BAP Chipana

BAP Chipana (S-34)
	; „Chipana” (2003)
Klasa	okręt podwodny
Typ	209/1200
Projekt	IK 68
	Historia
Stocznia	Howaldtswerke-Deutsche Werft, Kilonia
Położenie stępki	1 listopada 1978
Wodowanie	7 sierpnia 1981
	Marina de Guerra del Perú
Nazwa	BAP „Pisagua” → BAP „Chipana”
Wejście do służby	18 marca 1983
Los okrętu	w służbie (stan na 2018)
	Dane taktyczno-techniczne
Wyporność; • na powierzchni; • w zanurzeniu	; 1185 ton; 1290 ton
Długość	56,1 m
Szerokość	6,2 m
Zanurzenie	5,5 m
Zanurzenie testowe	250 m
Rodzaj kadłuba	jednokadłubowy
	Napęd
	4 silniki wysokoprężne, 1 silnik elektryczny o mocy 5000 KM; 1 śruba
Prędkość; • na powierzchni; • w zanurzeniu	; 11 węzłów; 21,5 węzła
Zasięg	11 300 Mm przy prędkości 4 węzłów na chrapach, 440 Mm przy prędkości 4 węzłów w zanurzeniu
	Sensory
	sonar aktywny STN Atlas CSU-3Z, sonar pasywny PRS-3/4
	Uzbrojenie
	14 torped
Wyrzutnie torpedowe	8 × 533 mm
	Wyposażenie
	system kierowania ogniem H.S.A. Mk 8, radar nawigacyjny Calypso, telefon podwodny, 2 peryskopy
Załoga	35
	Multimedia w Wikimedia Commons

BAP Chipana (S-34) – peruwiański okręt podwodny z przełomu lat 70. i 80. XX wieku, jedna z czterech zakupionych przez Peru niemieckich jednostek typu 209/1200. Początkowo okręt miał nosić nazwę „Pisagua”, jednak została ona zmieniona na „Chipana” przed wodowaniem, które nastąpiło 7 sierpnia 1981 roku w stoczni Howaldtswerke-Deutsche Werft w Kilonii. Jednostkę przyjęto do służby w Marina de Guerra del Perú 18 marca 1983 roku. Okręt nadal znajduje się w aktywnej służbie (stan na 2018 rok).

Projekt i budowa

„Chipana” jest jednym z kilkudziesięciu zbudowanych okrętów podwodnych niemieckiego eksportowego typu 209, zaprojektowanego w biurze konstrukcyjnym Ingenieurkontor Lübeck. Okręt należy do drugiej serii jednostek (projekt o sygnaturze IK 68), nazwanej na podstawie przybliżonej wyporności 209/1200, przedłużonej o 1,6 metra w stosunku do pierwszych okrętów.

Jednostka została zamówiona przez rząd Peru 21 marca 1977 roku i zbudowana w stoczni Howaldtswerke-Deutsche Werft w Kilonii (numer budowy 134). Stępkę okrętu pod nazwą „Pisagua” położono 1 listopada 1978 roku, a został zwodowany 7 sierpnia 1981 roku, już jako „Chipana”.

Dane taktyczno–techniczne

„Chipana” jest średniej wielkości okrętem podwodnym o konstrukcji jednokadłubowej. Długość całkowita jednostki wynosi 56,1 metra, szerokość 6,2 metra i zanurzenie 5,5 metra. Kadłub ma średnicę 6,2 metra, a wysokość (od stępki do szczytu kiosku) wynosi 11,3 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosi 1185 ton (bez zbiorników balastowych), a w zanurzeniu 1290 ton. Okręt napędzany jest na powierzchni i w zanurzeniu przez dwustojanowy silnik elektryczny Siemens o mocy 5000 KM (3680 kW) przy 200 obr./min, zasilany z czterech baterii akumulatorów po 120 ogniw o łącznej pojemności 11 500 Ah, ładowanych przez generatory AEG o mocy po 550 KM, poruszane czterema czterosuwowymi, 12-cylindrowymi silnikami wysokoprężnymi MTU 12V 493 TY60 o mocy 800 KM przy 1450 obr./min każdy. Jednowałowy układ napędowy pozwala osiągnąć prędkość 11 węzłów na powierzchni i 21,5 węzła w zanurzeniu (na chrapach 12 węzłów). Zasięg wynosi 6000 Mm przy prędkości 8 węzłów na chrapach (lub 11 300 Mm przy prędkości 4 węzłów) i 440 Mm przy prędkości 4 węzłów w zanurzeniu. Ster krzyżowy, umiejscowiony przed pięciołopatową śrubą napędową. Zbiorniki mieszczą maksymalnie 85 ton paliwa. Oprócz tego okręt zabiera 4 tony oleju smarowego, 31 ton wody sanitarnej i 19 ton wody pitnej. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosi 250 metrów, a autonomiczność 40 dób. Okręt ma dwa główne zbiorniki balastowe oraz dziobowe i rufowe zbiorniki trymujące.

Okręt wyposażony jest w osiem dziobowych wyrzutni torped kalibru 533 mm, z łącznym zapasem 14 torped typu SST-4(inne języki). Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało początkowo radar nawigacyjny Calypso, telefon podwodny UT-Anlage, system kierowania ogniem (przelicznik torpedowy) H.S.A. Mk 8 Mod 24, sonar STN Atlas(inne języki) CSU-3Z, sonar pasywny Atlas PRS-3/4 i bierne urządzenie pomiaru odległości Thomson Sintra DUUX-2C. Prócz tego okręt posiada dwa peryskopy, dwie tratwy ratunkowe, kotwicę i pętlę demagnetyzacyjną MES-Anlage.

Załoga okrętu składa się z 5 oficerów oraz 30 podoficerów i marynarzy.

Służba

2 kwietnia 1982 roku podczas prób morskich jednostka miała kolizję, co spowodowało opóźnienie jej przekazania nabywcy. 18 marca 1983 roku jednostkę pod nazwą BAP „Chipana” przyjęto do służby w Marina de Guerra del Perú. Okręt otrzymał numer taktyczny S-34.

W latach 1986–1988 „Chipana” otrzymał nowy system kontroli uzbrojenia Sepa Mk 3 oraz włoskie torpedy A184. W latach 2012–2016 okręt przeszedł modernizację, obejmującą m.in. instalację nowych sonarów PRS-3/15 i CSU-83 oraz wyposażenie w nowe torpedy Atlas SUT-264.

Jednostka nadal znajduje się w składzie peruwiańskiej floty (stan na 2018 rok).

Uwagi

↑ Gardiner i Chumbley 1996 ↓, s. 306, Fontenoy 2007 ↓, s. 330, Moore 1985 ↓, s. 379, Sharpe 1990 ↓, s. 441, Saunders 2004 ↓, s. 541 i Saunders 2009 ↓, s. 599 podają, że wodowanie okrętu nastąpiło 19 maja 1981 roku.
↑ Podobne parametry podaje Gogin 2018 ↓. Fontenoy 2007 ↓, s. 330 podaje wyporność serii 209/1200 wynoszącą 1140/1248 ton, zaś Ehlers 2013b ↓, s. 90 1164/1275 ton.
↑ Fontenoy 2007 ↓, s. 330 podaje, że moc siłowni wynosi 1500 KM.
↑ Łączna masa akumulatorów wynosi 257 ton.
↑ Fontenoy 2007 ↓, s. 330 podaje, że okręt osiąga prędkość 10 węzłów na powierzchni i 17,5 węzła w zanurzeniu.
↑ BAP – Buque Armada Peruana – Okręt Marynarki Peruwiańskiej.
↑ Gardiner i Chumbley 1996 ↓, s. 306, Moore 1985 ↓, s. 379, Sharpe 1990 ↓, s. 441, Saunders 2004 ↓, s. 541 i Saunders 2009 ↓, s. 599 podają, że okręt przyjęto do służby 20 września 1982 roku.

Przypisy

Bibliografia

Hartmut Ehlers. Niemieckie okręty podwodne po II wojnie światowej. Część VII. „Okręty Wojenne”. Nr 3 (119), 2013. Wydawnictwo Okręty Wojenne, Tarnowskie Góry. ISSN 1231-014X.
Hartmut Ehlers. Niemieckie okręty podwodne po II wojnie światowej. Część VIII. „Okręty Wojenne”. Nr 4 (120), 2013. Wydawnictwo Okręty Wojenne, Tarnowskie Góry. ISSN 1231-014X.
Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
Robert Gardiner, Stephen Chumbley: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1947-1995. Annapolis: Naval Institute Press, 1996. ISBN 1-55750-132-7. (ang.).
Ivan Gogin: CASMA submarines (1980–1983). Navypedia. [dostęp 2018-12-21]. (ang.).
John E. Moore (red.): Jane’s Fighting Ships 1981-82. London: Jane’s Information Group Ltd, 1981. ISBN 0-7106-0728-8. (ang.).
John E. Moore (red.): Jane’s Fighting Ships 1984-85. London: Jane’s Publishing Company Ltd, 1985. ISBN 0-7106-0795-4. (ang.).
Stephen Saunders (red.): Jane’s Fighting Ships 2004–2005. London: Jane’s Information Group Ltd, 2004. ISBN 0-7106-2623-1. (ang.).
Stephen Saunders (red.): Jane’s Fighting Ships 2009–2010. London: Jane’s Information Group Ltd, 2009. ISBN 0-7106-2888-9. (ang.).
Richard Sharpe (red.): Jane’s Fighting Ships 1990-91. London: Jane’s Defence Data, 1990. ISBN 0-7106-0904-3. (ang.).

[8] Gardiner i Chumbley 1996 ↓, s. 306, Fontenoy 2007 ↓, s. 330, Moore 1985 ↓, s. 379, Sharpe 1990 ↓, s. 441, Saunders 2004 ↓, s. 541 i Saunders 2009 ↓, s. 599 podają, że wodowanie okrętu nastąpiło 19 maja 1981 roku.

[14] Podobne parametry podaje Gogin 2018 ↓. Fontenoy 2007 ↓, s. 330 podaje wyporność serii 209/1200 wynoszącą 1140/1248 ton, zaś Ehlers 2013b ↓, s. 90 1164/1275 ton.

[15] Fontenoy 2007 ↓, s. 330 podaje, że moc siłowni wynosi 1500 KM.

[16] Łączna masa akumulatorów wynosi 257 ton.

[18] Fontenoy 2007 ↓, s. 330 podaje, że okręt osiąga prędkość 10 węzłów na powierzchni i 17,5 węzła w zanurzeniu.

[21] BAP – Buque Armada Peruana – Okręt Marynarki Peruwiańskiej.

[22] Gardiner i Chumbley 1996 ↓, s. 306, Moore 1985 ↓, s. 379, Sharpe 1990 ↓, s. 441, Saunders 2004 ↓, s. 541 i Saunders 2009 ↓, s. 599 podają, że okręt przyjęto do służby 20 września 1982 roku.

[CITEREFFontenoy2007330-1] Fontenoy 2007 ↓, s. 330.

[CITEREFEhlers2013b87-2] 1 2 3 4 5 Ehlers 2013b ↓, s. 87.

[CITEREFMoore1981363-3] Moore 1981 ↓, s. 363.

[CITEREFEhlers2013a73-4] Ehlers 2013a ↓, s. 73.

[CITEREFEhlers2013b89-5] 1 2 3 4 5 6 Ehlers 2013b ↓, s. 89.

[CITEREFGardinerChumbley1996306-6] 1 2 Gardiner i Chumbley 1996 ↓, s. 306.

[CITEREFGogin2018-7] 1 2 3 4 5 6 7 8 Gogin 2018 ↓.

[CITEREFMoore1985379-9] 1 2 3 Moore 1985 ↓, s. 379.

[CITEREFSharpe1990441-10] 1 2 3 Sharpe 1990 ↓, s. 441.

[CITEREFEhlers2013b86-11] 1 2 3 4 5 Ehlers 2013b ↓, s. 86.

[CITEREFSaunders2004541-12] 1 2 3 Saunders 2004 ↓, s. 541.

[CITEREFSaunders2009599-13] 1 2 Saunders 2009 ↓, s. 599.

[CITEREFEhlers2013b90-17] Ehlers 2013b ↓, s. 90.

[CITEREFEhlers2013b86-87-19] 1 2 Ehlers 2013b ↓, s. 86-87.

[CITEREFEhlers2013b87,_90-20] Ehlers 2013b ↓, s. 87, 90.