Bu dönemde Bahamalılar, ülkelerine ulaşan diğer ulusların gemileriyle taşınan kölelerin özgürlüğünü tanımalarıyla biliniyordu. Bugün Bahamalı Siyahlar, 400.516 kişilik nüfusun %90'ını oluşturmaktadır.
Bahamalar, 1973 yılında Birleşik Krallık'tan ayrı bağımsız bir İngiliz Milletler Topluluğu ülkesi oldu. İlk başbakanı Lynden Pindling'di. Bahamalar, Kral III. Charles'ı hükümdar olarak kabul etmektedir; Kraliyetin atanan temsilcisi Bahamalar genel valisidir. Bahamalar, Amerika kıtasında kişi başına düşen gayri safi yurtiçi hasılada on dördüncü sıradadır. Ekonomisi turizm ve açık deniz finansmanına dayanmaktadır. Bahamalar, Karayip Denizi'nde değil, Lucayan Takımadaları'nda yer almasına rağmen, daha geniş Karayip bölgesinin bir parçası olarak kabul edilmektedir. Bahamalar, Karayip Topluluğu'nun (CARICOM) tam üyesidir, ancak CARICOM Tek Pazarı ve Ekonomisi'nin bir parçası değildir.
Etimoloji
Bahamalar'a ilk gelen İspanyol kaşifler adaların etrafında yer alan nehirleri Baja Mar (Türkçe: Sığ deniz) olarak adlandırmışlardır. İlerleyen süreçte bu tanımlama ada ülkesinin tamamı için kullanılmaya başlanmıştır.
Tarihçe
Kolomb'un Niña ve Pintakaravelleri üzerinde vardığı Bahamalar'daki Watling Adası'na (San Salvador) varışı sırasında Kastilya Tacı namına Yeni Dünya'nın mülkiyeti üzerinde hak iddia edişini gösteren tablo.
Bahamalar'ın ilk sakinleri Kristof Kolomb'un Lucayan adını verdiği Aravak yerlileriydi. Bunların kökeni Güney Amerika'dan gelen ve Karayipler tarafından kuzeye Antil denizine sürülen Aravaklara dayanmaktadır. Komşu Karayipler'in tersine genellikle barışçı olan Aravaklar daha çok balıkçılık ve tarımla uğraşırdı.
1492'de Yeni Dünya'ya varan Kristof Kolomb'un ilk olarak Bahamalar'da yerlilerce Guanahani olarak adlandırılan adaya ayak bastığı düşünülmektedir. İspanyollar Bahamalar'a yerleşmek için bir girişimde bulunmadılar ama düzenledikleri baskınlarla barışçı Aravakları toplayıp Hispanyola madenlerinde çalıştırdılar. Bu köle avları sonucu adaların nüfusu azaldı. 100 yıl kadar sonra İngiliz göçmenler buraya geldiğinde adalarda hiçbir insan yaşamıyordu.
1629'da İngiliz Kralı I. Charles Bahamalar'ı bakanlardan birine bağış olarak verdi. Bahamalar 1770'te Albermarle dükünün de aralarında yer aldığı Güney Karolina kolonisi sahiplerine yeni bir mülk kolonisi olarak verildi. Korsanlık başlıca geçim kaynağı ve yaşam biçimi haline geldi. Bahamalar 1917'de yeniden tahta bağlandıktan sonra korsanlığa son vermek için ciddi çabalar gösterildi. İlk krallık valisi olan Woodes Rogers büyük ölçüde kendi servetini harcayarak korsanlığı önlemeyi başardı. 1776'da birkaç gün Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri'nin, 1782-83 arasında da İspanya'nın elinde kalan adalar, Versailles Antlaşması'yla (1783) yeniden İngiltere'ye verildi.
Mayıs 1963'te Londra'da toplanan bir konferansta adalar için yeni bir anayasa hazırlandı. 1967 genel seçimlerinde Lynden Pindling liderliğinde iktidara gelen İlerici Liberal Parti, ırk ayrımına son verilmesi ve tam bağımsızlık için çalışarak ekonomide yabancıların yerini Bahamalıların almasını sağladı. Bahamalar, 1973 yılında bağımsızlığını kazandı. 1983'te ise Karayipler Topluluğu ve Ortak Pazarı'na (CARICOM) üye oldu.
Doğal yapı
Bahamalar güney ve batısındaki karalardan derin kanallara ayrılan bir denizaltı yükseltisinin su üstüne çıkmış uzantılarından oluşur. Çoğu, dar ve uzun olan adaların Atlas Okyanusu'na bakan kuzeydoğu yamaçlarında kıyıya vuran dalgaların ve alize rüzgarlarının taşıdığı kumlardan oluşmuş tepecikler uzanır. Bahamalar'ın en yüksek noktası Cat Adası'ndaki Alvernia dağıdır. Adaların etrafı mercan kayalıklarıyla çevrilidir. Bahamalar'da hiç akarsu yoktur.[kaynak belirtilmeli]
İklim
Bahamalar'ın iki mevsimli yumuşak astropik iklimi büyük ölçüde Körfez Akıntısı ile Atlas Okyanusu'nun meltemlerinin etkisi altındadır. Ortalama sıcaklık kış aylarında 21 derece, yaz aylarında 27 derecedir. Güneşli iklim, domates, muz, ananas, mango, guava, guanabana ve greyfurt gibi meyvelerin yetiştirilmesine elvermektedir.
Nüfus
Bahamalar'da Avrupalılar ile köle ticareti yoluyla adalara getirilen Afrikalıların karışımından oluşan bir halk yaşar. Yalnızca 22 kadar ada ve köyde yerleşim vardır. Nüfusun %55,1'i kentlerde, %44,9'u kıyılarda yaşar. Bahamalar'da nüfusun beşte ikisi 10 yaşın altındadır. Ülkenin resmi dili İngilizcedir.
Hükûmet ve politika
Bahamalar, Kral III. Charles'ın Bahamalar Kralı sıfatıyla devlet başkanı olarak görev yaptığı ve yerel düzeyde genel vali tarafından temsil edildiği parlamenteranayasal monarşidir. Siyasi ve hukukî gelenekler, İngiltere ve Westminster sisteminin geleneklerini yakından takip etmektedir. Bağımsızlığını kazandığından beri Bahamalar, diğer sömürge sonrası ada uluslarının karşılaştığına benzer siyasi zorluklarla karşı karşıya kalmıştır. Ülke siyasi olarak istikrarlı kalmasına rağmen, ekonomik genişleme, parti gücünü dengeleme ve hükûmet kurumlarını iyileştirme gibi konuları ele almaya devam etmektedir. Araştırmacılar, bu eğilimlerin birçok küçük Karayip ada devletinde yaygın olduğunu belirtmektedir. Bahamalar, Milletler Topluluğu üyesidir ve devlet başkanını diğer 14 Milletler Topluluğu ülkesiyle paylaşmaktadır .
Yasama yetkisi, tek üyeli seçim bölgelerinden seçilen üyelerden oluşan 38 üyeli bir meclis (alt meclis) ve genel vali tarafından atanan üyelerden oluşan 16 üyeli bir senatodan oluşan iki meclisli bir parlamentoya aittir; bu üyelerin dokuzu başbakanın tavsiyesi üzerine, dördü Majestelerinin Sadık Muhalefet Liderinin tavsiyesi üzerine ve üçü de muhalefet lideriyle istişare edildikten sonra başbakanın tavsiyesi üzerine atanır. Westminster sisteminde olduğu gibi, başbakan beş yıllık bir dönem içinde istediği zaman parlamentoyu feshedebilir ve genel seçim çağrısında bulunabilir.
Anayasal güvenceler arasında konuşma, basın, ibadet, seyahat ve dernek kurma özgürlüğü yer almaktadır. Bahamalar Yargısı, yürütme ve yasama organlarından bağımsızdır. Hukuk sistemi İngiliz hukukuna dayanmaktadır.
Siyasi kültür
Bahamalar'da, merkez sol İlerici Liberal Parti ve merkez sağ Özgür Ulusal Hareket'in hâkim olduğu iki partili bir sistem bulunmaktadır. Bahama Demokratik Hareketi, Demokratik Reform Koalisyonu, Bahama Milliyetçi Partisi ve Demokratik Ulusal İttifak gibi birkaç başka siyasi parti var olsa da bunlar parlamentoya seçilememiştir. Bahamalar'da, özellikle II. Elizabeth'in ölümünden bu yana, bir kamuoyu yoklamasına göre çoğunluğun seçilmiş bir devlet başkanını desteklediği ve adada büyüyen bir cumhuriyetçi hareketin olduğu ifade edilmektedir.
Bahamalar, Washington'da bir büyükelçi ve Londra'da bir Yüksek Komiser aracılığıyla temsil edilen Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık ile güçlü ikili ilişkilere sahiptir. Bahamalar ayrıca Karayip Topluluğu'nun (CARICOM) diğer ülkeleriyle de yakın ilişkiler içindedir.
Nassau'daki Amerika Birleşik Devletleri büyükelçiliği, modüler barınaklar, tıbbî tahliye botları ve inşaat malzemeleri için Afet Hazırlığı, Yönetimi ve Yeniden İnşa Bakanına $3,6 milyon bağışladı. Bağış , Dorian Kasırgası'nın birinci yıldönümünden iki hafta sonra yapıldı.
İdarî bölümler
Bahamalar'ın bölgeleri, ulusal nüfusun %70'ini barındıran Yeni Providence hariç her yerde yerel yönetim sistemini sağlamaktadır. Yeni Providence'ın işleri ise doğrudan merkezi hükûmet tarafından yürütülmektedir. 1996 yılında Bahama parlamentosu, çeşitli ada toplulukları için aile ada yöneticilerinin, yerel yönetim bölgelerinin, yerel bölge meclis üyelerinin ve yerel kasaba komitelerinin kurulmasını kolaylaştırmak amacıyla "Yerel Yönetim Yasası"nı kabul etmiştir. Bu yasanın genel amacı, çeşitli seçilmiş liderlerin merkezî hükûmetin müdahalesi olmaksızın kendi bölgelerinin işlerini yönetmelerine ve denetlemelerine olanak sağlamaktır. Toplamda 32 bölge bulunmaktadır ve seçimler beş yılda bir yapılmaktadır. Çeşitli bölgeleri temsil etmek üzere 110 meclis üyesi ve 281 kasaba komite üyesi seçilmektedir.
Her belediye meclisi üyesi veya belediye komitesi üyesi, kendi seçim bölgesinin bakımı ve geliştirilmesi için kamu fonlarının doğru kullanımından sorumludur.
Yeni Providence dışında kalan bölgeler şu şekildedir:
ABD'ye 267 milyon dolar, Almanya'ya 160 milyon dolar, Singapur'a 138 milyon dolar, Polonya'ya 136 milyon dolar ve Tayland'a 95 milyon dolar yıllık ihracat gerçekleştiren Bahamalar'ın toplam ihracatı, 1 milyar doların üzerindedir.
ABD'den 2.6 milyar dolar, Güney Kore'den 875 milyon dolar, Almanya'dan 629 milyon dolar, Çin'den 474 milyon dolar ve Rusya'dan 394 milyon dolar yıllık ithalat gerçekleştiren Bahamalar'ın toplam ithalatı, 7 milyar doların üzerindedir.
Bahamalar, gıda ihtiyaçlarının %80'ini ithalatla karşılamakta, bu ithalatın çoğunluğunu da ABD'den gerçekleştirmektedir.
Bahamalar, diğer ülkelere göre daha düşük vergilendirme oranlarına sahip olması nedeniyle vergi cenneti olarak tanımlanmaktadır. Gelir vergisi, kurumlar vergisi, sermaye kazancı vergisi ve servet vergisi gibi birçok vergi, ülke sınırları içerisinde alınmamaktadır.
Yerel halkın özelliklerini yansıtan Bahama kültürü, komşu adalardan gelme bazı etkiler de taşır. Çeşitli geleneksel toplu eğlencelerin en önemlisi Noel'i izleyen günde ve yılbaşında düzenlenen Jankanoo geçit törenidir. Törene katılanlar özel olarak kendilerine ayrılan ana caddede süslü giysiler içinde inek çanları ve davullar çalarak yürür ve Afrika kökenli goombay ritmi eşliğinde dans ederler. Nassau'da amatör koro tiyatro ve dans toplulukları yerel özellikler taşıyan gösteriler sunarlar. Bahamalılar son yıllarda resim ve edebiyat alanında çeşitli eserler vermişlerdir.
1 1800'de Britanya himayesine giren Malta, 1813'te kraliyet kolonisi statüsüne getirildi, 1964'te ise bağımsızlığını kazandı. 2 1809'da Britanya hâkimiyetine girmeye başlayan İyon Adaları, 1815'te Britanya himayesi altında ayrı bir devlet oldu.
1Newfoundland, 1907'de koloni olmaktan çıkarak dominyon statüsüne geldi. 1934'te özerklik kazansa da 1949'da Kanada'ya katılana kadar hukuken dominyon olarak kaldı.
2 1686'da New England Dominyonu'nun bir parçası olan Plymouth Kolonisi, 1689'da bu yapının varlığının sonlandırılmasıyla tekrar kuruldu. 1691'de ise Massachusetts Körfezi Kolonisi'ne dahil edildi.
3 Maine, 1658'de Massachusetts Körfezi'nin bir parçası oldu.
4 Barbados, Grenada, Saint Vincent, Tobago ve Trinidad: 1833'te kurulan Rüzgârüstü Adaları kolonisinin bir parçası oldu. Dominika ise 1940'ta dahil edildi.
5 Antigua, Anguilla, Barbuda, Montserrat, Nevis, Saint Kitts ve Virjin Adaları; 1671'de oluşturulan Rüzgâraltı Adaları kolonisi altında birleştirildi.
6 Connecticut, Massachusetts Körfezi, New York ve Rhode Island kolonileri; 1686'da kurulan New England Dominyonu'nun bir parçası olsa da 1689'da bu yapının varlığının sona ermesiyle birlikte tekrar kendi yönetimlerine sahip oldu.
7 1641'de Massachusetts Körfezi Kolonisi'ne dahil edilen New Hampshire Kolonisi, 1679'da tekrar ayrı bir yönetime kavuştu. 1686'da New England Dominyonu'nun bir parçası olsa da bu yapının varlığının 1689'da sona ermesiyle bir kez daha ayrı bir yönetim elde etti.
8 Carolina, 1712'de Güney Carolina ve Kuzey Carolina olmak üzere ikiye ayrıldı.
9 Saybrook 1644'te, New Haven ise 1664'te Connecticut'un bir parçası oldu.
10 Brunswick, Kanada ve Yeni İskoçya; 1867'de birleştirilerek Kanada Dominyonu kuruldu.
11 Barbados, Jamaika, Rüzgâraltı Adaları, Rüzgârüstü Adaları ile Trinidad ve Tobago, 1958 yılında kurulan Batı Hint Adaları Federasyonu'na katıldı. Jamaika 1961'de, Trinidad ve Tobago ise 1962'de federasyondan ayrılarak bağımsız oldu.
12 New Jersey, 1675'te Batı New Jersey ile Doğu New Jersey olarak ayrıldı. Bu iki yapı, 1686'da kurulan New England Dominyonu'nun bir parçası olsa da bu yapının varlığının 1689'da sonlanması sonrasında tekrar kendi yönetimlerini elde ettiler. 1702'de ise bir kez daha birleşerek New Jersey tekrar kuruldu.
13 Rüzgâraltı Adaları, 1816'da; Antigua (Antigua, Barbuda ve Montserrat) ile Saint Kitts (Anguilla, Saint Kitts, Nevis ve Virjin Adaları) olmak üzere iki koloniye ayrıldı.
14 Antigua, Dominika (1940'ta Rüzgârüstü Adaları kolonisine dahil oldu) ve Saint Kitts kolonileri, 1871'de tekrar kurulan Rüzgâraltı Adaları kolonisinin bir parçası oldu.
15 Quebec, 1791'de Aşağı Kanada ve Yukarı Kanada olarak ikiye ayrıldı.
16 Aşağı Kanada ile Yukarı Kanada, 1841'de Kanada adı altında birleştirildi.
17 Amerika Birleşik Devletleri ile birlikte hak iddiası mevcut.
18 1931'de Kanada ve diğer Britanya dominyonları özyönetim kurdular.
142009'dan bu yana Saint Helena, Ascension ve Tristan da Cunha bölgesinin bir parçası olan Ascension Adası (1922-) ve Tristan da Cunha (1938-) daha öncesinde Saint Helena bölgesine bağlı birer sömürgeydiler.
.svg)
$18,989 milyar (153.)
0.820
.jpg)
.png)
