Paul Dessau

Paul Dessau
Paul Dessau
Persoonsgegevens
Volledige naam Paul Dessau
Geboren 19 december 1894
Overleden 28 juni 1979
Land Vlag van Duitsland Duitsland
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Klindworth-Scharwenka-conservatoriumBewerken op Wikidata
Beroep(en) muziekpedagoog, dirigent
Oriënterende gegevens
Instrument viool
Stijl(en) opera, symfonieBewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Academie van Kunsten van de Duitse Democratische RepubliekBewerken op Wikidata
Archieflocatie Archief van de Akademie der KünsteBewerken op Wikidata
Documentatie­locatie Dessau, PaulBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen Goetheprijs van Berlijn (1978), Karl Marx-Orde, Gouden Vaderlandse Orde van Verdienste, Nationale Prijs van de DDR, Star of People's Friendship in Gold (1979), eredoctoraat van de Universiteit Leipzig (1974), Medal for Fighters Against Fascism, Nationale Prijs van de DDR, Nationale Prijs van de DDRBewerken op Wikidata
Links
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Paul Dessau (Hamburg, 19 december 1894 – Königswusterhausen (bij Berlijn), 28 juni 1979) was een Duits componist en dirigent. Tijdens zijn verblijf als vluchteling in Frankrijk gebruikte Paul Dessau ook de pseudoniemen Henry Herblay en Peter Daniel.

Levensloop

Dessau kreeg al op vroege leeftijd muzikaal onderricht van zijn grootvader, die voorzanger in de synagoge was. Toen hij amper 11 jaar oud was, gaf hij al optredens als violist. Van 1910-1912 studeerde hij aan het Klindworth-Scharwenka-conservatorium in Berlijn en wijdde zich vanaf 1912 aan een loopbaan als kapelmeester. In 1918 werd hij benoemd tot dirigent en componist van de Kammerspiele in Hamburg. Van 1925-1933 werkte Dessau als eerste kapelmeester aan de Städtische Oper Berlin, daarna emigreerde hij naar Parijs, waar hij bevriend raakte met René Leibowitch, die hem inwijdde in de geheimen van het twaalftoonssysteem. In 1939 emigreerde hij naar de Verenigde Staten en vestigde zich in New York. Hier leerde hij Bertolt Brecht kennen, met wie hij vanaf 1942 samenwerkte. In 1948 keerde Dessau terug naar Duitsland waar hij zich in Zeuthen (bij Berlijn) vestigde. Aan de Akademie der Künste in Berlijn, kreeg hij in 1952 zijn aanstelling als docent en in 1959 als professor. Hij was een van de belangrijkste componisten van de voormalige DDR en was het voorbeeld voor talrijke jonge kunstenaars. Op zijn avantgardistische muziek kwam dikwijls kritiek van de leiding van de DDR. Van zijn kant behield Dessau een kritische distantie van het regime, waaraan hij door alles heen loyaal bleef. Hiervan getuigt ook het thema Es-E-D, oftewel SED.

Composities

Werken voor orkest

Werken voor harmonieorkest

Muziektheater

Opera's

Voltooid in titel aktes première libretto
1910-1912 Guiditta 3 aktes onvoltooid Manuel May
1949/1951 Das Verhör des Lukullus;
5e versie: Die Verurteilung des Lukullus		 14 scènes;
2e versie: 14 scènes;
3e versie: 13 scènes;
4e versie: 12 scènes;
5e versie: 12 scènes		 1e versie: niet uitgevoerd;
2e versie: niet uitgevoerd;
3e versie: niet uitgevoerd;
4e versie: niet uitgevoerd;
5e versie: 17 maart 1951, Berlijn, Staatsoper Unter den Linden		 van de componist en Bertolt Brecht
1956-1959 Puntila Proloog, 13 scènes en epiloog 15 november 1966, Berlijn, Staatsoper Unter den Linden Peter Palitzsch en Manfred Wekwerth, naar Bertolt Brechts stuk
"Herr Puntila und sein Knecht Matti"
1960 C. G. uitsluitend fragmenten Inge Müller, Heiner Müller
1961 Die heilige Johanna der Schlachthöfe gepland Bertold Brecht, bewerkt door de componist,
Ginka Čolakova naar Evgenij Švarc
1963 G. G. uitsluitend fragmenten Peter Hacks
1967-1969 Lanzelot 15 taferelen 19 december 1969, Berlijn, Staatsoper Unter den Linden Heiner Müller en Ginka Čolakova naar
Evenij Švarc, "Der Drache" en Hans Christian Andersen
1969-1973 Einstein;
ontworpen als "Das gelobte Land"
en in 1964/65 als "Albert Einstein"		 3 aktes, 2 intermezzi, epiloog 16 februari 1974, Berlijn, Staatsoper Unter den Linden Karl Mickel
1976-1979 Leonce und Lena Proloog en 2 aktes 24 november 1979, Berlijn Thomas Körner,
naar de gelijknamige komedie van Karl Georg Büchner

Toneelmuziek

voor stukken van Bertold Brecht:

Werken voor de radio

Werken voor koren

Vocale werken

Werken voor orgel

Filmmuziek

Publicaties

Bibliografie