Kiyoshi Nobutoki (Japans: 信時 潔, Nobutoki Kiyoshi) (Osaka, 29 december 1887 – Tokio, 1 augustus 1965) was een Japans componist, muziekpedagoog en cellist.
Kiyoshi Nobutoki (Japans: 信時 潔, Nobutoki Kiyoshi) (Osaka, 29 december 1887 – Tokio, 1 augustus 1965) was een Japans componist, muziekpedagoog en cellist.
Nobutoki studeerde vanaf 1905 aan de Tokyo National University of Fine Arts and Music (東京藝術大学 Tōkyō Gei-jutsu Daigaku), nu: Tokyo University of the Arts in Tokio. De hoofdvakken waren cello, compositie, contrapunt en harmonie. Tot zijn leraren behoorde ook Heinrich Rudolf Ruyter. In 1910 heeft hij afstudeert en gaf een cello recital voor de studentenvereniging van het conservatorium. Vanaf 1912 studeerde hij verder aan dezelfde universiteit. Na zijn hoger diploma's werd hij docent aan zijn Alma Mater. Van 1920 tot 1922 kon hij met een studiebeurs van het Japanse ministerie van buitenlandse zaken compositie en cello in Europa (Duitsland onder anderen bij Georg Schumann, Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Zwitserland en Italië) studeren.
In 1923 werd hij tot professor benoemd en in hetzelfde jaar trouwde hij met Shirasaka Mii. In 1954 ging hij met pensioen. Tot zijn leerlingen behoren Kan'ichi Shimofusa, Kunihiko Hashimoto, Midori Hosokawa, Yoshio Hasegawa, Saburō Takata en Hajime Okumura.
Vanaf 1924 begon hij in grote omvang koormuziek, liederen en stukken voor viool en piano te schrijven. In 1942 werd hij bekroond met de "Asahi-prijs" en in 1973 werd hij onderscheiden als Person of Cultural Merit (Person of Cultural BUNKA Korosha).