Renium(VII)oxide

Renium(VII)oxide
Structuurformule en molecuulmodel
Orthorombische kristalstructuur ■ Re7+ ■ O2−
Algemeen
Chemische formule	Re2O7
IUPAC-naam	direniumheptaoxide, renium(VII)oxide
Molaire massa	484,4098 g/mol
SMILES	O=[Re](=O)(=O)O[Re](=O)(=O)=O
InChI	1S/7O.2Re
CAS-nummer	1314-68-7
EG-nummer	215-241-9
PubChem	123106
Wikidata	Q418325
Beschrijving	geel kristallijn poeder
Waarschuwingen en veiligheids­maatregelen
Gevaar
H-zinnen	H314
EUH-zinnen	geen
P-zinnen	P260 - P305+P351+P338 - P310
Fysische eigenschappen
Aggregatie­toestand	vast
Kleur	geel
Dichtheid	6,103 g/cm³
Smeltpunt	220 °C
Sublimatiepunt	363 °C
Goed oplosbaar in	water
Geometrie en kristal­structuur
Kristal­structuur	orthorombisch
Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal    Scheikunde

Renium(VII)oxide is een oxide van renium, met als verhoudingsformule Re₂O₇. De stof komt voor in de vorm van een geel poeder. Het poeder is kristallijn, hygroscopisch en corrosief. Het lost in tegenstelling tot de meeste oxiden goed in water op, waarbij het sterke perreniumzuur wordt gevormd. In vergelijking met mangaan(VII)oxide, dat explosiever is, is renium(VII)oxide betrekkelijk stabiel.

Renium(VII)oxide kan worden bereid door oxidatie van renium met zuurstof:

Renium(VII)oxide ontstaat in de ontginning van metallisch renium als tussenproduct uit ertsen waar mangaan in voorkomt. Het wordt als precursor gebruikt voor de synthese van methylreniumtrioxide, een organoreniumverbinding die als katalysator voor oxidaties wordt gebruikt. Alkanen kunnen met behulp van renium(VII)oxide in carbonzuren worden omgezet.

Renium(VII)oxide heeft een orthorombisch kristalstelsel en heeft ruimtegroep P2₁2₁2₁. De parameters van de eenheidscel zijn:

• = 1250,8 pm
• = 1519,6 pm
• = 544,8 pm

Het kristalrooster bestaat uit afwisselend uit viervlakken ReO₄ en achtvlakken ReO₆. De verbindingen renium(IV)oxide en renium(VI)oxide bestaan ook.