De familie Lampsins is bekend gebleven door haar handelshuis in Vlissingen, het feit dat zij werkgevers waren van de jonge Michiel de Ruyter, en door het (tijdelijk) bezit van het eiland Tobago in de Caraïben. Diverse van haar leden zijn actief geweest in de particuliere koophandel en in het bestuur van onder meer de WIC, VOC en diverse stedelijke besturen. In de negentiende eeuw verkeerden de laatste leden aan het koninklijk hof van Oranje-Nassau in Den Haag.
De oorsprong van de familie ligt in Oostende (België), de oudst bekende gegevens over de familie dateren uit de zestiende eeuw. Al vóór de Val van Antwerpen (1585) heeft de familie Vlaanderen al verlaten. Bekend is dat zij in dezelfde tijd als de aanverwante families Kien, De Haze, Muennicx en Velters de stad Oostende verliet en naar Walcheren (Zeeland) vertrok. Leden van de familie vestigden zich tussen 1580 en 1590 te Veere, Middelburg en Vlissingen waar zij nadien generaties lang verbleven.
Cornelis Lampsins wordt bij diploma 28 augustus 1662 door Lodewijk XIV van Frankrijk verheven tot Frans baron voor zichzelf en zijn mannelijke en vrouwelijke wettige afstammelingen; met de titel van Baron van Tobago onder het recht van eerstgeborene. De familie Lampsins behoort tot de Nederlandse adel en is in 1848 in de mannelijke lijn uitgestorven met het overlijden van de laatste naamdrager; kort hiervoor, in 1845, liet de laatste erfgenaam zich schrappen uit het filiatieregister van de Hoge Raad van Adel.
In maart 1847 verkreeg Jan Jacob van den Velden, lid van de familie Van den Velden, bij Koninklijk Besluit toestemming om de familienaam van zijn moeder - Johanna Margaretha Lampsins, zuster van de laatste mannelijke erfgenaam en naamdrager - voor de zijne te voegen en daarmee de familienaam Lampsins van den Velden te creëren. Deze familie bleef beperkt tot slechts twee naamdragers en stierf met zijn zoon uit in 1953.
· 
· 